พระพุทธเจ้าเป็นนักนิเวศวิทยาคนแรกของโลก และเป็นนักนิเวศที่ลึกล้ำยิ่งกว่าในสมัยปัจจุบันเสียอีก

ปลดทุกข์

          การขับถ่ายของพระธุดงค์นั้นไม่ใช้เรื่องง่ายๆเพียงแค่ถลกจีวรแล้วก็ถ่ายได้ตามอำเภอใจเพราะอยู่กลางป่าจะทำอะไรก็ได้ ตรงกันข้ามพระพุทธองค์ได้บัญญัติพระวินัยไว้อย่างจงใจว่าห้ามปัสสาวะ อุจจาระรดต้นไม้ต้นหญ้า หรือลงในแม่น้ำลำคลอง

 

จุดนี้น่าจะเป็นหลักฐานได้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นนักนิเวศวิทยาคนแรกของโลก และเป็นนักนิเวศที่ลึกล้ำยิ่งกว่าในสมัยปัจจุบันเสียอีก เพราะนักนิเวศศาสตร์ปัจจุบันนี้เข้าป่าก็ฉี่อึรดต้นไม้ใบหญ้าด้วยกันทั้งนั้นไม่เคยมีใครคิดลึกและถี่ถ้วนเท่าพระองค์ท่าน

 

เหตุผลที่ทรงห้ามเช่นนี้ผู้เขียนยังไม่ได้ค้นคว้าหรือถามผู้รู้แต่พออนุมานได้ว่า ทรงมีเมตตาต่อต้นไม้ใบหญ้า ไม่อยากให้ต้องมาทนต่อของเหม็นของเราโดยไม่จำเป็น เพราะฉี่อึเรานอกจากเหม็นแล้วยังมีความเป็นกรด จะไปขัดขวางการหายใจของต้นไม้

 

นอกจากนี้การกำหนดแบบนี้ยังช่วยเป็นการครองสติของเราด้วย  ทำให้เราไม่ทำอะไรชุ่ยๆตามสะดวก

 

ลองคิดดูว่าหากปวดหนักเบากลางป่าในยามดึกที่เดือนมืดมิด ที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใบหญ้านั้น การจะหนักเบาไม่ให้ถูกของเขียวนั้นไม่ใช้เรื่องง่ายเลย

 

บางครั้งอาตมาต้องเดินหาที่เหมาะสมอยู่เป็นนาน ยิ่งเดินมากก็ยิ่งเพิ่มโอกาสที่จะเหยียบ งู ตะขาบ แมงป่อง เพิ่มมากขึ้นด้วย โดยเฉพาะในยามค่ำคืนกลางดึกในคืนแรมแก่ๆ

 

...คนถางทาง