การสร้างวิชาพื้นฐานทางพุทธ

สวัสดีครับเพื่อน ๆ วันนี้ผมได้คุยกับปราชญ์ชุมชนขุนเขารูปช้าง  โดยบ้านท่านไม่ไกลจาก ม. ทักษิณ  เท่าใดนักและได้บันทึกแนวคิดท่านไว้ดังนี้...

กรอบคิดทิศทาง

โดย. อาจารย์สุภาคย์  อินทองคง

การสร้างวิชาพื้นฐานชีวิตแนวพุทธธรรม  ( ศาสนธรรม )

การศึกษา : กระบวนการพัฒนาคนให้เป็นมนุษย์ที่มีความรู้ความคิดและพฤติกรรมที่ถูกต้องดีงามเหนือกว่าสัตว์

สภาพปัญหาการศึกษาไทยปัจจุบัน :

        1 . หลงทิศ  ผิดทางมาตลอด  เพราะขาดการพัฒนาคนให้เป็นมนุษย์  แต่มุ่งพัฒนาคนให้เป็นสัตว์ที่กระหายหิวโหยวัตถุเสพ  กล่อมใจ  ย้อมใจ  ให้ไหลหลง  ขาดการเข้าถึงเป้าหมายคือปัญญา  เน้นแต่เพียงให้มีความรู้

        2 . ระดับขั้นของวิชาที่ถูกจัดให้เรียนก็วนเวียนอยู่เพียง  3-4 ระดับ  คือ  วิชาหนังสือ  วิชาชีพ  วิชาการ  และวิชาชีวิตบ้างเล็กน้อย  แต่ขาดวิชาชุมชนและวิชาชัยชนะตนเอง

        3 . ผลการศึกษาที่ปรากฏชัดคือเพิ่มความโลภ  ความใคร่ในอำนาจและความไม่เข้าใจในคุณค่าของชีวิต

มูลเหตุก่อปัญหา

        1 . เน้น / ติดใจในภูมิปัญญาสากล  ( ตะวันตก ) หยิบยกไว้เหนือหัวจนกลายเป็นทาสทางปัญญาอย่างสมบูรณแบบ

        2 . ละเลยละทิ้งภูมิปัญญาตะวันออกและภูมิปัญญาบรรพชนของตนเอง

        3 . ทำสถานศึกษาให้เป็นเรือนจำทางปัญญา  แทนที่จะให้เป็นเรือนเพาะชำทางปัญญา

เป้าหมายการจัดการศึกษาในช่วงทศวรรษหน้า  ( อุดมศึกษา )

        1 . ร่วมกันสร้างสถาบันอุดมศึกษาเป็นชุมชนสังคมแห่งการเรียนรู้  เรียนคิด  เรียนทำ  และเรียนผล  “ สร้างสังคมแห่งปัญญา .”

        2 . แนวคิด- ปรัชญาหลักที่ต้องตระหนักและผลักดันให้มีการเรียนรู้กันทุกหมู่เหล่า ( ผู้บริหาร, ครูอาจารย์, นิสิตนักศึกษา ) และนำสาการปฏิบัติพัฒนาตน

        2 . 1 ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง  ใช้เป็นหลักคิด

        2 . 2 ปรัชญาการเรียนรู้ตลอดชีวิต  ใช้เป็นกระบวนการ

        2 . 3 ปรัชญาสุขภาวะองค์รวม  ใช้เป็นเป้าหมาย

เพื่อก่อเกิดผลคือ

        คน  รู้พอเพียง  คิดพอเพียง  ทำพอเพียง  และผลพอเพียง

        คน  เจริญกาย  เจริญสังคม  เจริญความคิด  และเจริญสติปัญญา

มาตการแก้ไขพัฒนา

        1 . เปิดกาย  เปิดใจ  ให้มองเห็นภายในและภายนอกรั้วสถาบัน

        2 . กล้าคิดกล้าทำ  ไม่ชอบที่จะย่ำอยู่กับรอยเท้าเดิม ๆ

        3 . เชื่อมศาสตร์  เชื่อมวิชาทุกสาขาให้มองเห็นความเป็นหนึ่ง  เชื่อมคน  เชื่อมงาน  เชื่อมความรู้  เชื่อมความคิด  เชื่อมพลังหันหน้าก้าวเดินไปด้วยกัน  เชื่อมความรู้กับความจริงให้วิ่งเข้าหากัน  เพื่อร่วมกันสร้างสรรค์ชุมชน / สังคม

        4 . ขยายฐานและต่อยอดเนื้อหาวิชาที่คับแคบ + สั้น ให้กว้างและให้สูงกว่าเดิม  เป็นการเรียนให้ทั่วรากถึงรากแล้วลากถึงยอด ( จากวิชาหนังสือ-วิชาชัยชนะ )

        5 . โจทย์ใหญ่ที่ต้องช่วยกันคิด  คือทำอย่างไร  ให้มหาวิทยาลัยเป็นของชุมชน  และชุนชนเป็นของมหาวิทยาลัย..?

บันทึกเมื่อ 3 เม.ย. 2555 

โดย. ยูมิ วัฒนธรรมท้องถิ่น