เรียนรู้ตัวเอง


เมื่อมีสิ่งนี้เป็นปัจจัย สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น

สวัสดีครับต้องขออภัยไว้ก่อนนะครับที่หายไปนานเลย แต่วันนี้รู้สึกคิดถึง G2K ขึ้นมายังก็ไม่รู้ ก็เลยขออัพเดตตัวเองหน่อยก็แล้วกันเผื่อมีใครที่กำลังติดตามว่า แหม! หายหน้าหายตาไปไหน ไปทำอะไรอยู่ หรือว่าจะลืมกันไปแล้วหรือเปล่า แต่ขอบอกว่า ยังคงคิดถึง G2K เสมอครับ คิดถึงทุกท่านเลยครับ มาวันนี้นานๆมาทีก็ต้องมีอะไรมาฝากกันหน่อยแล้ว อิอิ....

ขณะนี้ก็กำลังทำงานวิจัยเป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ปริญญาโท ซึ่งตอนนี้ได้ดำเนินการไปได้แล้วประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ โดยสถานที่ทำวิจัยก็ไม่ใกล้ ไม่ไกล อยู่ที่ ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมภูสิงห์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์ เนื้อหาของงานวิจัยคือ เกี่ยวข้องกับการนำเศษเหลือจากอุตสาหกรรมเกษตรมาใช้เพื่อเป็นวัตถุดิบอาหารสัตว์ก็คือ เป็นอาหารสุกรนั้นเอง เพื่อใช้ลดต้นการผลิตให้มากเท่าที่จะทำได้ แน่นอนถ้าต้นทุนลด กำไรที่ได้ก็ต้องเพิ่มครับ อิอิ... หากผลการวิจัยได้อย่างไรก็จะขอหยิบยกเล่าให้ฟังอีกครั้งก็แล้วกัน ขอหยุดเรื่องนี้ไว้ก่อนก็แล้วกันนะครับ

ขอเล่าเรื่องที่ได้มาทำงานวิจัย ณ ตรงนี้ ได้อะไรมากกว่าผลงานวิจัยแน่นอน อันแรกที่ได้คือ ได้เรียนรู้งาน ต่อมาได้เรียนรู้คน สุดท้ายกลับมาเรียนรู้ตัวเอง เพราะทุกอย่างเริ่มต้นจากตัวเอง เป็นศูนย์รวมของทุกสิ่ง เราต้องกลับมามอง กลับมาสังเกตตัวเองให้มาก ให้เวลาที่จะศึกษาตัวเองให้มากๆ อะไรที่เราต้องการในชีวิตจริงๆ แล้วความสุข ความทุกข์ หรือสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนั้นมันคืออะไร เราควรจะเข้าไปยึดมั่นถือมั่นกับมันหรือไม่ ดังนั้นเราควรปล่อยวาง ให้ทุกสิ่งมันเป็นไปตามธรรมชาติของมัน คือ

เมื่อมีสิ่งนี้เป็นปัจจัย สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น เราจงเป็นนกที่บินอยู่บนท้องฟ้า แล้วมองลงมายังท้องทะเลอันเชี่ยวกราดที่มีเรือกำลังลอยอยู่ ชีวิตก็เป็นเช่นนี้แหละ จะเอาแน่เอานอนอะไรเล่ากับมัน ไม่มีอะไรเป็นแก่นสาร แล้วอะไรล่ะที่เป็นแก่นสารแห่งชีวิตนี้ นั้นก็คือ ธรรมะ ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้นั้นไงล่ะ ที่เป็นแก่นสารแห่งชีวิต เราควรน้อมนำมาปฏิบัติเพราะการที่เราจะเกิดมานั้นช่างยากเย็นแสนเข็ญ และนับมาเป็นโชคดีมากๆที่เราได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา เราจงเร่งทำความดี เพียรปฏิบัติให้ถึงที่สุดแห่งความพ้นทุกข์ ในขณะที่ยังมีโอกาส

อย่ารอว่าจะทำเมื่ออายุมากก็ได้ เพราะเราสามารถทำได้ทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะเดิน ยืน นั่ง  หรือขณะทำงานก็ตาม ทำอะไรอยู่ก็ตาม เพื่อบุญกุศลที่เราได้ทำก็จะหนุนนำ พาชีวิตให้เจริญขึ้นเรื่อยๆ วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนก็แล้วกันครับ อิอิ....

ขอส่งทุกท่านเข้านอนด้วยอาทิตย์อัสดงที่ภูสิงห์ก็แล้วกัน

หลับฝันดีนะครับ

หมายเลขบันทึก: 479673เขียนเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2012 23:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 เมษายน 2012 21:07 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง