ผักสวนครัวกับวิถีคนพื้นบ้าน

สวัสดีปีใหม่กับบันทึกแรกในปีนี้ค่ะ...วันหยุดยาวผ่านมาได้กลับไปบ้านเกิดเมืองนอนที่ ท่าวังผา  จ. น่าน มีความสุขมาก ไปครั้งนี้ได้อยู่บ้านไม่ไปขึ้นดอย ไม่ค้างแรมนอกบ้าน  ..คุณยาย(แม่) ดีใจที่ลูกหลานมาอยู่บ้าน ..กินผักที่ยายปลูก และดูหลานๆเล่น..แต่คุณยายก็มีกิจกรรมแข่งขันเปตองเสมอไม่ว่าเทศกาลอะไร..เป็นมือวาง มือตี และมือโปรในการปลูกผักสวนครัวในบ้าน จึงได้เห็นวิถีชีวิตในแต่ละวันของคุณแม่ว่าท่านไม่ชอบอยู่นิ่งดูดาย ปลูกผักกินเอง และเผื่อแผ่เพื่อนบ้านทุกคน... โดยเฉพาะขนุนลูกดกที่ออกลูกติดดิน เพื่อนบ้านซอยริมน่านจะแวะมาเก็บไปแกง ไปตำขนุนเสมอเพราะว่าแกงเปื่อยง่าย รสชาติดี ..นอกจากนี้ยังปลูกมะเขือสารพัดพรรณพันธ์ และพันธุ์....มะเขือยาว มะเขือม่วง มะเขือขาว...ผักเบึกเมื่อออกฝักเรียก..ผักขี้หูด...นำมาใส่แกงแค..ลวกจิ้มน้ำพริกอ่อง..และยังมีต้นยอ..เพิ่งออกผลเล็กๆ....คงจะออกผลมากมายสารพัดประโยชน์เพราะนอกจากทำอาหาร ...สมัยนี้ฮิตน้ำหมักชีวภาพก็เอาผลยอหมักต่อไป..คุณยายชอบน้ำหมัก...

       ไปน่านครั้งนี้ได้ล่องมาริมน่าน..ที่หอศิลป์ริมน่าน ของอาจารย์วินัย  ปราบริปู ท่านก็เป็นชาวท่าวังผา เหมือนกัน ท่านสร้างหอศฺลป์เพื่อแสดงออกถึงความชอบความเป็นคนน่าน รักษ์เมืองน่าน เป็นโอกาสดีมากที่ท่านได้ให้ลูกแฝดถ่ายรูปด้วย ...

        และเดินทางสู่ในเมืองน่านไหว้เสาหลักเมือง  ชมวัดภูมินทร์ เดินกาดแลงหน้าสนามอาคารพิพิธภัณฑ์เมืองน่าน ....แล้วก็กลับมาบ้านนอนบ้านยายศรีจม  ริเป๊ก...

  บ่าแปบ...

 ผักกาดจ้อน

 ผักป้อม ต้นหอม

 ต้นต๋าเสือ (ยอ)

 ขนุนลูก..ดก

 ดอกฟักทองกำลังจะโต

  มะเขือม่วง

 ผักป้อม

 

  

น้องก้านตองก่ะน้องก้านเตย ถ่ายภาพกับอาจารย์วินัย ปราบริปู

ริมน้ำน่าน กับหมาน้อย นั่งบนหลังเต่า ...ร้านกู๊ดวิว..