ข้าพเจ้าเพิ่งเดินทางกลับมากจาก กทม. หลังจากที่ไปร่วมเป็นส่วนหนึ่งเล็กๆ ของเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ "คุณอำนวย R2R" หรือ R2R Facilitator ประเทศไทย

สามวัน...แห่งการเรียนรู้

มีหลากหลายอารมณ์  แต่จะอย่างไรก็ตามนี่คือ ปรากฏการณ์ที่ดี ที่เป็นความร่วมใจกันของผู้ที่ปรารถนาการทำงานเพื่อผู้อื่น

หลายท่านอาจบอกว่า "พี่ส่งมา" หรือ "เจ้านายส่งมา" แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุบังเอิญ ...เพราะนั่นคือ ความสืบเนื่อง ที่มีเหตุปัจจัยหนุนนำให้ได้มาเจอกันได้มาเรียนรู้ร่วมกัน มาทำภารกิจร่วมกัน

มาด้วยความเสียสละ 

มีเรื่องราวมากมายที่เก็บไว้ในความทรงจำ ซึ่งข้าพเจ้าพิจารณาว่า คือ สิ่งที่ข้าพเจ้าพึงลงมือกระทำสืบเนื่องต่อจากวันนี้

ภารกิจที่เป็นหน้าที่ อันเป็นหน้าที่ที่ไม่มีใครมอบหมาย คือ การค่อยๆ ใคร่ครวญ ...พิจารณาค้นหาความดีความงามที่เกิดขึ้นในสามวันนี้

สะท้อนออกมาผ่านผัสสะที่ตนเอง...ได้ปรากฏขึ้น

และใคร่ครวญในตนเองว่า...ข้าพเจ้าได้เกิดการเรียนรู้อะไร...

หากพิจารณาในห้วงเวลาอันสั้น ณ เวลานี้ คือ อิ่มใจอันเป็นความอิ่มเอม ที่ใช้หล่อเลี้ยงหัวใจใจบนเส้นทางการฝึกฝนการละออกจาก "ตัวกู"...

เป็นหนึ่งวิถีที่งดงามที่ได้ใช้เพื่อการ "ขัดใจ" ตนเอง

ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการขับเคลื่อน R2R ประเทศไทย

...

๒๔ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๕