...คุณน้อยลูกไม่อยู่กับนุ่มนิ่มแล้ว นุ่มนิ่มต้องเสียลูกคนที่สองไปอีกแล้ว! (ไม่กี่วันยังมาเยี่ยมเยือนกันที่สวนยังได้ลูบท้องอยู่เลย)...
...ข้าพเจ้าได้ฟังคำบอกเล่าจากเพื่อนก็ให้อดสะเทือนใจไม่น้อย รับรู้ได้ทันทีกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเพื่อน และรับรู้ความรู้สึกของเพื่อนแม้จะไม่ได้ยินเสียงร้องไห้ออกมาแต่ก็รู้ว่าน้ำตานั้นหลั่งเป็นสายอยู่ในหัวใจ.
...กับสภาวะการตั้งท้องที่เฝ้าประคบประหงมมานานถึง6เดือน พึ่งจะออกจากโรงพยาบาลมาไม่กี่วัน(สภาวะเลือดออกทางช่องคลอด) หมดเงินไปหลักแสน(รพ.เอกชน)กับสิ่งที่ทำดีที่สุด.
...กับสภาวะที่ต้องเลือก(การที่ช่วยลูกไว้ แต่ลูกอาจต้องพิการและพัฒนาการช้ากว่าเด็กปกติแม้มีชีวิตอยู่รอดบวกค่าใช้จ่ายหลักล้าน กับการทำใจยอมรับความจริงที่ต้องให้ลูกไปตามธรรมชาติที่มิอาจฝืน) ช่างเป็นช่วงเวลาที่โหดร้ายสำหรับหัวใจจริงๆ.
...ข้าพเจ้าได้รับฟังคำบอกเล่าจากเพื่อนก็ทำให้นึกถึงเรื่องราวของตัวเองกับการสูญเสียลูกชายขณะตั้งท้องได้6เดือน ทำไมชีวิตถึงต้องพบสิ่งที่ซ้ำรอยความเจ็บปวดเช่นนี้ เพราะเหตุนี้จึงได้เข้าใจความรู้สึกของเพื่อนเวลานี้.
...ยิ่งได้ฟังคำพูดของเพื่อนในความรู้สึกที่สับสนในหัวใจขณะนี้ คุณน้อย..หากนุ่มนิ่มมีเงินหนึ่งล้านคงช่วยลูกได้ นี่เราเป็นคนทำร้ายเค้าใช่ไหม.
...ข้าพเจ้าเองคงทำได้เพียงให้กำลังใจเพื่อน..ไม่ใช่หรอกนุ่มนิ่มมันไม่ได้อยู่ที่เงิน เราทำดีที่สุดแล้วเราไม่อยากให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น ในเมื่อเรารู้คำตอบแล้วกับสองทางที่ต้องเลือก.แต่เรายังไม่ได้ลองเลยนะ!ยังถามต่อ..ชีวิตคนนะไม่ใช่หนูทดลอง...
...สภาวะของกายที่ต้องใช้เวลารักษาฟื้นฟูเช่นเดียวกับหัวใจคงต้องใช้เวลาเปลี่ยนผ่านสิ่งต่างๆไปพร้อมๆกัน แต่ยังโชคดีที่เพื่อนยังมีเจ้าเพชรซึ่งเป็นลูกชายคนแรกพึ่งจะได้ขวบกับอีกหกวัน ที่เป็นยาวิเศษที่จะช่วยรักษาหัวใจพ่อแม่และคนในครอบครัว...
{...เรื่องราวของเพื่อนที่มีสิ่งนำพาให้ข้าพเจ้าได้รู้จักกันจากสื่อทางความฝัน(นิมิต)ทั้งที่ไม่เคยพบเห็นหรือรู้จักกันมาก่อน เป็นเพื่อนรุ่นน้องที่อาชีวะศึกษาขอนแก่น แม้จะรู้จักกันไม่นาน(ปีกว่าๆ)แต่หัวใจกลับผูกพันเหมือนเคยรู้จักกันมานานแสนนาน...
...นับเป็นสิ่งที่แปลกอัศจรรย์อีกหนึ่งอย่างในชีวิตของข้าพเจ้า จากความฝันที่มีผู้หญิงวัยกลางคนมาหา2-3ครั้งและก็ฝากคำพูดไว้ฝากดูแลน้องด้วยนะ.
...ครั้งต่อมาฝันเห็นผู้หญิงคนเดิมพร้อมเสียงพูดของใครคนหนึ่งที่จำได้ติดหูแม้ได้ฟังที่ไหน.
...เหมือนมีสิ่งดลใจนึกยังไงไม่ทราบข้าพเจ้าไปหาซื้อวิทยุมาฟังทั้งที่ไม่ฟังวิทยุมาเกือบสิบปี(นับตั้งแต่บ้าผักหวาน) จากวิทยุทำให้ได้พบเสียงในฝัน.
...เสียงของดีเจที่อายุ25แต่คำพูดคำจาชักเกินอายุ(เวลาจัดรายการ) ไม่รอช้าโทรหาถามชื่อแซ่ แต่ก็ยังไม่ได้คุยอะไรมากก็ให้สะดุดน้ำเสียงเช่นในฝัน รู้จักกันไม่นานก็ฝันอีก ฝันเห็นดีเจคนดังกล่าวมากับแฟนได้รู้ชื่อแฟนเค้าด้วย(ในฝัน)จากนั้น.(เป็นดีเจ เป็นครูสอนมัธยม เป็นแม่ค้าขายไข่ เด็กสมัยนี้ช่างเก่งจริงๆ)
...ไม่รอช้า โทรหาแล้วไถ่ถามว่ามีแฟนหน้าตาแบบนี้ๆๆชื่อนี้ใช่ไหม?เจองงเข้าไปใหญ่ เพราะมันใช่หมดที่ฝัน ต่อมาก็ฝันเห็นเค้าอีกหลายครั้งและเรื่องราวในฝันก็ตรงกับความจริงทุกครั้ง.
...ชักแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้บ้า! ก็เลยพูดถึงผู้หญิงวัยกลางคนที่ฝันถึงก่อนหน้า ก็ได้คำตอบว่าเป็นแม่ของดีเจคนดังกล่าวแต่ท่านเสียนานแล้วตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม(คงเพราะความห่วงใยที่มีต่อลูก) แม้ว่าข้าพเจ้าจะได้ทราบคำตอบในฝันแล้วแต่ก็ยังฝันถึงคุณแม่ของดีเจ และต่อมาก็ได้พบหน้า(ตรงกับฝันหน้าแบบนี้)คบหาเป็นเพื่อนที่มีความผูกพันด้วยหัวใจ ข้าพเจ้าเองในเวลาที่หาคำตบให้หัวใจบางเรื่องก็แปลกดีที่ได้ฟังคำพูดน้ำเสียงเพื่อนคนนี้ให้ผ่อนคลายไปทุกครั้ง.
...เวลาเกือบ1ปีที่ฝันถึงคุณแม่ของเพื่อน และท่านก็บอกกับข้าพเจ้าในฝันว่าจะมาอยู่(เกิด)กับเพื่อน ข้าพเจ้าจึงแนะนำให้เพื่อนกับแฟนทำบุญถึงท่านบ่อยๆ.
...ตอนที่เพื่อนแต่งงานใหม่ๆข้าพเจ้าได้มีโอกาสทำบุญงานของสงฆ์จึงถือโอกาสถวายผ้าบังสกุลอุทิศผลบุญระลึกถึงคุณแม่ของเพื่อน พอเพื่อนตั้งท้องข้าพเจ้าฝันเห็นคุณแม่ของเพื่อนมาหาใส่ชุดสีขาวแสงสว่างจ้ารอบตัว นับแต่นั้นก็ไม่ฝันเห็นท่านอีกเลย นับเป็นฝันสุดท้ายและเชื่อว่าท่านคงได้ไปอยู่กับเพื่อน (เจ้าเพชร).
...เรื่องราวของฝัน(นิมิต)เป็นเรื่องเป็นลาว ฝันจนได้เรื่องแต่ก็เป็นเรื่องจริงที่สัมผัสกับใจและชีวิตของตัวเอง ซึ่งข้าพเจ้าเองก็เชื่อว่าสื่อที่เป็นชีวิตน้อยๆนี้ที่ข้าพเจ้าและเพื่อนก็เชื่อตรงกันว่าเป็นสื่อจากคุณแม่(เป็นคุณแม่)แม้จะไม่มีหลักฐานใดๆพิสูจน์ แต่ข้าพเจ้าก็เชื่อมั่นว่าจากความเชื่อที่กลายเป็นความศรัทธาในหัวใจ จะเป็นกำลังใจสำคัญช่วยให้เพื่อนคลายจากความทุกข์หนักหนาในครั้งนี้ได้ในไม่ช้า...}
***ขอส่งเพลงๆนี้ไปถึงเพื่อนเพลงที่เพื่อนชอบฟังยามคิดถึงคุณแม่ (เพลงเขียนถึงคนบนฟ้า ขับร้องโดย พิง ลำพระเพลิง)*** คิดถึงและเป็นห่วง....
ขอนำพุทธพจน์ที่เกี่ยวเนื่องกันบทความของโยมน้อยมาฝาก
เมื่อคืนไปพบเว็บไซต์แห่งหนึ่งมีข้อมความที่น่าจะเป็นคำตอบ
เรื่องราวของเพื่อนโยมน้อยได้
ถ้ามีเวลาจะได้ตรวจสอบที่มาอีกที
ขออนุญาตนำบทความดังกล่าวมาทั้งหมดเลย ดังนี้
พระพุทธเจ้าทรงรู้แจ้งกฎธรรมชาติว่า
“ (1)สัตว์ทุกชีวิตเคยเวียนว่ายตายเกิดมาแล้วนับชาติไม่ถ้วน(2) ผู้ที่ไม่เคยเกิดเป็นพ่อแม่กันมาก่อนหาได้ยาก(3) บางชาติเกิดเป็นเทวดา บางชาติเป็นมนุษย์ บางชาติเป็นสัตว์เดรัจฉาน บางชาติเกิดเป็นเปรต/อสุรกาย บางชาติต้องตกนรก ต้องเวียนว่ายตาย-เกิดอยู่อย่างนี้ไม่มีที่สิ้นสุด ตามอำนาจบุญและบาปที่ตนเองได้ทำไว้ เหตุการณ์ทุกอย่างที่เราประสบอยู่ทุกวันนี้ไม่มีคำว่าโชคหรือบังเอิญ ทุกอย่างเป็นผลสืบเนื่องมาจากการกระทำของเราในอดีตทั้งสิ้น
...อ้างอิง...ดูรายละเอียดใน พระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงการราชิวิทยาลัย (เล่มที่ / หน้าที่ )
1. พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๖ หน้า ๒๒๓
2. พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๖ หน้า ๒๒๗
3. พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ หน้าที่ ๓๕๐-๓๖๕
ขอบคุณแหล่งที่มาข้อมูล:http://knowledge.eduzones.com/knowledge-2-3-47960.html
...กราบขอบพระคุณสำหรับความกรุณาที่ท่านนำแก่นธรรมะมาฝากคิดผูกติดหัวใจค่ะ.
...ดิฉันเชื่อเต็มหัวใจค่ะในโลกนี้ไม่มีความบังเอิญ เพราะหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตที่เกิดขึ้น เช่นเรื่องราวคดีความการฟ้องศาลข้าพเจ้าและสามี พูดคุยกันทบทวนแล้วทวนอีกกี่รอบๆก็สรุปได้ว่าเป็นสิ่งที่ผูกติดกันมาจากอดีต(ชาติ) เพราะชาตินี้ไม่เคยรู้จักกันกับคู่กรณีมาก่อน ไม่เคยร่วมทำสังฆกรรมใดๆด้วยกัน แต่การกระทำจากเขากะจะห้ำหั่นกันให้ตายไปข้าง.
...ก็ได้แต่สรุปทบทวนกันว่าเราจะทำสิ่งใดทางใดที่จะลด(ดับ)ความพยาบาทที่เขามีต่อเรา(แม้มาจากอดีตชาติ) ก็ได้คำตอบขึ้นใจหลังจากเสร็จสิ้นจากศาล ที่สำหรับวางหัวใจไว้คือ"อภัยทาน"ค่ะ (แม้สิ่งที่เค้าทำกับเรามากมายก็ตาม ขอดับใจในชาตินี้ค่ะ)
...อภัยทานขึ้นใจได้ไม่กี่วัน วันนี้ก็ได้ไปทำบุญใหญ่ที่ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่นค่ะ(กองทุนการศึกษาสำหรับพระสงฆ์)