ปราบขี้โกงไทย

          โพสต์เรื่องสุขภาวะ เบา ๆ มาสามสี่เรื่อง  อดไม่ได้ที่เห็นความขี้โกงทั้งจาการฟังทีวี และที่พรรคพวกมาบ่นให้ฟังอยู่มิได้ขาด ทั้งระดับชาวบ้าน นักการเมือง และข้าราชการ    ก็คิดไป ตามประสาคนมีเวลาที่จะคิด

          ผมได้เสนอเรื่องวิธีการปราบขี้โกงไว้แล้วใน http://www.gotoknow.org/blogs/posts/470519  คิดว่ายังไม่พอที่จะขจัดได้  จำเป็นต้องมีมาตรการเชิงกฎหมายถึงจะไปรอด  นี่คือขอเสนอใครก็ได้ที่มาอ่าน เก็บไว้พิจารณาใช้เมื่อสนทนากันถึงความขี้โกงในประทศไทยของเรา

  1. ข้าราชการระดับผู้อำนวยการขึ้นไปต้องแสดงบัญชีทรัพย์สิน  และรับการตรวจสอบตามระยะเวลาที่กำหนด หรือ ก่อนไปรับตำแหน่งใหม่ทุกครั้ง
  2. ข้าราชการผู้ใต้บังคับชาตามจำนวนที่กำหนดสามารถเข้าร้องเรียนต่อ ปปช. เพื่อให้ตรวจสอบความโปร่งใส  ถ้าพบว่าผู้บังคับบัญชามีการทุจริต และให้ถือเป็นความดีความชอบของผู้ร้องเรียน หากผู้บังคับบัญชาถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย
  3. การไปราชการของข้าราชการ ต้องใช้เบี้ยเลี้ยง ค่าที่พักของตนเองเป็นค่าใช้จ่าย ห้ามมิให้รับเลี้ยงจากหน่วยงานที่ไปราชการ และเกี่ยวข้อง  (เพราะเจ้านายที่เป็นฝ่ายต้อนรับมักมีการซิ๊กแซ็กนำเงินราชการมาเป็นค่าใช้จ่าย โดยบอกลูกน้องว่าที่ทำก็เพราะนำไปรับนายใหญ่  ซึ่งเป็นวิธีการฟอกเงินเข้ากระเป๋าตัวเองอย่างหนึ่ง และก็ทำกันมาก)
  4. ข้าราชการที่ทุจริต ต้องรับโทษมากกว่าบุคคลทั่วไป  เช่น 3 เท่า ถ้าเป็นนักการเมือง ข้าราชการระดับสูง ต้องรับโทษถึงจำคุกตลอดชีวิต  (อย่าประหาร….จะได้เจ็บปวดนาน ๆ ลูกหลานจะได้จำไว้เป็นพฤติกรรมชั่วที่ต้องไม่เอาเป็นเยี่ยงอย่างอีกต่อไป)
  5. (มาตรการทางสังคม) ส่งเสริมระบบอเมริกันแชร์   หรือ เมื่อไปรับประทานด้วยกัน ต่างคนต่างจ่าย ไม่ต้องมีเจ้ามือ ให้ถือเป็นค่านิยมใหม่ที่ใช้กันอย่างกว้างขวางต่อเนื่องของข้าราชการ

5 มาตรการนี้น่าจะเอาอยู่ไหมนี่ ภายใน 15 ปี หลังจากออกกฎหมาย