ตุ๊กตาผักตบ

หนูเองไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เขียนบันทึกเรื่องนี้ เพราะไม่เคยให้ความสนใจและไม่ใส่ใจอีกด้วย แต่พี่ตะวันดินเข้ามาให้ความคิดเห็นว่า (ซึ่งหนูคิดว่าเป็นคำชมที่แสนมีค่าน่าประทับใจมากๆ) จากบันทึกนี้ค่ะ

...สืบเนื่องจากบันทึก เรื่อง “สมบัติของแม่” ของน้อง “กล้วยไข่” ทำให้ข้าพเจ้าเกิด “แรงบันดาลใจ” ในการดูแลรักษา “มรดกของแม่” ในอีกมิติหนึ่ง

 

...ข้าพเจ้าเริ่มติดตามบันทึกของหนูกล้วยไข่ จากเรื่อง “ไม้ไผ่ ป้องกันยุง”! เพราะสงสัยใคร่รู้เป็นหนักหนาว่า...ไม้ไผ่พันธุ์นี้ คงจะมีคุณสมบัติพิเศษ เช่นกลิ่นฉุนรุนแรงเหมือนต้น "ตะไคร้หอม" หรือไรหนอ?

...เมื่อได้พบเห็นไม้ไผ่พันธุ์นั้นแล้ว ยิ่งรู้สึกประทับใจผู้ที่นำมาแบ่งปันยิ่งนัก ทุกครั้งที่นึกถึง รอยยิ้มจะผุดพรายขึ้นทันทีโดยอัตโนมัติ อันเป็นคุณสมบัติพิเศษของไม้ไผ่ ที่ข้าพเจ้าต้องขอขอบคุณ  หนูกล้วยไข่ ไว้ที่บันทึกนี้ ^___^

 

ส่วนบันทึกเรื่อง "สมบัติของแม่"  ดอกผักตบที่เธอนำมาฝากชาวG2k.นั้น ตอนเด็กๆข้าพเจ้าก็ชอบเป็นชีวิตจิตใจ ดอกไม้ในน้ำสีม่วงชมพู...บอบบาง...อ่อนโยนยิ่งนัก ข้าพเจ้าชอบเก็บจากหนองน้ำใกล้ๆบ้านเช่นกัน แต่จำไม่ได้ว่า เคยนำไปฝากแม่หรือไม่ ^___^

หนูก็เลยฮึดอยากจะเขียนบันทึก(แต่ความจริงตอนนั้นหัวว่างเปล่ามากๆไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร) แต่พี่เขาก็จุดประกายความคิดให้โดยที่ชมเจ้าต้นผักตบ หนูก็เลยนึกขึ้นได้ว่าตอนเด็กๆเคยนำเขามาทำเป็นตุ๊กตาเล่นกับพี่สาว เย้มีเรื่องเขียนบันทึกอีกแว้วว…

หนูเคยได้ยินสำนวนที่ว่า “คำชมน่าฟังแต่ไม่ยังประโยชน์ คำติน่าโกรธยังประโยชน์แต่ไม่น่าฟัง” แล้วก็เชื่อเช่นนี้มาโดยตลอดแต่G2K ได้เปลี่ยนความคิดให้หนูใหม่ เวลาเขียนบันทึกแล้วมีคนชอบ หรือส่งข้อความมาให้กำลังใจทำให้อยากเขียนบันทึกต่อไปเรื่อย(ทั้งที่บางทีก็นึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไรดี) อ่าวเขียนไปถึงไหนแล้วนี่ ไปอ่านวิธีทำตุ๊กตาผักตบกันดีกว่าค่ะ

ตอนหนูยังเด็กจำได้ว่าพี่สาวผู้เขียนชอบชวนเล่นตุ๊กตาผักตบ เพราะไม่มีเงินซื้อตุ๊กตายางเล่น แต่ความจริงหนูชอบปีนต้นไม้กับวิ่งไล่จับมากกว่าเล่นตุ๊กตา(เอพฤติกรรมน่าสงสัย?)

เจ้าตุ๊กตาผักตบทำมาจากใบผักตบ ต้องเลือกที่ใบสวยๆ ใบใหญ่ๆจะทำให้มีผมตุ๊กตามากกว่าเลือกผักตบใบเล็ก

จากนั้นนำมาพับแบ่งระหว่างหน้าและเส้นผมตรงนี้ต้องพิถีพิถันหน่อยค่ะเพราะจะเป็นส่วนที่บ่งบอกถึงความสวยงามของเจ้าตุ๊กตาผักตบ ถ้าพับหน้าเล็กไปหรือใหญ่ไปจะทำให้กลายเป็นตุ๊กตาหน้าพิการ (ฮึ๋ย! หน้ากลัวจ้า)

เมื่อพับหน้าตุ๊กตาเสร็จแล้วก็ค่อยๆฉีกแบ่งเส้นผมเป็นเส้นๆ ไปเรื่อยๆได้ฝึกสมาธิด้วยเย้ ถ้าใจร้อนจะทำให้ฉีกผมตุ๊กตาผักตบขาดมากทำให้ผมบางไม่สวยงาม บางทีอาจฉีกเลยเข้ามาที่หน้าตุ๊กตาอีกต้องฝึกความใจเย็นกันเองนะคะ

ฉีกหยาบๆก่อนแล้วจะทำให้ฉีกผมตุ๊กตาได้ง่ายขึ้น

ฉีกเสร็จแล้วก็ถึงการวาดหน้าวาดตา อ๋อปากด้วย แล้วแต่ฝีมือของแต่ละคน และถ้าอยากให้เขาเล่นได้ทนก็อาจแช่น้ำให้บ้างค่ะ กันเหี่ยว

เสร็จแล้วตุ๊กตาผักโป่งที่แสนถูกช่วยลดโลกร้อน คนเล่นได้ฝึกสมาธิและเกิดความภาคภูมิใจในตัวเองอีกด้วยเย้ๆ

ในที่สุดก็ได้อีกหนึ่งบันทึกแล้ว ดีใจจัง....