...แค่ต้นเดือนมีนาปีนี้อากาศก็ร้อนจนไม่อยากออกจากห้องที่เปิดแอร์ตั้งแต่หัววัน ชาวบ้านหลบเข้าห้องทำให้ซอยมีเพียงเงาต้นไม้ที่ยืนนิ่งเมื่อไร้สายลมพัดโบก นานๆจะมียามเดินตรวจตามจุด เสียงเครื่องปรับอากาศดังกระหิ่มแข่งกับความร้อนที่เหมือนจะโลมเลียให้ละลายเสียให้ได้
...อาการนอนไม่หลับทำให้เขาต้องเดินออกมาหน้าบ้าน ท้องฟ้ายังมีดวงดาวให้เห็นอยู่บ้าง ดูเหมือนทุกอย่างจะหยุดนิ่งเฝ้าดูความร้อนของอากาศสำแดงตนอย่างเต็มที่ เขาถอดเสื้อออกพาดไว้ที่บ่าแล้วเดินไปตามถนนในหมู่บ้าน
"มันจะสำแดงตนได้อย่างไร อากาศมันไม่มีตัวตน"เขาคิดขณะนั่งลงบนขอบถนนหน้าปากซอย
"ตัวตนที่แท้จริงเป็นอย่างไร ตัวเขาที่หงุดหงิดตัวเองกับอาการนอนไม่หลับ"ใช่ตัวตนของเขาเหรอ ทำไมเขาถึงบังคับมันไม่ได้ เขาเริ่มเถียง
...ก่อนที่เขาจะลุกออกจากที่นอน เขาพยายามข่มตาให้หลับแต่ไม่สำเร็จ ความกังวลที่ต้องทำงานในวันรุ่งขึ้น และสุขภาพที่ต้องพักผ่อนให้เพียงพอทำให้เขากังวลเพิ่มขึ้นอีก จนความเย็นของแอร์ปรับอากาศก็ดูจะร้อนจนแสบไปตามเนื้อตัว
"นี่หรือตัวเขา เพราะเขาคิดว่าเป็นตัวเขา เขาถึงได้เป็นห่วงกังวล กระวนกระวายจนร้อนรุ่ม"นั่นเป็นสาเหตุแห่งอาการนอนไม่หลับหรือไม่ เขาถามตัวเอง หรือเป็นเพราะอากาศร้อน
...ยาคลายเครียดที่หมอให้มาหมดไปเมื่อสองวันก่อนทำให้เขานอนยากกว่าทุกๆคืน เขาต้องเพิ่งยาตลอดเลยหรือคงไม่หรอก เขาไม่มีเรื่องเครียดที่จะต้องใช้ยาทุกๆวันนี่ นี่มันเพราะอากาศมันร้อน และจิตใจที่ร้อนรุ่มไปเอง
...มีรถคันหนึ่งวิ่งเข้ามาในซอย ทำให้เขาหยุดคิด และเดินเข้าบ้าน
"ถ้าเขาไม่มีตัวตน ก็จะไม่มีความวิตกกังวลสงสัยสินะ"เขาคิดขณะเปิดประตูบ้าน"เหมือนอากาศร้อนที่มันก็ไม่มีตัวตนหรอก แต่ที่มันร้อนเพราะคนเราเอาจิตใจไปผูกไปยึดติดกับมันต่างหาก"เขาคิดขณะเดินขึ้นบ้าน
...เขาเปิดประตูห้องนอน ความเย็นของแอร์ปรับอากาศปะทะใบหน้าจนรู้สึกถึงความแตกต่างของนอกห้องและในห้อง ภรรยาของเขาหลับแล้วเธอห่มผ้านอนตัวขดโดยไม่รู้สึกตัวว่าเขาเดินเข้าห้องมานั่งอยู่ข้างๆเธอ
...แสงไฟนอกหน้าต่างส่องเข้ามาทำให้เห็นตัวตนของภรรยา ตัวตนของเขา ที่มีความร้อนความเย็นคละเคล้ากันไปในชีวิต หากแต่เราจะละตัวตนของเราอย่างไรได้ เขานั่งคิดท่ามกลางแสงสลัว
...ก่อนนอนคืนนั้น เขานั่งสมาธิหลับตากำหนดลมหายใจเข้าออก เรียกสติที่ฟุ้งซ๋านไปต่างๆนานากลับมา เพื่อรับรู้ความไม่มีตัวตนที่แท้จริงของตัวเขา นอนไม่หลับก็ไม่ต้องนอน ให้รับรู้ว่าตัวตนที่นั่งหายใจอยู่ใช่ตัวเราก็หาไม่ ตัวมันจะสลายตายไปก็ช่างมันเถอะเพราะมันเป็นบ่อเกิดของความทุกข์ทั้งปวง
...ตัวเขาเองก็ไม่ต่างกับอากาศร้อนเย็น ที่ไม่มีตัวตนที่แท้จริง
......
ขอบคุณครับที่เข้ามาให้กำลังใจ
กายร้อน...นอนนิ่งๆ สักพัก คลายร้อนได้
ใจร้อน...ทำใจนิ่งๆ...คลายร้อนได้เช่นกัน
...แวะมาหลบร้อนค่ะ..
ขอบคุณกิ่งไผ่ ที่แวะมาหลบร้อน ไม่แน่ใจว่าจะเป็นที่คลายความร้อนทั้งกายและใจได้หรือไม่
ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทั้งสองท่าน
แวะมาให้กำลังใจค่ะ ^^
Hana สุวิญญา ธนสีลังกูล
ขอบคุณครับ สำหรับกำลังใจ