ค่อย ๆ ใช้ชีวิตช้า ปราณีตในแต่ละขั้นตอน มีความสุขเรียบเรื่อยกับสิ่งรอบตัว และผู้คนรอบข้าง.....เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม

 

พี่สาวคนโตมีข้าวต้มโค่นหรือข้าวต้มมัดเป็นสูตรเด็ดประจำตัว  พี่สาวคนรองมีขนมเทียนไส้หวาน  ไส้เค็มแสนอร่อยเป็นที่เชิดหน้าชูตาเวลาทำใส่บาตรทำบุญ 

เป็นที่เรียกหาของน้อง ๆ หลาน ๆ  โดยเฉพาะหลานบ้านชลบุรี  มาอุดรธานีทีไร  พลอยได้กินขนมเทียนอร่อย ๆ ไปด้วย

ทำบุญสงกรานต์ขึ้นปีใหม่ไทยปีนี้  จึงไม่พลาดทำขนมเทียนแน่นอน  ใบตองเตรียมก่อนแล้ว  ป้าเล็กผัดไส้หวาน  นึ่งและตำถั่วเขียวปรุงเป็นไส้ชิมอร่อยตั้งแต่ปั้นเป็นก้อนไส้ 

 

แอบ ๆ ห่อเฉพาะไส้  เผื่อเวลาสุกโชคดีจะได้กินแต่ไส้  คนโชคดีคือ ป้าแจ๋ว  พอนึ่งสุก  แกะใบตองออกได้กินไส้เค็มเต็มคำ  หอมกลิ่นพริกไทย...แหม น่าอร่อยจัง

แต่ถ้าใครไม่ได้กินแป้งสูตรป้าเล็กจะเสียใจ  นึ่งฟักทองจนสุกเละ  ขูดเอาแต่เนื้อสีเหลือง 

นำมาคลุกเคล้าและนวดให้เข้ากับแป้งข้าวเหนียวและน้ำ  จนนิ่มเนียน  นำไปห่อไส้ใช้แป้งน้อย  ไส้เยอะ  ปั้นเป็นก้อนกลม

 

พ่อน้องอิงค์ทาใบตองด้วยน้ำมันพืช  กันขนมเทียนติดใบตองตอนสุก  ห่อก้อนแป้งหุ้มไส้  เหน็บใบตองให้สวยงามเป็นรูปสามเหลี่ยม  ใช้ใบตองชั้นเดียว  ห่อขนมเทียนง่ายกว่าห่อข้าวต้มมัด  แต่เตรียมไส้และแป้งขนมเทียนขั้นตอนมากกว่า

 

เริ่มห่อข้าวต้มก่อน  เพราะใช้เวลาต้มนานกว่า  แต่ขนมเทียนนึ่งไม่นานก็สุก  นึ่งไปชิมไป  ชิมไส้หวาน  ชิมไส้เค็ม....๕๕๕  จนอิ่ม

 

ต่อด้วยหั่นฟักทองเตรียมทำแกงบวด  แช่น้ำปูนใสให้ผิวนอกแข็ง 

คั้นกะทิสด ๆ ใหม่ ๆ มัน ๆ  นำฟักทองขึ้นให้สะเด็ดน้ำปูนใส  แล้วใส่ลงไปในน้ำกะทิ 

ยกหม้อตั้งไฟ  เติมน้ำตาล...ไม่หวานจัด 

ต้มด้วยเตาถ่านจนสุก...กลิ่นกะทิผสมน้ำตาลและกลิ่นฟักทองหอมฉุย

 

 

เป็นขนมที่หาวัตถุดิบได้ง่ายจากพื้นถิ่นบ้านเรา  ไม่ต้องขึ้นเขาข้ามน้ำข้ามทะเลมา  เป็นของโปรดมาตั้งแต่เด็ก ๆ  เพราะคืออาหารโปรดของพ่อและแม่  จึงได้กินบ่อยจนคุ้นลิ้น  กลายเป็นของโปรดของครอบครัว 

 

ด้วยร่วมแรงร่วมใจกันทำ  ใช้เวลา  ใช้ความประณีต  ค่อย ๆ ทำ  ใช้ความสัมพันธ์ผันผ่านวัตถุดิบออกมาเป็นอาหารการกินแสนอร่อย  ทำเองกินเอง....อร่อยเอง  ฝากติดไม้ติดมือเพื่อนบ้านที่มาร่วมทำบุญ  แบ่งปันความอร่อย  แบ่งปันความสุข  ความรื่นรมย์

 

แตกต่างจากชีวิตเร่งด่วน  เดินเข้าร้านสะดวกซื้อ  ของหวานสำเร็จรูป  เบเกอรี่จากโรงงาน  มีพร้อมให้เลือกซื้อทันใจ  หากมีเงินพร้อมในมือ

 

อยู่ที่ใจเราเลือกเอง  ค่อย ๆ ใช้ชีวิตช้า  ปราณีตในแต่ละขั้นตอน  มีความสุขเรียบเรื่อยกับสิ่งรอบตัว  และผู้คนรอบข้าง.....เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม