เหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิที่ญี่ปุ่นในวันที่ ๑๑ มีนาคม ๒๕๕๔ เป็นจารึกประวัติศาสตร์มหาอุบัติภัยโลก และนิตยสาร Science ฉบับวันที่ 9 มี.ค. 55 จัดให้ตีพิมพ์บทบรรณาธิการเรื่อง “Worldwide Lessons from 11 March” น่าเสียดายที่ผมหาลิ้งค์ฉบับเต็มมาให้ไม่ได้ บทบรรณาธิการนี้เขียนดีมาก เป็นการทบทวนว่าเหตุการณ์นี้สอนอะไรแก่โลกบ้าง มองจากมุม KM นี่คืออภิมหา AAR เขาบอกว่าเหตุการณ์ ๑๑ มี.ค. ก่อความเสียหายแก่อาคารน้อยมาก เพราะเขาเอาบทเรียนจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวปี คศ. ๑๙๙๕ ที่โกเบมาปรับปรุงการก่อสร้างอาคารให้ทนทานแผ่นดินไหวได้ดีขึ้น ท่านเห็นการเรียนรู้ อย่างเป็นระบบของคนญี่ปุ่นไหมครับ ดังนั้น ความสูญเสียเกือบทั้งหมดจากเหตุการณ์ ๑๑ มีนาคม จึงไม่ได้มาจากแผ่นดินไหว แต่มาจากสึนามิ และความสูญเสียที่รุนแรงที่สุดมาจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ เขาเล่ารายละเอียดเหตุการณ์ไว้ชัดเจนมาก พื้นที่โดยรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ฟูกูชิมา ไดอิชิ ยังคงมีระดับกัมมันตรังสีสูงมาก ห้ามคนเข้า ผลกระทบที่เกิดทั้งในญี่ปุ่น และทั่วโลกคือ คนวิตกกังวลต่อโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์เพิ่มขึ้นมาก และความรู้จากเหตุการณ์ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ฟูกูชิมา ไดอิชิ นำไปสู่การกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยใหม่ ที่รอบคอบกว่าเดิม เพื่อความปลอดภัยสูงสุด เขาบอกว่า เมื่อสองพี่น้องตระกูล ไร้ท์ สร้างเครื่องบินเมื่อ ๑๐๐ ปีก่อน เครื่องบินไม่ได้ปลอดภัยเลย แต่เวลานี้เครื่องบินปลอดภัยมาก จากผลของความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ก็เช่นเดียวกัน วิจารณ์ พานิช ๑๗ มี.ค. ๕๕
