หญิงสาวเดินเข้าประตูบานเล็ก

มีบานพับปิดเปิด ไว้เปิดสื่อสาร กับคนภายนอก (จนท.ด้วยกัน)

ในประตูเหล็กบานใหญ่ ข้างบน ตัวอักษรขนาดใหญ่

เขียนคำว่า "แดนหญิง"

เเดนหญิงในเรือนจำชาย มักจะมีอณาเขตกั้นอย่างแข็งแรง

เป็นสัดส่วน ในพื้นที่อัน กระทัดรัด พอดีๆ ไม่ถึงกับ คับแคบ

หางตาด้านซ้าย เห็นผู้ต้องขังชายคนหนึ่ง แอบมองหล่อน สายตาโลมเลีย

มันน่าจะโดนเตะ และกระทืบ ซักที 

ไม่น่าดีใจเลย นี่มันคุก หล่อนบอกตัวเอง

มันก็เหมือน การเล่นเกมส์ ไม่ทันผู้ต้องขัง ก็แพ้ในเกมส์

เหล่าผู้ต้องขังหญิง ประมาณ 20 กว่าคน ยกมือไหว้ ทำความเคารพ

ตามหน้าที่ ที่ต้องไหว้ เพื่อแสดงความเคารพเจ้าพนักงาน

หญิงสาววางเอกสาร ผู้ต้องขังหญิง ในเสื้อสีฟ้า ผ้าถุงสีน้ำเงิน

อายุราว 30 ปี  ยกน้ำเย็น เอนย่อตัวลงเล็กน้อย

เข้ามาเสริฟหญิงสาว

ประตูหน้าแดนหญิงปิดแล้ว

หญิงสาวผู้คุมอยู่กับผู้ต้องขังหญิง เกินกว่า 20 คน

ช่างท้าทาย...โอ้!!ชีวิต...

นั่น-เคยกินยาตายตอนอยู่ข้างนอก...นั่นเคยผูกคอด้วยความเครียด

นั่น เข้ามารอบสอง  เพราะติดยาบ้าอย่างหนัก

นั่นเกเรเล่ห์เหลี่ยม เขาเลยส่งมานี่ อ้างว่า

สวัสดิการดี พักโทษ ลดวันต้องโทษ ได้ไว ก็จะได้กลับบ้านไว

...หญิงสาวนั่งมอง บนเก้าอี้

นับวัน หล่อนรู้สึก ว่าติดคุกเสียเอง

ด้วยว่า อยู่กับผู้ต้องขัง วันละ 24 ชม

ขณะที่ผู้ต้องขัง

นับวันออก

และรอคอย อภัยโทษ

หญิงสาวเอาใบสลิปเงินเดือน ออกมาดู

หน่วยบาทของเงินล้าน จ่ายหมดแล้ว

เหลือแต่ตัวหนี้ค้างชำระ  ในสลิปเงินเดือน

อีกเกือบล้าน

คุกเงิน.........

ยากจะออก

 

หญิงสาว รู้สึกขื่น ในห้วงคิด หล่อนอยากจะลาออก

ไม่ว่า ความคิด

จะเป็นปฏิปักษ์ ต่อตัวเองอย่างไร

สุดท้าย....

..........ทุกเช้า

หญิงสาวก็ยังคงเข้ามานั่ง อยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม