เชื่อแล้วครับว่ามีคนติด blog อย่างที่อาจารย์ปารมีและคุณกะปุ๋มเล่าไว้จริงๆ กลับจากการ ลปรร เกี่ยวกับ R2R วันที่ 2 กันยายน ก็เห็นมีบันทึกที่เกี่ยวข้องซึ่งล้วนสรุปได้อย่างยอดเยี่ยมเกิดขึ้นหลายบันทึกอย่างรวดเร็ว

ต้องขอออกตัวนิดนึงครับว่าผมเป็นคนเขียนหนังสือไม่เก่งครับ หวังว่าบันทึกผมคงไม่ทำให้ท่านทั้งหลายเวียนหัวนะครับ ผมก็หวังว่าจะฝึกฝนอย่างที่ท่านอาจารย์วิจารณ์กรุณาแนะนำครับว่าการเขียนจะทำให้เราสามารถ conceptualize ความคิดตัวเราเองได้

                อะไรที่มีท่านผู้เข้าร่วมประชุมเล่าแล้วผมคงไม่เล่าอีกครับ แต่จะขอเล่าความรู้สึกส่วนตัวที่รู้สึกจากการประชุมครั้งนี้ในรูปแบบของ AAR ครับ

  1. สิ่งที่ผมความหวังไว้ ในการประชุมครั้งนี้คือผมหวังที่ได้ประสบการณ์และเรียนรู้เพิ่มเติมในการจัด KM รูปแบบ success story telling ครับ ที่หวังไว้ก็เพราะผมกำลังคิดจะนำมาใช้ในการพัฒนางาน R2R ณ รพ.ศิริราช ในมากขึ้น แทนการจัด workshop ที่เน้นไปทางระเบียบวิธีวิจัยซึ่งส่วนตัวผมเห็นว่าได้รับความสำเร็จไม่ดีเท่าที่ควรครับ ไม่ใช่ว่า workshop ไม่จำเป็นนะครับแต่ผมอยากลองนำวิธีมาใหม่ๆมาใช้ครับ การที่ได้มีโอกาสเห็นการจัดนำโดย กูรู ทางด้านนี้ย่อมเป็นประสบการณ์ที่ดีเยี่ยม ยากที่จะหาได้ครับ อีกความหวังที่ผมหวังไว้คือจะได้เรียนรู้ว่าที่อื่นเค้าทำ R2R กันอย่างไร มีแนวทางอย่างไร โดยเฉพาะที่ มอ. ซึ่งท่านอาจารย์วิจารณ์เคยเล่าให้ฟังว่าได้นำ KM มาใช้พัฒนางาน R2R ใน lab อย่างน่าชื่นชมและที่รพ.ยโสธร ที่คุณหมอลัดดาเคยเล่าให้ฟังด้วยครับ
  2. สิ่งที่ผมได้ก็คือ การได้เรียนรู้การประยุกต์ใช้ KM ในการพัฒนางานวิจัยครับ ซึ่งมีอยู่หลายรูปแบบครับ 
  3.   สิ่งที่ได้เกินความคาดหวัง คือคุณกิจที่ผมชวนมา จากที่ผมพูดคุยด้วยรู้สึกได้เลยครับว่าทุกคนมีกำลังใจในการทำงานขึ้นอีกมากจากการได้เห็นแนวร่วมผู้ทำงาน R2R จากที่ต่างๆนอกศิริราช และผมก็เป็นการ empower ตัวผมเองด้วยว่าโครงการ R2R ที่ผมรับผิดชอบอยู่น่าจะเดินมาถูกทางแล้ว (ไว้จะเล่าให้ฟังถึงที่มาที่ไปที่ผมมาอยู่ในตำแหน่ง ผู้จัดการโครงการนี้ ครับ มันค่อนข้างเป็นอุบัติเหตุหน่ะครับ ทราบว่าท่านอาจารย์วิจารณ์ได้เคยบันทึกไว้แล้วที่นี่ครับ แล้วจะเล่าความรู้สึกลึกๆให้ฟังครับ :) ) นอกจากนี้ผมยังได้โอกาสที่ท่านอาจารย์ ธาดา มอบให้เพื่อจัดให้มีการประชุมวิจัยในส่วนของ lab อีกด้วยครับ อาจารย์ท่านน่ารักมากๆเลยคร
  4. สิ่งที่ผมยังไม่สมหวัง อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่จะพบได้ครับ คือ เท่าที่ผมเห็นตอนนี้มีการใช้ KM เข้ามาพัฒนางานวิจัยในหลายๆที่ แต่ยังค่อนข้างเป็นการปลุกใจ ส่วนใหญ่เป็นการสร้างความร่วมมือร่วมใจของผู้ปฏิบัติงาน แต่ผมยังไม่เห็นว่าที่ได้นำมาใช้ในส่วนอื่นๆของการพัฒนาโครงร่างงานวิจัยที่ค่อนข้างซับซ้อนในเชิงเทคนิคครับ (เช่น literature review, study design, statistical analysis and sample size determination etc.) รวมถึงการบริหารจัดการทุนวิจัยและผมยังไม่เห็นการคำนึงถึงคุณภาพของงานวิจัยอย่างเป็นรูปธรรมครับ ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะยังอยู่ในช่วง early stage ครับ ผมคาดว่าคงมีให้เห็นในการประชุมครั้งต่อๆไปครับ
  5. สิ่งที่ผมจะนำไปปฏิบัติ ผมจะนำไปปรับแผนการดำเนินงานโครงการ R2R ที่ศิริราชครับซึ่งขณะนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการปรับหลายๆส่วนรวมทั้งงบประมาณด้วยครับ และผมจะดำเนินการให้เกิดการเก็บ knowledge asset จากงานวิจัย R2R ครับ ซึ่งคงมีหลายระดับครับ แน่นอนว่าต้องสนับสนุนให้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารที่ดีที่สุดก่อนแล้วจึงลดหลั้นกันลงมาครับ ตรงนี้ท่านอาจารย์ธาดาท่านกรุณานัดให้คำปรึกษาหลังประชุม Steering committee ของ R2R ศิริราช ปลายเดือนนี้ครับ

เอาแบบเรื่องส่วนตัวนิดนึงเล่าสู่กันฟังนะครับ สำหรับวันนี้ก็เช่นเคยครับวันอาทิตย์ หลังจากไปเข้า gym ตอนเช้าตรู่ พาคุณย่าไปทานข้าวตอนเที่ยง ผมก็ไปทำงานเตรียมการบรรยายที่สำนักงานโครงการ R2R ที่ศิริราช ในขณะที่เจ้าหน้าที่สำนักงานหลายท่านเข้ามาคุมช่างซ่อมแซมสำนักงานถาวรของ R2R เราที่ตึก OPD ริมน้ำเนื่องจากประสบวาตภัยประมาณ 4 เดือนที่แล้วครับ ลมพัดหลังคาปลิว น้ำถล่มลงมาทางเพดานครับ โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บ ตอนนี้เราย้ายมาอยู่ชั่วคราวที่ตึกอดุลยเดชวิกรม ตึกนี้มี 13 ชั้น เราอยู่ชั้น 7 ซึ่งไม่น่าจะถล่มได้อีกนะครับ J , keep your fingers crossed for us แล้วว่างๆจะมาเล่าต่อครับ มีอีกหลายเรื่องที่อยากเล่าครับ

                อ้อ! เรียนคุณกระปุ๋มครับ รบกวน ใส่ ผมเข้าไปใน ดาวโลก’ (planet) ด้วยนะครับ : )

                ถ้ามีใครสามารถแนะนำการใส่รูปให้ผมได้จะเป็นพระคุณยิ่งครับ มันไม่สามารถ browse ไปที่รูปได้ใช่ไหมครับ