พรีม – ภูริตา อชโชติพงศ์ เป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่หลงรักคณิตศาสตร์ และเลือกที่จะนำเอาสาระเรื่องเวลาในหน่วยวิชาคณิตศาสตร์ มาบูรณาการเข้ากับสาระเรื่องการเขียนจดหมายในหน่วยวิชาภูมิปัญญาภาษาไทยในช่วงกิจกรรม “เผยตน” เป็นการปิดท้ายการเรียนรู้ในภาคจิตตะ
กิจกรรมการ “เผยตน” นี้มีขึ้นเพื่อเป็นพื้นที่ให้นักเรียนได้ค้นหาความสนใจและความถนัดของตนเอง ผ่านทักษะการเรียนรู้ในวิชาต่างๆ ซึ่งการค้นหาเพื่อค้นพบตัวเองนี้ นักเรียนจะค่อยๆ ทำAARกับคุณครูประจำวิชาไปทีละวิชา เพื่อทบทวนดูว่าในภาคเรียนนี้แต่ละคนเรียนรู้กิจกรรมไหนได้ดี และหน่วยวิชาไหนเป็นหน่วยวิชาที่เขาสนในที่สุด
เมื่อเลือกได้แล้วจะต้องเลือกกิจกรรมการเรียนรู้ที่ตนออกมา ๒ กิจกรรม แล้วบูรณาการกันให้กลายเป็นโจทย์เพื่อนำเสนอออกมา
นักเรียน ชั้น ๓ ที่มีความสนใจในคณิตศาสตร์ จะมารวมกันอยู่ที่กลุ่ม “สนุกกับชิ้นงาน สนุกกับโลกคณิตศาสตร์” เงื่อนไขของกลุ่มคือ สมาชิกแต่ละคนจะต้องไปคิดโจทย์คณิตศาสตร์ ที่เนื่องกับความรู้ที่ได้เรียนไปในภาคเรียนนี้ ได้แก่ เงิน แผนภูมิรูปภาพ และเวลา มากันคนละ ๒ ข้อ เพื่อให้เพื่อนในกลุ่ม ซึ่งมีอยู่ ๑๐ กว่าคนได้ลองแก้โจทย์สนุกๆ ที่ตนเองได้ลองคิดขึ้นมา
สมาชิกทุกคนจะมีที่โต๊ะและที่นั่งประจำ และแต่ละคนจะผลัดกันออกไปนำเสนอสื่อแสดงโจทย์ที่ตนทำมาจากบ้าน หลังจากที่แสดงโจทย์ข้อแรก เจ้าของโจทย์จะต้องให้เวลาเพื่อนคิด จากนั้นจึงเฉลยวิธีคิด และหากใครคิดแตกต่างจากวิธีที่เฉลยก็ต้องนำเสนอวิธีการของตนให้เพื่อนรับรู้ด้วย
ตัวอย่าง โจทย์ปัญหาสนุกๆ ของพรีม
ข้อ ๑ ) จดหมาย ๑ ฉบับ ใช้เวลา ๒ ชั่วโมง ๔ นาที ถ้าเขียนจดหมาย ๓ ฉบับ ใช้เวลานานเท่าไร กี่ชั่วโมง กี่นาที
ข้อ ๒ ) โบเขียนจดหมายตั้งแต่ ๑๓ นาฬิกา ๕๕ นาที จนถึง ๑๕ นาฬิกา ๔๖ นาที อยากรู้ว่าโบใช้เวลากี่ชั่วโมงกี่นาที
ในการเฉลยวิธีคิดของทั้งสองข้อ มี ๒ วิธีด้วยกัน
วิธีที่ ๑ ใช้ภาพแสดงแถบเส้นเวลา (ที่มีลักษณะเช่นเดียวกันกับเส้นจำนวน) มาช่วยสร้างความเข้าใจในการแปลงหน่วยที่แตกต่างให้มีการแสดงทั้งหน่วยย่อย และหน่วยใหญ่ ด้วยการแบ่งชั่วโมงออกเป็น ๖ ส่วน แล้วลากเส้นโค้งไปตามจำนวนชั่วโมงและนาทีที่ใช้ไป
วิธีที่ ๒ ใช้การคำนวณ ตามหลักการคูณปกติ โดยนำเอาชั่วโมงไปคูณชั่วโมง และ นำเอานาทีไปคูณนาที เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ
การคิดหลากหลายวิธีนี้เป็นของใหม่ ที่เกิดขึ้นเมื่อคุณครูนำเอากระบวนการคิดที่หลากหลายเข้าสู่ชั้นเรียนเมื่อภาคเรียนจิตตะ โดยนำเอาแนวทางการเรียนรู้ที่บรรจุไว้ในแบบเรียนของญี่ปุ่น มาถอดบทเรียนและปรับใหม่ให้เหมาะกับบริบทไทย
กิจกรรมเผยตนครั้งนี้ สะท้อนให้เห็นความสำเร็จในการสร้างผู้เรียนให้มีความสุขในการเรียนรู้ได้อย่างชัดเจน โจทย์เลขกว่า ๒๐ ข้อ ที่นักเรียนผลัดกันคิด ผลัดกันเฉลย ยังคงสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าให้กับสมาชิกทุกคนในกลุ่ม แม้ว่าเวลาจะผ่านไปกว่า ๓ ชั่วโมงแล้วก็ตาม เพราะโจทย์มีลักษณะหลากหลาย และเชื่อมโยงอยู่กับประสบการณ์ที่ทุกคนเคยผ่านมาด้วยกัน
เช่น นักเรียนคนหนึ่งออกมานำเสนอสัมผัสของกลอนแปด เป็นการทบทวนความรู้ให้กับเพื่อน แล้วจึงตั้งคำถามว่า “ผมต้องแต่งกลอน ๔ บท ใช้เวลา ๒๘ นาที ๔ วินาที ผมต้องใช้เวลาแต่งกลอนบทละเท่าไร กี่นาที กี่วินาที
อีกคนหนึ่งออกมานำเสนอความรู้เรื่องวิธีคิดค่ากระแสไฟฟ้า แล้วถามว่า ถ้าคุณป้าดูโทรทัศน์ วันละ ๕ ชั่วโมง คุณป้าจะต้องเสียค่าไฟเดือนละเท่าไร เป็นต้น
การเผยตนครั้งนี้จึงมีชีวิตชีวา และเต็มเปี่ยมไปด้วยแง่มุมที่แต่ละคนจะได้นำเสนอความเข้าใจของตัวเอง และเปิดโลกความสนใจของตนออกมาออกมาให้เพื่อนๆ ได้รับรู้ แล้วยังมีเพื่อนที่ร่วมเดินทางไปด้วยกันอีกกลุ่มใหญ่ ที่ต่างคนก็สนใจในโจทย์ของกันและกัน
ทุกคนจึงสนุกกันใหญ่ที่ได้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และสนุกที่จะได้ผลัดกันเป็นผู้ขับเคลื่อนการเรียนรู้ด้วยฉันทะที่มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม ในเวทีที่ให้คุณค่ากับความแตกต่างหลากหลายหลายของกันและกันอย่างสมบูรณ์
