ถึงแม้ว่าดิฉันไม่ได้ไปร่วมประชุม  HA ปี  2555

ขอเล่าตำนานชีวิตไว้ด้วยนะคะ 

 

ดูเหมือนว่า การเขียน คล้ายๆแบบนี้จะเคยบันทึกไว้เมื่อ ปี 2553  เรื่อง  เราเข้ามาสู่สังคม ...gotoknow ได้อย่างไร?

วันที่  21 พ.ย. 2549  สมัครสมาชิกครั้งแรก เพราะอาจารย์ JJ สอนให้กลุ่ม KM

 

ลิขิตสร้างสานตำนานแห่งชีวิต ..แก้ว อุบล จ๋วงพานิช

 

๑. ก่อนมาเขียนบันทึกใน GotoKnow ชีวิตการทำงานท่านเป็นอย่างไร

ตัวเราชอบเขียนจดหมาย ชอบเขียนบันทึกในไดอารี่มาตั้งแต่เป็นนักศึกษาแล้ว ตอนนี้กลับมาอ่านไดอารี่ ยังรู้สึกดีทุกครั้ง ทำให้จำเหตุการณ์ที่ผ่านมาได้เหมือนกลับไปในอดีตได้เป็นอย่างดี   แต่บางครั้งก็หาไดอารี่ไม่พบ บันทึกในโกทูโน ช่วยได้  หาง่าย ไม่หาย

 

ชีวิตการทำงานก่อนนั้น ผ่านมาแล้ว ก็ผ่านไป จำไว้ในความทรงจำ จำได้บ้าง จำไม่ได้บ้าง  พอมี g2k เราก็คิดว่าน่าจะดีนะจะได้บันทึกเรื่องที่ทำ เพื่อเตือนความทรงจำ 

 

ระยะแรก ก็เขียนไม่ค่อยเป็น อายที่จะบันทึกออกอากาศ จดๆจ้องๆอยู่นาน รวมทั้งใช้เครื่องมือ IT ไม่เก่ง ต้องฝึกฝนนานๆพอดู จนเกือบจะท้อ แต่ได้กำลังใจจาก หลายๆคน ทั้ง อ บีแมน อ ขจิต อ สมบูรณ์  เอก จตุพร  อ JJ ฯลฯ

     

 ๒. เมื่อมาเขียนบันทึกแล้วเกิดผลดีอย่างไร มีการเรียนรู้อย่างไร มีเครือข่ายเกิดขึ้นได้อย่างไร

 

การเขียนบันทึกแล้วเกิดผลดี คือ ทำให้เขียนหนังสือได้ดีขึ้น จนกล้าที่จะเขียนหนังสือในการทำงาน จากประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด เป็นวิทยาทานสำหรับตนเอง และสำหรับพยาบาลทั่วประเทศ ที่สามารถนำไปประกอบการทำงานและประกอบในการเขียนผลงานทางวิชาการ  ที่สำคัญยังมีการเรียนรู้ต่อเนื่อง

 

การเขียนบันทึกที่นี่ทำให้รู้จักคนมากขึ้น ทำให้เรา คนรู้จักมากขึ้นด้วย นอกจากนี้ตัวเราสามารถเข้าถึงผู้เชี่ยวชาญได้ เช่น มีประเด็นปัญหาอยากซักถามเรื่องที่เกี่ยวข้องกับใคร ก็ไปทิ้งร่องรอยในบันทึกของคนนั้นๆ  โดยเฉพาะ ท่าน อ. สกล สิงหลกะ เวลาเข้าไปถามเรื่องใด จะได้คำตอบดีดี เสมอ อาจารย์จะตอบทุกครั้ง จนเข้าใจ และรู้สึกว่าอาจารย์ใส่ใจที่จะให้คำตอบเสมอ แม้ตัวเองเวลามีคนเข้ามาถามในบันทึก  ก็จะคอยตอบทุกครั้ง 

 

ประโยชน์ในการบันทึก สามารถตามกลับมาดูช่วงชีวิตของเรา  ว่ามีการพัฒนางานของชีวิตในแต่ละช่วงได้เป็นอย่างไร นอกจากนี้ยังสามารถสรุปผลงานไว้ได้ เรียกใช้ เรียกหาได้ โดยไม่สูญหาย 

 

ประโยชน์ในวิชาชีพพยาบาล สามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อนร่วมงานได้เป็นอย่างดี บางครั้งเมื่อนักศึกษาพยาบาลมาตามดูงาน หรือเรียนรู้ชีวิตการทำงานของเรา ก็ไม่ต้องพูดมาก เพราะนักศึกษาาสามารถตามอ่านร่องรอยที่เราบันทึกไว้ได้

 

เครือข่ายที่เกิดขึ้น จาก blog to blog  จนเป็น heart to heart แล้วในตอนนี้ ไม่ว่าจะไปไหน รู้สึกมีพี่น้องรู้จักกันเป็นสายใยทั่วประเทศ 

 

 

ยังประทับใจไม่รู้ลืมจากการทำกิจกรรมดีดี กับเพื่อน โกทูโน

 

ได้มีโอกาสไปร่วมงานวันเกิด โกทูโน 4 ปี

 

ได้ไปพบ เพื่อนโกทูโน หลายคน

 

ได้สานฝันเด็กป่วยที่ รพ

 

         

๓.สิ่งที่คาดว่าตัวท่านเองจะทำต่อไปในอนาคตด้วยการใช้งานผ่านระบบของ GotoKnow

ขอขอบคุณ Gotoknow และทีมงาน เราคงเขียนต่อไปเรื่อยๆ  ตามเวลาที่ต้องการ  ถึงแม้ว่า เพื่อนในโกทูโน อาจไม่คึกคักเหมือนเดิม  แต่เรายังเอื้ออาทรกันและกันเสมอ....

 

แก้ว....4/03/55