ในการสอบวัดผลแต่ละคราวในรายวิชาภาษาอังกฤษนั้น ครูผู้สอนคาดหวังไว้เพียงให้นักเรียนผ่าน และคาดไว้ในใจลึกๆๆว่า ถ้านักเรียนเข้าใจในบทเรียน นำมาประยุกต์ใช้ได้ก็จะทำข้อสอบได้ดี
ตามความจริงแล้วจะสังเกตได้เห็นชัดว่า นักเรียนที่เรียนดี มีสมาธิดี มีความใฝ่รู้ใฝ่เรียนพากเพียรพยายาม....มักจะทำข้อสอบได้คะแนนระดับดีเยี่ยม ครูอ้อยก็คนหนึ่งล่ะค่ะที่มีความสุขที่ได้เห็นนักเรียนได้คะแนนระดับดีเยี่ยม แต่ต้องเป็นคะแนนที่เชื่อถือได้ หมายถึง นักเรียนต้องได้คะแนนเหล่านั้นมาด้วยตัวเอง...ไม่ใช่ครูช่วยเหลือ
ครูผู้สอนแต่ละคนช่วยเหลือนักเรียนอยู่แล้ว แต่ต้องเป็นการช่วยเหลือที่ต้องเน้นย้ำให้นักเรียนได้ฝึกปฏิบัติจริง...เช่น ความแตกต่างระหว่างบุคคล นักเรียนมีความสามารถทางการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่แตกต่างกันมาก ยิ่งโตขึ้นมายิ่งเห็นชัดเจน หากมีการวัดผลทางเดียวไม่หลากหลาย....นักเรียนสอบตกแน่
แต่ครูผู้สอนอย่างครูอ้อยยอมเหนื่อย ก็ครูอ้อยเป็นครูเพื่อศิษย์ จึงต้องเข้าใจศิษย์ รู้เรื่องราวของศิษย์เป็นอย่างดี ที่เรียกว่า...เรียนรู้นักเรียนเป็นรายบุคคล ดังนั้น ต้องการให้นักเรียนมีคะแนนในการเรียนดีเยี่ยม ก็ต้องวัดผลกันหลายระยนะที่เรียกว่า...วัดผลระหว่างเรียน นักเรียนของครูอ้อยจึงได้คะแนนระดับดีเยี่ยม.....
มาตัดเชือกกันอีกครั้งหนึ่งในการสอบวัดผลปลายปีนี่ล่ะค่ะ ใครจะเก่งจริง เพียรพยายามกันจริง...มาดูกันวันนี้...การสอบวัดผลปลายปี....2554
คะแนนระหว่างเรียน เหมือนดาบสองคม ไม่มีก็ไม่ได้ มีมาก ก็เฝือจนเกินไป