...

บันทึกนี้มีเรื่องเล่าถึงการเดินทางไปยังหมู่บ้านยุงเกา  เขตตุมปัต  รัฐกลันตัน พวกเราเมื่อข้ามเขตแดนไทย- ไปมาเลเซียแล้วก็มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านในภาคสนามสำหรับการทำวิจัยครั้งนี้ 

สัมภาษณ์พระครูพิพัตน์อรรถกิจ

 พอไปถึงเราเข้าไปภายในวัดอันเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทในมาเลเซีย

โบสถ์วัดหัวนอนในบ้านยุงเกา

ความรู้สึกแรกเมื่อเข้าวัดคือความงดงามทางศิลปวัตถุที่สร้างวัด  เหมือนวัดคือวัง  วัดคือความสุข  วัดคือความอุดมสมบูรณ์  วัดคือตัวแทนของวิถีชีวิตชุมชนท้องถิ่นนี้

จากการทักทายทำให้ผมหันไปพบไหว้พระคุณเจ้าท่านเป็นสมภารของวัดหัวนอนหรือวัดประชุมธาตชนาราม ชื่อพระครูพิพัฒน์อรรถกิจ ( พ่อท่านเนื่อง ) ผมทำวิจัยบทบาทพระก็เห็นพระมีบทบาทตรงตรงจากการสังเกตเชิงลึก

  เออ...พระคุณเจ้าเก็บกวาดใบไม้  ทำความสะอาดวัดเป็นการออกกำลังกายไปด้วย

        ได้มีโอกาสถามในภาพรวมของหมู่บ้านยุงเกา ได้ความเข้าใจในเรื่องนี้ว่า...บ้านยุงเกา  มี 3 ทัศนะ

คุยกับนายช่างโบสถ์ท้องถิ่น

1 . ยุงเกา  หมายถึงเครื่องมือดักปลา  เพราะแผ่นดินมีความอุดมสมบูรณ์ในน้ำมาปลาในนามีเข้า

โบสถ์โบราณในวัดหัวนอน

2 . ยุงเกา  หมายถึงเรือใหญ่  ตรงบริเวณบ้านเคยเป็นท่ามีท่าเรือ  เรือหลายลำมาจอดแล้วอยู่มาเกิดขัดแย้งกันทางผลประโยชน์เลยเผาเรือ  คนที่ตายในการเผาใหญ่ครั้งนั้นที่เป็นแขกก็นำไปฝังและเรียกที่ตรงนั้นมาจนทุกวันนี้ว่าเปิงกาลันกูโบ  เปิงกาลันแปลว่าท่าเรือ, กูโบแปลว่า  แปลวแขก  เปลวแปลว่าป่าช้า

อิทธิพลจีน

3 . ยุงเกา หมายถึงที่มียุงชุมมาก  เพราะมีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ  พอยุงข๊บแล้วเราก็เกาเพราะมันคัน...เออสินะ  เมื่อคืนที่นอนพอตื่นมาเห็นรอยยุงกัดเป็นตุ่มแดงหลายสิบตัว  ผมบริจากเลือดให้ยุงแล้วรึนี่...

มีอิทธิพลหงส์พม่าด้วยนะนี่...