อุปสรรคทายท้า คือ ยาพลัง ...

  


 

 
 

...

เรามีเท้าสองเท้าที่ก้าวเดิน
หาบังเอิญจากสวรรค์สรรสร้างให้
มือสองมือหนึ่งสมองประลองใจ
ตั้งโจทย์ไว้ให้เราค้นดั้นด้นทำ

เส้นทางเดินฤาโรยดอกกุหลาบ
หาใช่ลาภ ลอยผ่านละลานย่ำ
คอยย้ำเตือน ย้ำจิตที่คิดทำ
จักจดจำร่องรอยเป็นพลัง

อุปสรรคขวากหนามขวางตรงหน้า
จักทายท้าฟ้าดินสู้สิ้นหวัง
ก้าวให้พ้นเลยผ่านความเกลียดชัง
เติมพลังให้เต็ม ที่หัวใจ

ความดีงามยังอยู่ในตัวตน
ความเป็นคนยังอยู่มิรู้หาย
ใจนักสู้ยังอยู่มิรู้วาย
จักทำลายอุปสรรค อวดศักดา

กว่าจะผ่านทางนี้เท้ามีแผล
มืออ่อนแรงย่ำแย่ชะแง้หา
ขอนั่งพักตรงนี้ด้วยศรัทธา
จะก้าวย่างไปข้างหน้าอย่างท้าทาย

นั่นไงล่ะ ฉันเห็นแสงสว่าง
อยู่ตรงกลางทางข้างหน้า คือจุดหมาย
ด้วยความเพียรพยายามถึงแสนไกล
จะก้าวไป มิหวั่น ไม่พรั่นพรึง

...

 

 

 

บ้านปลายดง ณ หางดอย

ฤดูร้อน ณ เชียงใหม่

๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

๐๐.๓๔ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ท้าทายอุปสรรค

 

อุปสรรค คือ ความคิดคน ที่ห้ามไม่ได้

บวกความเห็นแก่ตัว ความอิจฉา

ทำให้ปัญหาที่ถาโถมเข้ามา น่ารำคาญใจนัก

แต่ยังตัดไม่ขาด เพราะเป็นคนใกล้ตัวที่เราคาดหวัง "ความเข้าใจ"

แต่กลายเป็นคนที่เราแทบไม่รู้จัก และไว้ใจไม่ได้เลย

 

คิดถึง ยายยิ้ม จันทร์พร ที่ตัดไม้ไผ่มาสร้างฝายตัวคนเดียว คุณยายทำความดีโดยไม่สนใจใคร ไม่ต้องตะโกนบอกใครว่า ข้าทำดี

คิดถึง ผอ.ประพงค์ ชูตรัง ที่ทำหน้าที่ครูเกินคำว่าครู โดยไม่หวังผลตอบแทน หวังเพียงลูกศิษย์จะเป็นคนดี

ขอบคุณ ตัวอย่างของคนดี ที่ำทำให้ผมตระหนัก ระลึก นึกรู้ ถึงความดีงามที่มีอยู่จริง

ใครไม่อยากทำความดีเพื่อเคลื่อนโลก เราไม่สนใจอีกต่อไป เราในฐานะคนเล็ก ๆ เราจะเคลื่อนโลกเอง ด้วยมือเล็ก ๆ ของเรา

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................