ตั้งแต่ปรับพฤติกรรมมา ก้อทำให้เราเรียนรู้ชีวิตมากขึ้น ได้หันกลับไปมองสิ่งที่ผ่านมา มองปัจจุบันว่าเรากำลังทำอะไร และมองว่าวันข้างหน้าที่กำลังจะเกิดเราควรจะรับมือกับมันอย่างไร อย่างน้อยที่รู้ๆว่ามีบางอย่างที่ทำให้ข้าพเจ้าเปลี่ยนไปคือ การที่เราทำอะไรก้อได้ที่ไม่ต้องแคร์สายตาคนอื่น โดยที่ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร เพราะคิดว่าหากเรามัวแต่ไปแคร์คนอื่นมาก บางครั้งอาจทำให้เราต้องมานั่งเสียใจ และต้องมานั่งคิดมากว่าทำไมเราวันนั้นเราถึงไม่ทำอะไรลงไปสักอย่าง อีกพฤติกรรมนึงที่ข้าพเจ้าได้ก้อคือ การที่เราไม่คิดมากกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้ว ข้าพเจ้าจะเครียดก้อคือช่วงแรกๆที่ทำอะไรพลาดไป แต่จะมานั่งคิดว่าเราควรจะแก้ไขอย่างไรได้บ้าง หากแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วก้อจะเอาเรื่องนี้มาเป็นประสบการณ์สอนเรา เพื่อไม่ให้เราผิดพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง อยากให้เพื่อนๆได้อ่านบทความที่ผ่านๆมา และนำเอาไปคิดและปฏิบัติตามได้ ไม่สงวนสิทธิ์ค่ะ สุดท้ายต้องขอขอบพระคุณอาจารย์อุมาพรที่เตือนสติข้าพเจ้าในวันนั้น ทำให้ข้าพเจ้าได้คิดอะไรมากขึ้น ไม่ค่อยทำตัวเป็นเด็กๆ และขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยเป็นกำลังใจให้ข้าพเจ้า มีอะไรก้อปรึกษาได้นะจ้ะ