อ.อัครินทร์คะ

         จากการลปรร.ครั้งนี้พี่เห็นอยู่อย่างหนึ่งนะคะ  ว่าสำหรับรพ.ที่ คุณอำนวย"ได้ใจ"  คุณกิจทั้งหลายมาร่วมมือร่วมใจกันทำการพัฒนางาน    จะเริ่มจากความต้องการร่วมกันที่อยากพัฒนางานของตนเอง   แล้วเอา KM กับ HA มาจับ   ทำให้ไม่ขวัญหนีไปกับ lierature  review , study  design etc.   ซึงมันไม่ง่ายเลยที่จะเรียนรู้ในระยะเวลาสั้นๆ   จะพลอยทำให้เบื่อหน่าย หวาดกลัวและตามมาด้วยการละทิ้ง   พี่คิดว่าน่าจะเริ่มตรงนี้ก่อน   ต่อเมื่อทำไประยะหนึ่งจะเกิดความสนุก  และชักมันขึ้นมา ก็จะสนใจใฝ่หาวิธีการทางเทคนิคต่อไป   เหมือนอย่างวันนี้พี่ไปติดตามงานโครงการไข้เลือดออกกับอ.ปรีดาที่รพ.สงขลา   จากที่เขาไม่เคยทำงานวิจัยมาก่อนเลยกันทั้งรพ.   แต่จากประสบการณ์การทำHA และการได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากผอ.ที่เป็นคุณเอื้ออย่างสุดๆ   พวกเขาก็สามารถเป็น collaborators ที่น่าทึ่ง    งานของพวกเขาคือ R2R จริงๆ  คือบันทึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับผู้ป่วยไข้เลือดออกของเขาอย่างเป็นระบบ และละเอียดยิบที่หาข้อผิดพลาดไก้น้อยมาก   พี่รู้สึกชื่นชมพวกเขามาก  แล้วตอนนี้เขาก็สนุกในการคอยลุ้นว่าผู้ป่วยที่เขาเอาเข้าโครงการตามเกณฑ์นั้นและน่าจะใช่ทางคลินิกนั้น เป็นไข้เลือดออกจริงๆหรือไม่(จากผลLab)   รวมทั้งเห็นว่าแบบแผนการดูแลและเก็บข้อมูลผู้ป่วยในโครงการนั้นเป็นแบบแผนที่สามารถดูแลผู้ป่วยอย่างมีคุณภาพดีขึ้น  จึงคิดเปลี่ยนแบบแผนการดูแลผู้ป่วยที่ไม่เข้าโครงการให้เป็นแบบเดียวกัน

     ลัดดา