ย้อนรอยไทย
ยามบ่ายแดดร่มลมตก ชาวค่ายได้เวลา ทำข้าวหลามกันแล้ว คุณลุงลงมือเลื่อยไม้ไผ่ป่า ทำกระบอกข้าวหลาม เด็ก ๆ ขอลองบ้าง

แต่มันเลื่อยยากนะ เด็ก ๆ ไม่เคยเลื่อยไม้มาก่อน

" ขอลองเลื่อยบ้างครับ " ไม่สำเร็จอีกตามเคย

คุณลุงต้องเลื่อยต่อจนเสร็จ

ได้แล้วกระบอกข้าวหลามจากไม้ไผ่ป่า

ช่วยกันหามกะละมังใส่กระบอกข้าวหลามไปกรอกข้าวเหนียวอย่างเบิกบานอารมณ์

คุณยายสอนให้กรอกข้าวเหนียวใส่กระบอกข้าวหลาม

ได้เวลาเผาข้าวหลามแล้ว

หอม...หอม....หอม...." ผมจองกระบอกนั้นนะ"

"ต้องวางแบบนี้ แล้วเอาขวานทุบ จึงจะได้กินใช่ไหมเนี่ยะั ?"

เด็ก ๆ ยังใช้ขวานไม่ถนัด คุณลุงจึงช่วยบริการผ่าข้าวหลามแจกเด็ก ๆ

หร่อย ๆๆๆๆๆๆ

ผู้ปกครองก็ได้ชิมด้วย

ข้าวหลามหอมอร่อยจริง ๆ อ้ำ ๆๆๆๆ!

" กินด้วยกันไหมครับ "

ดีใจกับเด็ก ๆ ที่ได้ย้อนกลับไปเห็นวิถีชีวิตของปู่ย่าตายาย ซึ่งคงหาดูได้ยากยิ่งในปัจจุบัน
ของโปรดของคุณยายค่ะ... :)
หวัดดีจ้ะคุณปริม
ของโปรดของคุณมะเดื่อเหมือนกันจ้ะ
- เรียนคุณ มะเดือ.... ส่งสัยจัง??? ....
- กระบอกข้าวหลาม ....ตั้งตรง...ได้อย่างไรค่ะ???... งง???
หวัดดีจ้ะคุณ
ไม่ต้องสงสัยหรอกจ้ะว่าทำไมกระบอกข้าวหลามจึงตั้งตรงได้
ก็เพราะการเผาข้าวหลามจริง ๆ นั้น
เขาจะขุดดินเป็นร่องยาวแล้วเอาก้นกระบอกตั้งลงในร่องดิน แล้วกลบดิน
แล้วเอาดินกลบไว้พอแน่น ต่อจากนั้นก็ก่อไฟฟืนรอบ ๆ แถวกระบอกข้าวหลาม
เว้นให้ไฟห่างจากกระบอกประมาณ 1 ฝ่ามือ แล้วจึงจุดไฟ
ปัจจุบัน แม่ค้าข้าวหลามไม่ได้ใช้วิธีนี้กันแล้ว
แต่เป็นการ " ย่าง " หรือ"ปิ้ง" ข้าวหลามแทน การ" เผา" จ้ะ
ขอบคุณที่มาทักทาย
-สวัสดีครับ
-ตามมาช่วยเผาข้าวหลาม..อาจจะช้าไปหน่อย..อิ ๆ
-วิธีเผาแบบเดียวกันเลยนะครับเนี่ย...
หวัดดีคุณเพชร
ก่อนนี้ อากาศหนาว ๆ ชาวบ้านมักจะชวนกันเผาข้าวหลามนะ ไม้ไผ่ก็ยังหาง่าย ชาวบ้านก็ยังมีเวลาไปมาหาสู่กัน สังคมยังเป็นเสมือนญาติ ไม่เหมือนสมัยนี้ ... ยุคตัวใครตัวมัน ขอบคุณที่ตาม
มาช่วยเด็ก ๆ เผาข้าวหลามจ้ะ