...
เมืองตากใบหรือเมืองตาบาที่คนทางฝั่งกลันตันชอบเรียกกันนั้นผมได้เคยไปสัมผัสแล้วเมื่อนานแสนนานในความรู้สึกของผมจนภาพเก่า ๆ ได้จางหายไปพึ่งมารื้อฟื้นความทรงจำใหม่ก็วันที่เดินอยู่ริมแม่น้ำตากใบโดยอีกฟากก็เป็นประเทศมาเลเซีย
เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาขึ้นไปเยอะอาจเป็นเพราะว่าจำนวนคนมากขึ้นหรืออย่างไร ช่วงที่เรารอเรือแพขนานยนต์ที่บรรทุกทั้งคนและรถข้ามฟากอยู่นั้นมีคนมาเปิดประตูด้านหน้ารถ 2 ครั้งเล่นเอาตกใจกันไป เป็นคนเสียสติคล้ายจะเดินขอสตางค์อย่างนั้น เพื่อนเล่าว่าจนประเภทนี้อยู่กับเสื้อผ้ามอมแมมเดินไปในท่ามกลางที่ร้อนระอุอยู่ท่ามกลางเชื้อโรคนานาประการแต่เขาไม่เห็นเจ็บป่วยเป็นอะไร ลูกเรานี้ออกแดดเดินตากฝนนิดหนึ่งก็ไม่สบายซะแล้ว ภูมิต้านทานมันคงต่างกันนะ
