GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

น้ำไม่เต็มแก้ว

ประทับใจมากที่สุดคือการทำตัวเป็นน้ำไม่เต็มแก้วของครู
การได้เรียนแกะสลัก ทำให้ได้เห็นแบบอย่างที่ดีด้านหนึ่งของครูที่สอน เคยเล่าไปครั้งหนึ่งในบันทึกคิดไม่ผิดจริงๆที่ไปเรียนแกะสลักแล้ว ว่าครูท่านนี้เป็นครูแก่ๆ ค่อนข้างเคร่งและเข้มงวดในการเรียนการสอน และเก่งในการสร้างแรงใจให้ผู้เรียน (ภาษาเมืองใช้คำว่าจุหมาน้อยขึ้นดอย แล้วพวกเราก็เป็นหมาน้อยที่ขยันปีนขึ้นดอยอย่างที่ครูเชียร์กันจริงๆจังๆ) แต่ที่เราประทับใจมากที่สุดคือการทำตัวเป็นน้ำไม่เต็มแก้วของครู พูดก็พูดเถอะ ครูของเรานะ ความรอบรู้ ความชำนาญ และฝีมือการแกะสลักหาคนเทียบได้ยาก แต่รู้มั้ย ครูยังไปเรียนแกะสลักผลไม้เป็นรูปสัตว์อีก ไม่น่าเชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อ คิดดูสิ ครูที่เก่งขนาดนี้ ยังเรียนรู้ต่อยอดไปอีก และเชื่อแน่ว่าครูจะไม่หยุดเพียงเท่านี้ เรียนเพื่อรู้และรู้ต่อไปอีก ถึงว่าจึงเก่งทุกอย่าง ทั้งแกะสลัก ทั้งตัดตุง ทั้งเครื่องแขวน ทั้งบายศรี และที่สำคัญ ภาษาอังกฤษยังน้ำไหลไฟดับอีก เห็นแล้วรู้สึกละอายใจจัง เราเองยังพูดอังกฤษงูๆปลาๆอยู่เลย และเคยทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้วมาแล้ว เพราะคิดว่า ชั้นดี ชั้นเก่ง ชั้นเลิศ และชั้นแน่ แต่ที่จริงแล้วในโลกกว้างนี้ยังมีอะไรอีกเยอะเหลือเกินที่เราไม่รู้ ผู้รู้จริงและรู้แจ้งจึงต้องเรียนรู้อยู่เสมอ อ้อ ลืมบอกไปว่าครูแกะสลักของเราชื่อครูประเสริฐ มหามิตร แหละ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 47444
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)