GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

“การเรียนไร้ Feeling”

จริงๆ แล้วก็อยากจะพักผ่อนให้หายขาดก่อนค่อยไปเรียน แต่ภารกิจมันบังคับจำเป็นต้องไป ดังนั้นจึงเกิดปรากฏการณ์ที่ว่า “การเรียนไร้ Feeling”

             การเรียน นับเป็นโอกาสที่ดีทางการศึกษา ที่ทุกคนสามารถเรียนเท่าทันกันได้ ไม่มีคำว่าสาย เมื่อเรารู้จักคำว่าเริ่มต้น หากจะแตกต่างกันอยู่บ้างก็คงตรงจุดเริ่มต้นที่คนเรามีไม่เหมือนกัน  ซึ่งในจุดเริ่มต้นนั้นก็สามารถแปลความหมายได้หลายทาง แต่จากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคมไทย สิ่งที่สำคัญที่สุดน่าจะมาจากปัจจัยในเรื่องของทุนในการศึกษามากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม การที่คนเราได้มีโอกาสได้เรียนสูงๆ จบถึงด๊อกเตอร์ ก็ไม่ได้แสดงให้เห็นว่าคนเหล่านั้นเก่งเลิศเลอ และดีเสมอไป อีกทั้งยังทำชั่วสามาร มากกว่าคนที่มีโอกาสทางการศึกษาน้อยกว่าด้วยซ้ำไป (จากปรากฏการณ์ในสังคมไทยครับ)   

        

           ไร้ Feeling   โดยปกติแล้วผมเป็นคนที่ชอบเรียนมาก แถมนั่งหน้าตลอดไม่เคยขาด (ถ้าไม่จำเป็น) และ มักจะมี Participations กับอาจารย์ผู้สอนอยู่เสมอ ตั้งแต่จำความได้จนกระทั่งมาเป็นนักศึกษาปริญญาเอก แต่มาวันนี้ผมรู้สึก   มี ไม่มี Feeling ในการเรียนเลย อาจารย์ที่มาสอนก็ล้วนแต่ Professionals ทั้งนั้น สอนดีมากแต่เราไม่รับรู้อะไรเลย เนื่องจากฤทธิ์ของยาลดไข้กุมตัวผมอยู่ ด้วยสาเหตุที่ผมเป็นไข้หวัดใหญ่ จึงไม่เกิดความรู้สึกต่อการถ่ายทอดองค์ความรู้ของอาจารย์เลย ซึ่งจริงๆ แล้วก็อยากจะพักผ่อนให้หายขาดก่อนค่อยไปเรียน แต่ภารกิจมันบังคับจำเป็นต้องไป ดังนั้นจึงเกิดปรากฏการณ์ที่ว่า  การเรียนไร้  Feeling”           

                  เราจะจัดการอย่างไร  จากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวผมในวันนี้คงเป็นบทเรียนที่ดีที่เราจะได้นำไปขบคิดต่อเมื่อเราจะเข้าไปจัดการความรู้ในชุมชน ซึ่งผมเชื่อว่าหากคนในชุมชนมีลักษณะอาการเหมือนกับที่ผมเป็นอยู่ในวันนี้เราก็ควรที่จะหลีกเลี่ยง และหาทางออกที่เหมาะสม เพื่อที่เราจะได้ข้อมูลที่สมบูรณ์และก่อประโยชน์ต่อชุมชนอย่างแท้จริง

ขอบคุณครับ

อุทัย   อันพิมพ์

31 ส.ค. 49

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 47441
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

โดนใจมากครับ สำหรับย่อหน้าแรกที่พี่เขียนขึ้นมา ถึงแม้ว่าฤทธิ์ของยาลดไข้จะทำให้พี่ไร้ feeling ไปบ้าง แต่สาระในบันทึกยังคงมี feeling เช่นเดิมนะครับ  บางประโยคอาจจะยิ่งกว่าเดิมด้วยซ้ำ

ขอบคุณครับที่ให้กำลังใจ

จากใจจริง