วันนี้ขอเสนอภาษาผูไทด้วยชื่อต้นไม้ในท้องนาที่มีดอกสีชมภู และมีผลที่มีปีก ซึ่งผู้ไทเรียกว่าก๋กสั่มแบ่ง คุณครูสอนเกษตรซึ่งเป็นคนสุรินทร์บอกว่าชื่อ ต้นเหงียน(ต้นเหียง)
เพิ่งเคยเห็นต้น และดอกที่สวยครับพี่
สวยมากครับ
ต้นไม้นี็เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ชนิดDipterocarpus inticatus dyerในวงค์Dipterocarpaceae ขึ้นในป่าเต็งรัง ต้นมียางเหนียว เจาะเอาน้ำมันยางได้,ยางกราด,เหียงกราด,ตะแบงหรือสะแบงก็เรียก(จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ.๒๕๔๒ หน้า๖๖)
ขอบคุณน้องปู,คุณหมอธิรัมภา,คุณธนา นนทพุทธ ที่มามอบดอกไม้ให้กำลังใจ
ขอบคุณค่ะ
สวยทั้งต้นทั้งดอกนะคะ
ขอบคุณค่ะคุณใบบุญ ที่มาแวะให้กำลังใจ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ปลิวลงมา แบบ ใบพัดใช่ไหมคะ ครูอ้อยเคยเห็นค่ะ ผลของมันหรือคะ
ได้ชมครั้งแรกไม่รู้จักมาก่อน ขอบคุณมากนะคะ
สวัสดีครับ คุณ สุภัทรา
คนใต้เรียก ยางครับ มีหลายสายพันธ์ มี ยางแดง ยางขาว ยางนา ยางกุง ยางขี้พรก
นี้คือลูกไม้ที่หล่นไกลต้น
ชาวจะเจาะที่โคนเผาเอาน้ำมันยาง
จำได้ว่าเคยเห็น เคยเล่นตอนเด็กๆ
เมื่อไม่นานได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนที่ทำงาน เค้าเล่าเรื่องต้นแสบง
พอดี ซอยแถวบ้านชื่อหนองแสบง สงสัยว่าเป็นต้นอย่างไร
พอเห็นบันทึกนี้ จึงได้รู้จัก
และเมื่อวันก่อน ไปดินเล่นในมหาวิทยาลัยขอนแก่น
แล้วเก็บลูกไม้นี้มาได้ เล็กกว่าลูกสัมแบง ของ คุณสุภัทรา เจติโคตร
ลูกไม้นี้ เค้าเรียกต้นอะไรคะ
มาเพิ่มเติมอีกค่ะ ลองเข้าไปดูที่www.panmail.com/pvtree/tr_73.shtml จะเห็นรูปของลูกของต้นรังค่ะลองเทียบดูคิดว่าน่าจะเป้นลูกของต้นรังค่ะ
ชื่อเหียง เคยผ่านตาในวรรณคดีไทยบางเรื่องครับ
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=pinus&month=02-2012&date=28&group=31&gblog=14