ฝนตกกระหน่ำรุนแรงตั้งแต่บ่ายวันอาทิตย์

แผ่อานิสงส์จนถึงเช้าวันอังคารยามเช้า ๆ

ตื่นนอนผมหุงข้าว และเตรียมทำกับข้าวให้ลูกชายไปโรงเรียน

จับถ้วยกาแฟมาวางระเบียงบ้าน ดูต้นไม้ดอกไม้รอบ ๆ บ้าน

มารดน้ำและฮัมเพลงให้เขาตื่นนอน

เอาขยะในบ้าน และใบไม้ที่ร่วงบนพื้นใส่ถุง และมัดไปทิ้งที่ถังขยะ

 

เป็นสิ่งที่ผมทำอย่างคุ้นชินทุกวันตอนเช้า ๆ

ถ้าปล่อยไว้อย่างคุ้นชิน...มันจะกลายเป็นคุ้นเคย...และเบื่อหน่าย

ผมลองทำตามวิธีของท่านอาจารย์ติช นัท ฮันท์

ในหนังสือปาฏิหาริย์แห่งการตื่นอยู่เสมอ

ทำให้ผมค้นพบปาฎิหารย์ของผมเอง

นั้นคือ ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับความสงบของผมเอง

 

"...พละกำลังของผมไม่ใช่อาวุธ เงินทอง หรืออำนาจ

พละกำลังของผมอยู่ในความสงบสุขของผม

ความสงบภายในตัวผม

ความสงบสุขนี้มิอาจทำให้ผมถูกทำลายได้

ผมต้องมีความสงบขณะที่ดูแลเอาใจใส่คนที่ผมรัก

และคนที่ผมต้องการปกป้อง..."