รักษ์ป่า

  สวัสดีครับ เมื่อเดือนที่แล้วได้ออกไปตัดสินการประกวดแปลงเรียนรู้ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ที่หมู้บ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๐ อำเภอเบตง ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่ทางการจัดสรรให้ผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย(จคม)อยู่อาศัยและจัดสรรที่ดินให้ทำกิน และที่บริเวณใกล้ๆที่ตั้งหมู่บ้านยังเป็นป่าแก่(ป่าเบญจพรรณ)ที่ยังสมบูรณ์ และทางชาวบ้านที่นี้เขาก็ได้จัดสร้างและจำลองพื้นที่ส่วนหนึ่งเหมือสมัยที่อยู่ป่าและจัดหาแห่งทองเที่ยวจัดเส้นทางเดินป่าเพื่อชมธรรมชาติ

      หลังจากคณะตรวจเยี่ยมแปลงเรียนรู้แล้วเสร็จ ผมก็ขอให้คุณอานนท์ เจ้าของแปลงซึ่งเป็นผู้นำหมู่บ้านพาไเดินเที่ยวชมป่า ชึ่งมีจุดขายคือต้นไม้ใหญ่ ระยะทาง จากหมู่บ้านไปประมาณ ๑ กิโลเมตร

     และเราก็ได้พบสิ่งที่เป็นธรรมชาติ ทั้งต้นไม้ใหญ่ ดอกไม้ ใบหญ้า สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยและที่สำคัญคือสายน้ำ สองสายสามสายมาบรรจบกัน ลำธารน้อย เสียงร้องของนก เสียงร้องของกบเขียด จั๊กจั่น ไพเราะเสนาะหูจริงๆครับ

          ว่าไปแล้วที่จริงผมก็เคยมาที่นี้เป็นประจำ   อยู่ที่นี้มานานตั้งแต่ไม่มีหมู่บ้านจนตั้งเป็นหมู่บ้านแต่ไม่มีโอกาสเข้าไปเดินเที่ยวสักครั้ง ได้ยินแต่เสียงเล่าลือว่ามีต้นไม่ที่ใหญ่ที่สุดอยู่ โอกาสดีมากมากๆครับ ที่ได้เข้าไปสัมผัสกับสิ่งที่สวยงามซึ่งนับวันจะหาดูยากเข้าทุกที่แล้ว   ขอบคุณมากครับ

ไมตรี  ๐๑/๐๔/๕๕