อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกๆ ท่าน ตั้งแต่ย้ายมาพำนักที่ใหม่ ยังไม่ได้จับภาพลุงตะวัน ฉันฉาย เลย อาทิตย์นี้ได้โอกาสดี มีเวลาหยุดพักจากการงาน ปลดพันธนาการทั้งปวง แล้วเดินควงน้องกล้อง ตั้งใจว่าจะตามไปเก็บภาพ น้องฟ้ากะนายเมฆ และพี่เรือยักษ์ หลังจากที่ปลายปีก่อน บันทึกภาพที่โบ๊ท ลากูน ไปแล้ว  

 

ปีนี้อากาศเป็นใจ น้องฝนห่างหาย ได้เวลาไปเดินออกกำลังกายกันค่ะ ตื่นตั้งแต่ตี ๕ แต่กว่าจะรอฟ้าสว่างก็นาน เกินใจ เดินละเลียดหน้าหนาวอย่างนี้ อากาศดี๊ ดีค่ะ ใช้เวลาไม่นานก็มาถึง ที่นี่ รอยัล ภูเก็ต มารีน่า ที่ไหนหว่า :)

 

ฟ้าเปิดแล้ว ชอบมุมภาพนี้ ที่เห็นเส้นสาย สถาปัตย์ เหลี่ยมลับ ทำมุมองศา หลังคาทรงไทย ราวถูกมนต์สะกดให้เดินหลงมาผิดที่ทาง อย่างมิรู้หวัน แต่กระนั้นมิอยากให้ ฝันที่ตั้งใจไว้ พลันมลาย แม้จะเป็น ฝันเล็กๆ ก็ไม่อยากจะทิ้งไป …

 

เป็นครั้งแรกที่เข้ามาชม มองจากภายนอก ไม่รู้หรอกว่าภายในจะเป็นอย่างไร หากไม่ได้สัมผัส เห็นฟ้ารุ่งสาง เมฆยังครึ้มๆ กว่าฟ้าแจ้งก็โน่นเลย เกือบ ๗ โมง รอลุงตะวันมากระจ่างใจ ก็ประจักษ์ว่า งามเกินภาพที่จับมา งามจริงๆ ค่ะ :)

 

สงสารน้องกล้อง ไม่อยากจับภาพลุงตะวันตรงๆ เดี๋ยวน้องจะพาลงอน ต้องจรไปร้านซ่อมอีก คิดถึงเซียนกล้อง ทั้งหลายนะคะ …

 

และแล้วก็ได้เห็น ท่ามกลางน้องฟ้ากะนายเมฆเริงระบำ ยังมี พี่เรือยักษ์ หลากหลาย เรียงรายอยู่ตรงหน้า มีหลายพันธุ์ หลายเชื้อชาติ หลายเผ่า หลายรุ่น หลายยุค รอวัน เวลา ออกเดินทาง สู่โลกกว้าง อย่างเสรี อยากรู้จัง ปีๆ นึง พี่เรือ เดินทางกัน บ่อย นาน แค่ไหน และเหนื่อย ไหมเอ่ย ?

 

ว่าไงคะ พี่ island of magic พี่เท่ห์มากเลยนะ สิบอกไห่ ข้อยไปนำแน ๕ ๕ ๕ … ขี้ชิดหลาว (ขี้ชิด เด็กน้อยบอกว่า ขี้ชิด หมายถึง ไม่ให้ไปด้วย) ทำเป็นหวง พ่วงเรือน้อยไปก็ได้จ้ะ ฮึ เราไปชม ฟากฟ้า กันดีกว่า ขี้ชิด :) 


 

กว่าจะจับภาพตัวเอก และตัวประกอบภาพนี้ได้ ใช้เวลา เล็งอยู่นานเด้อค่า เพราะว่า ตัวประกอบเยอะเกิน อิ อิ ... ก็คงมีบ่อยครั้งไปเนาะ ที่เรามัวหลงกับ สิ่งประกอบเล็ก ๆ จนลืม สิ่งสำคัญ เป้าหมาย ที่รอ ใจมุ่งมั่น และฟันฝ่า ...

 

พลาดจากพี่ขี้ชิด มาปะหน้ากะ ตาเรือไม้ ขออภัยจำชื่อไม่ได้แล้ว คุณตาลำเรือ ก็มีเรือน้อย คลุมผ้าประคบประหงม อย่างดี ก็เราเป็นคู่ชีวี กันในทุกเส้นทาง ไปพี่ใหญ่โดดๆ ก็ชวดอดลงน้ำ ชมบรรยากาศ เผลอจะเอาชีวิตไปทิ้งซะ ๕ ๕ :)

 

Size does not matter ฉันใด เล็กก็ต้องคู่ใหญ่ กันฉันนั้น เพราะเราคู่กัน เอิงเอย ... ไปชมน้าเขียว Kathleen ลังกาวี ที่รูปลักษณ์หนาแน่น เหมาะสำหรับคนดำ กลัวแดด จริงๆเจ้า :) ละอ่อนบ่กล้าขอไปโตยเจ้า ย่าน ๆ ขี้จุ๊ (ญาติของพี่ ขี้ชิด)   

 

ไปชมน้องฟ้ากะนายเมฆ ต่อดีกว่าค่ะ .. สวยทุกนาทีที่ได้สัมผัส งามงดทุกที่ แถมเข้ากับใครๆได้ดี สถาปัตย์ศาลาทรงไทย เส้น สาย ราย เรียง ร้อยรับ เสมือนการปรับให้เข้ากัน และกลมกลืนกับพี่เรือต่างด้าว เคล้าบรรยากาศ

 

.. ทุกที่ก็ทุกที ที่คิดถึง หลังคามุงจาก ยังรำพึง อยากเป็นหนี่งในใจ เธอบ้าง ช่างกระไร :) แม้เป็น ศาลาพักใจ ที่ใครๆ ไว้หลบแดด ฝน หรือมาเข้าฉาก เป็นตัวประกอบ แนวนิยม อนุรักษ์ แต่ เธอ ก็ยังมีคุณค่า ในสายตาศิลป์ ฯ ถิ่นแดนไทย ที่คนไกล ล้วนชื่นชม

 

ภาพนี้ชัดเจน บรรยากาศน้องฟ้า มีหลายชั้น แต่มิอาจกางกั้น นายเมฆ น้อยคอยชะม้อยหา . เมฆลูกแกะ เต็มฟ้าเลยค่า :)

 

ต้นไม้ที่นี่ ก็มีประดับประดาไว้ มี  หลานต้นมะพร้าว อยู่หลายๆ ต้นทีเดียว กิ่ง ก้าน ใบ ชะ .. ชะ ใบ ก้าน กิ่ง อยากให้ลมพัดมาจริงๆ ชะ กิ่ง ก้าน ใบ  ชะ ใบ ก้าน กิ่ง ... แล้ว ฝันฉันก็เป็นจริง ภาพนี้ มี นกน้อย  ติดมา แบบเกินคาด มิได้หวัง ... อะไรที่เป็นของเรา ก็ต้องเป็นของเรา วันยังค่ำ หุ หุ

 

ชมโน่น นั่น นี่ มาก็ดูเวลา ๆ แห่งความหรรษา พาผันไปเร็วจริงๆ ค่า จะได้เวลาเคารพธงชาติแล้ว ... แหงนมุมสูง จ้ะเอ๋กะ รอยยิ้มพิมพ์ใจ คนไทยแต้ๆ แม่นอีหลี คุณพี่แม่บ้าน กำลังอุ้มแมวน้อย ได้ยินเสียงเธอบอกชื่อน้องแมว  แต่ ความจำฉันสั้น (อีกแล้ว)  :)

 

ว้าว ปิดท้ายด้วยภาพนี้ ที่บอกได้คำเดียวว่า มุมนี้ เมฆพริ้วไหว เป็นเส้นสาย ได้ใจมากๆ ค่ะ มีกังหันต้องลม ชมต้นไม้ไร้ใบ ได้ใจสุดๆ อิ่มเอมอย่างแรง ขอบคุณนะคะ ทำให้เช้าวันนี้ที่แสนสุขสันต์ วัน เดือนแห่งความรัก สลักไว้ในดวงจิต คิดถึง กันทุกเวลา เพลามองฟ้า นะคะ ...