สัมมนาการสอนจริยธรรม ที่ ม.อ. ( ตอนที่ 2)

เมตตา
  ......สอนนักศึกษาของเราให้ "มีภูมิคุ้มกันต่อสังคมภายนอกที่เปลี่ยนแปลงไปมาก......"ครู" ต้องรับบทนี้เสมอ.....ทุกเวลา...ทุกชั่วโมง....ทุกที่  

           เมื่อหลายวันก่อนดิฉันได้เล่าเนื้อหาการ สัมมนาการสอน จริยธรรม ในตอนที่ 1 (คลิ๊ก) แล้ว  วันนี้ขอเริ่มตอนที่ 2 ที่ท่านวิทยากร รศ.ยุทธนา ศิริวัฒนานุกูล หนึ่งในอาจารย์รุ่นเก๋าท่านเล่าให้ฟังว่าผมอยู่ที่นี่มา 30 ปี ทั้งชีวิตของผมอุทิศให้สงขลานครินทร์ก็ว่าได้  3 ร. ในจริยธรรม คือ เรือนจริยธรรม มี 3 ร. ตัวแรกคือ  เรือนใจ  .....เราอยากจะเห็นนักศึกษามีจิตใจงาม งามแบบสุจริต ซื่อสัตย์ เคารพสถาบันต่อผู้มีพระคุณ เรือนใจเป็นตัวกำหนดเรือนอื่นๆ ที่จะตามมา
เรือนปาก.....พูดจาสุภาพ น้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำได้ความหมายถูกต้อง กาละเทศะ เรือนกาย....กริยาท่าทาง ใบหน้ายิ้มแย้ม ไม่ต้องสวยสด แต่รู้วางตัว ให้เหมาะ
       ร. ตัวที่สอง คือ เรียน-สอนจริยธรรม  เราจะเรียนสอนกันอย่างไรในขณะที่เนื้อหาในชั่วโมงสอนก็สอนกันไม่ทันเลยเรียน-สอนกันให้เห็น จากการทำให้ดูตลอดเวลา "ทำให้เห็น...ชวนให้คิด...ให้เด็กติดเป็นนิสัย ยกตัวอย่างเรื่องการเก็บขยะ.......เห็นขยะต้องเก็บ ทำให้เด็กดู.....เด็กจะเก็บตาม...."
      ร.ตัวสุดท้าย รักษาจริยธรรม มีกิจกรรมส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมบ่อยๆ อย่าทิ้ง......จะเปลี่ยนทัศนคติ.....ไปสู่จริยธรรมที่ดีเกิดการยอมรับ...ปฏิบัติด้วยความภาคภูมิใจ..... ท่านเกริ่นนำแบบ "ถอดถ้อย.......ร้อยใจ...." มาเป็นบทนำสนทนาในเช้าวันนั้น 
......ผมว่าเราต้องสอนนักศึกษาของเราให้ "มีภูมิคุ้มกันต่อสังคมภายนอกที่เปลี่ยนแปลงไปมาก......"ครู" ต้องรับบทนี้เสมอ.....ทุกเวลา.ทุกที่ ผมอยู่ที่นี่หลายปีผมได้ยินเสมอๆ ว่า "อาจารย์อย่ามาสนใจเสื้อผ้าหนูได้มั๊ย.....อย่ามาสนใจทรงผมของหนูได้มั๊ย....ขอให้มาสนใจสิ่งที่อยู่ใต้ทรงผมของหนูดีกว่า....."  ท่านเล่าว่าท่านเคยอึ้งไปหลังจากเจอกับอาการของนักศึกษาที่ท่านเรียกคุยเรื่องทรงผมของเธอ...เธอว่าอาจารย์เชยก็ว่าเถอะ แต่ขอให้อาจารย์ทำหน้าที่....จากที่เห็น....จากนั้นสุดแล้วแต่เธอจะพิจารณา.....ท่านเล่าว่าไม่เคยสะดุ้ง....แต่มุ่งมั่นจะทำหน้าที่สอนคนให้เต็มคน....  ท่านแรกเกริ่นนำ.....ผ่านไป โปรดติดตามตอนที่ 3 ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  Telling by Metta

คำสำคัญ (Tags)#การจัดการความรู้#โครงการพัฒนาบุคลากร#หลักสูตรจริยธรรม

หมายเลขบันทึก: 48168, เขียน: 04 Sep 2006 @ 13:34 () , แก้ไข, 24 May 2012 @ 22:54 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (5)

  • เรียนและรักษา เป็นสาม ร. ที่ดีมากเลยครับ
  • เพราะถ้าเรียนไปแล้วไม่ทำก็ไม่รู้จะเรียนไปทำไมใช่ไหมครับ
  • โดยเฉพาะการทำด้วยใจด้วยแล้วสิ่งต่าง ๆ จะบ่งออกมาได้ทางสายตาอย่างดีเลยครับ
  • ขอบพระคุณที่นำสิ่งดี ๆ มาเล่าให้ฟังครับ
  • ขอพลังแห่ง 3 ร. จงสถิตกับคุณเมตตาตลอดไปครับ

ตามมาอ่านบันทึกค่ะ

  • ดีมาก ๆ เลยค่ะ 3 ร ในจริยธรรม
  • พอดีข้าพเจ้าก็เป็น "ครู" ด้วย ชอบประโยคเด่นที่คุณพี่เมตตา ทำไว้มากค่ะ แล้วจะรับไปทำค่ะ
  • แล้วก็พอดีอีก  งานในโปรแกรมวิชาฯ ก็ได้ทำในมาตรฐานเรื่องทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมพอดีเลยค่ะ จะปลูกฝังนักศึกษาในเรื่องนี้ค่ะ ได้เขียนโครงการ/กิจกรรมไว้แล้วด้วยค่ะ
  •  พบนักศึกษาตอบแบบนี้ผมก็สะดุ้งเหมือนกันครับ
  • แต่ยังไม่เคยพบ
  • รออ่านตอนต่อไปครับ

  • Famous 9




คุณขจิต...กลับมาจากดางอังคารเมื่อไหร่คะ...มนุษย์ต่างดาวที่นั่นสบายดีกันไหมจ๊ะ....รีบไปเช็ดน้ำตาให้...น้องฟ้าด้วยนะคะ ..อย่าลืม
คุณปุ้ย ขออนุญาตเรียกชื่อนี้นะคะ ชื่อเต็มของคุณ ยาวพิมพ์ยาก พิมพ์ทีไรคิดว่าเขียนผิดทุกที..ธัญญ์กมน..
คุณปภังกร  3 ร ดิฉันจะพยายาม มีอยู่ครั้งหนึ่งเกี่ยวกับเรือนกายที่ต้องจดจำมาเล่าขาน....ดิฉันมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งคือสามารถพูดในที่ชุมชนได้โดยไม่ขัดเขิน.....วันหนึ่งไปงานศพ...เป็นวันหยุดหลายวันงานศพเผาในระหว่างการหยุดหลายวันแบบนี้...จะไม่ค่อยมีคนไปเพราะพรรคพวกจัดโปรแกรมเที่ยวเทศกาลไว้แล้ว ดิฉันจึงคว้าเสื้อยืดกางเกงยีนส์ดำ(เก่า ๆ) ไปเผาพ่อเพื่อน(ตายด้วยเหตุแห่งอายุขัย)..คงไม่มีใครรู้จักเรา...ที่ไหนได้เจ้าภาพขอช่วยให้เป็นพิธีกรทางพระให้...ปฏิเสธก็ไม่ได้เพราะเขาบอกว่าเขาไม่มีใคร...ไม่มั่นใจเลยเพราะรู้สึกเหมือนเราแต่งกายไม่สุภาพ....สะท้อนให้เห็นถึง เรือนกาย...ที่ต้องสุภาพ ดูดี เรียบร้อยตลอดเวลา.... ตั้งแต่วันนั้นเลยจำเลยไม่ว่าจะไปไหน....ดูแลเรือนกายให้ดี...
นศ.อาจจะบอกว่าอย่ามายุ่ง แต่ดิฉันคงต้องบอกว่า ยุ่งกับชีวิตพวกคุณเป็นส่วนหนึ่งของอาชีพอาจารย์ เพื่อจะให้พวกคุณอยู่ต่อให้อาจารย์ได้สอนจนจบปี 4 และเห็นปริญญาที่พวกคุณถือมาอย่างน่าภูมิใจ