ทิพยวารีนิรันดร์ (River of Forever)

 

โรยละออง น้ำทิพย์ วะวิบวาว
จับเมฆขาว ครืนครืน บนฝืนฟ้า
เหนื่อยไหม พระพิรุณ บุญเทวา
เฝ้าชุบชีวา ทุ่งกร้าน ละหานไพร

ปรารถนา อะไร ในโลกเล่า
ทุกข์เร่งเร้า ทุ่งหมอง คลองสมัย
ผีพรายน้ำ ร้อนกาย ร่ายอาลัย
เงือกคระไล ปลาตาย สาหร่ายสุสาน

เติมมิเต็ม สายธาร ทอดผ่านเมือง
อย่าขุ่นเคือง รามสูร ขว้างขวาน
เมขลา หลับไหล อนันตกาล
ปิดตำนาน ล่อแก้ว แววแสงทิพย์

งามเกล็ดน้ำ พรายทอง ยองยวงเมฆ
สรวงเสกการะเวกฟ้า บินมาจิบ
หยาดน้ำพราว ขนสร้อย พลอยระยิบ
เกาะขลิบปีก ทับทิม สู่หิมพานต์

สลัดฝน โอยธาตุน้ำ รุกขเทวา
อ้อมฟ้า ห่มดิน ถิ่นไพศาล
ปรารถนา อโนดาต ชาติตระการ
เริงวิมาน กินรี ศรีมนุษย์

รัตนากร มหาธา ราแผ่นดิน
แต้มศิลป์ แต่งหล้า คงคาสมุทร
เสกทิพย์ ขลังประพรม น้ำมนต์พุทธ
วิเศษสุทธิ์ ปราบอเวจี ผีพราย

น้ำท้นตา ชาวนา ยากจน
รดดอกผล กสิกรรม ล้ำหลาย
ชโลมแล้ง แห้งผาก จากวาย
ชลชาติ แหวกว่าย ปิติน้ำตา


สูงศักดิ์ น้ำอมฤต นิมิตมนตร์
เทวาวน กวนเกษียร เวียนเวหา
แก่นสุเมรุ อสูรยุด สมุทรนาคา
อสัญแด หวาชนะ อสุรี

น้ำมะพร้าว ล้างหน้า อสุภซาก
ฟื้นฝาก ธรรมเนียม เยี่ยมเมืองผี
น้ำอาบศพ สงบ พบดุษณี
ไหลรี่ ธารน้ำ ตามหาญาติ

ปรารถนา สายน้ำ สนานสมัย
โบกธงชัย ยุคทอง ผองนักปราชญ์
สิ้นอโศก กำสรวล โซ่ตรวนทาส
อเนจอนาจ น้ำเลือด เหือดคาตา

ชีวิตอิ่ม ธาตุมนุษย์ บุตรเรืองรอง
มิเคยพร่อง น้ำนมแม่ ไร้ริษยา
เมืองน้ำเงิน น้ำเน่า เปล่าราคา
ขุ่นข้นกว่า น้ำมันพราย จากโลกันตร์

ปรารถนา อะไร สมัยนี้
สายวารี ธารทอง ละอองสวรรค์
หรือสายเลือด ธารโศก โลกจาบัลย์
ไหลดิ้นดั้น พรากฆ่า อารยชน

ฤามิ ปรารถนา พระนิพพาน
น้ำทิพย์ อภิญ ญาณมรรคผล
ฤาน้ำกาม กิเลส จับสัปดน
อุทกท้น ธารา กามานคร

ฉันปรารถนาคงคาสวรรค์
โบกขรณี เทพธรรพ์ ปัญจสิขร
ธาราธรรม รองเรือง กว่าเมืองรอน
ล่องเรือจร ข้ามฟ้า ปราการนที

สู่สายน้ำ นิรันดร์ สวรรค์ทิพย์
เอื้อมหยิบ ปาริชาต ดาษวิถี
จุติพรหม โลกกวิน สตินทรีย์
นิมิตทิพย์ วารี ชโลมแผ่นดินฯ

-----------------------------------


พระพิรุณแห่งวสันตฤดูลาฟ้าไปไม่นานนัก
พลบค่ำแล้ว หากข้าพเจ้ายังได้กลิ่นกรุ่นละอองเย็นแห่งฝน
จิตวิญญาณของนักอยากจะเขียนมักจะบรรเจิดในสายฝนพรำ
ท่ามกลางม่านฝนและม่านฟ้าไกลแสนไกล
ทำให้ประหวัดไปในอดีต ที่ติดฝนอยู่ในกระท่อมเถียงนา

เมื่อลมฝนบนฟ้ามาลิ่ว.......
ในยามที่ทุ่งข้าวอาบฝน ระบัดใบพลิ้วไหวในตำบลท้องทุ่ง
ชาวนาก็ยิ้มได้ นึกขอบคุณเทพพิรุณบนสวรรค์
สายฝนก่อเกิดสายธารน้ำ หล่อเลี้ยงผืนแผ่นดินและผู้คน

สายน้ำในวันนี้นั้นมีความหมายนิรันดร์
เป็นตัวแทนแห่งความสงบร่มเย็น อารยธรรม ความดีงามทั้งปวง
แต่อีกแง่มุมหนึ่งก็เป็นสายน้ำที่ระทมทุกข์เพราะโลกแปร
จิตวิญญาณของผู้คนก็เปลี่ยนไป ดีเลวคละเคล้ากันเป็นครรลอง
แล้วสายน้ำสายใดเล่าจักนำเราไปสู่ความหมายนิรันดร์แห่งฝั่งนิพพาน
และนำความดีงามและความอุดมสมบูรณ์สู่ผืนแผ่นดิน?

สู่สายน้ำนิรันดร์สวรรค์ทิพย์
เอื้อมหยิบปาริชาตดาษวิถี
จุติพรหมโลกกวินสตินทรีย์
นิมิตทิพย์วารีชโลมแผ่นดินฯ

 

ด้วยระลึกถึง สหายแห่งการร่ายรสพจนา ภาษากวี  ในวันอนุรักษ์น้ำโลก

ขอบคุณ ท่านลำน้ำน่าน เจ้าของบทกวีที่งดงาม และเปี่ยมความหมาย :)

... ร่วมด้วย ช่วยกัน รักษ์น้ำ แบ่งปันน้ำใจ ให้กันและกัน สุขสันต์นะคะ