กมลวัลย์
รศ.ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ

ความอยาก


จากหนังสือ "อีกหนึ่งมุมมอง" ของพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

ได้มีโอกาสอ่านหนังสือ "อีกหนึ่งมุมมอง" ที่รวบรวมบทสัมภาษณ์ต่างๆ ของพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ไว้ด้วยกัน ก็เกิดความประทับใจ เลยคัดเอาบางส่วนที่ชอบมาแปะไว้เป็นข้อคิดในที่นี้

ถ้าเราสังเกตดู วันหนึ่งๆ มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นรอบตัวเรามากมาย ล้วนเข้ามากระทบและมีอิทธิพลต่อเราทั้งทางกายและทางจิตใจ กระตุ้นให้เราเกิดความอยาก และพยายามวิ่งเต้นตามความอยากนั้น ชีวิตของเราก็เหมือนกับเรากำลังเล่นฟุตบอล มีความอยากแล้วก็เตะลูกฟุตบอลออกไป เตะออกไปไกลๆ แล้วเราก็ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อบรรลุความอยาก เราก็ออกแรงวิ่งตามลูกฟุตบอลนั้น แล้วเมื่อได้ลูกฟุตบอลนั้นจริงๆ แล้ว เราก็รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่พอใจ ไม่มีความสุข จึงเตะออกไปอีก แล้วก็วิ่งตามอีก เมื่อได้ก็ไม่มีความสุข แล้วก็เตะต่อไปอีก แล้วก็วิ่งตามอีก เราวิ่งลักษณะแบบนี้มาตลอดชีวิต อุปมาอุปมัยว่า ถ้าเรายังไม่มีพาหนะเดินทางเราก็อยากจะมีรถจักรยาน พอได้รถจักรยานมาจริงๆ ความสุขที่มีจักรยานก็ไม่ค่อยพอ ก็อยากมีรถมอเตอร์ไซค์ เราก็พยายามรวบรวมเงินเพื่อให้ได้รถมอเตอร์ไซค์ พอได้มาก็ไม่พอ ก็อยากได้รถกระบะ พอได้รถกระบะก็ไม่พอ ก็อยากจะมีรถเก๋ง พอได้รถเก๋งก็ไม่พอ ตัณหาหรือความอยากนี้ไม่เคยมีสิ้นสุด

พระอาจารย์พูดถึงความอยากไว้อย่างชัดเจนจริงๆ ชอบมากที่พระอาจารย์อุปมาความอยากกับการไล่เตะฟุตบอล ความอยากของคนทั่วไปที่ยังไม่ได้ฝึกฝนเป็นอย่างนี้จริงๆ สิ่งที่อยากได้ก่อนเป็นสิ่งพื้นฐานที่จำเป็น แต่เมื่อได้มาแล้วก็จะไม่ค่อยเห็นค่า แต่มองหาสิ่งต่อไปเรื่อยๆ และหลังจากนั้นมักจะหยุดไม่ได้ กิเลสตัณหาบังตา พาไปแสวงหาโน่นนี่ไปเรื่อยๆ  

ปุถุชนทั่วไปย่อมมีความอยาก ไม่แปลกอะไรเพราะธรรมชาติของมนุษย์เป็นเช่นนั้น มิเช่นนั้นคงไม่สามารถพัฒนาเผ่าพันธ์ให้อยู่รอดมาได้จนบัดนี้  แต่ความอยากตัวเดียวกันนี้ หากไม่ดูแลจัดการให้ดี ก็จะพามนุษยชาติลงเหวได้เช่นกัน เพราะอยากแบบไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีขอบเขต ไม่มีความพอดี ไม่รู้ว่าอยากไปทำไม อยากไปเพื่ออะไร ได้แล้วดีตรงไหน ได้แล้วนำมาซึ่งทุกข์หรือไม่

ทุกวันนี้เห็นคนไล่เตะลูกบอลของตัวเองไปเรื่อยๆ แบบไม่รู้ตัว เห็นแล้วก็สงสาร แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรได้มากกว่ามาเล่าสู่กันฟังในที่นี้

หมายเลขบันทึก: 482648เขียนเมื่อ 20 มีนาคม 2012 20:23 น. ()แก้ไขเมื่อ 7 มิถุนายน 2012 19:34 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (1)

...

สวัสดีท่านอาจารย์กมลวัลย์
เห็นบันทึกฉับพลันที่สรรหา
อาจารย์คงสบายดีสุขอุรา
ถึงหายหน้าหายตาไปจากกัน

อันความอยากเปรียบได้คือไม่พอ
ใจไม่เคยคิดจะรอน่าแปรผัน
อยากเรื่อยเรื่อยเมื่อยเมื่อยกัดกรามพลัน
คิดว่าคือสุขนั้น คือสุขจริง

...

สบายดีนะครับ ;)...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี