...อย่าติดอยู่...ในสิ่งที่เรารัก...หรือ..ไม่รัก การพลัดพรากจากสิ่งที่เรารัก...เป็นทุกข์ การพบเห็นแต่สิ่งที่...ไม่รัก...ก็เป็นทุกข์ ..

 

เรียนเพื่อนๆ ชาวBlogที่เคารพ …P’Ple...วันนี้คุยกับเพื่อนๆ.. "เรื่อง....มีรัก...ก็เป็นทุกข์จริงๆหรือ ???? ….. เมื่อวัน ส่งท้ายปีเก่า 2554 ...(2011)...วันที่ 28 ธค. 54 เวลา 18.23...ผู้เขียนได้...รับโทรศัพท์ จาก พี่สาว ที่อยู่คณะแพทย์ ม. เชียงใหม่.....บอกว่า .... “คุณลงเสียชีวิต”  ผู้เขียน...ยังนั่งเขียนงาน...อยู่ที่ห้องทำงานอยู่เลย ...“ตกใจมาก” ....รีบกลับ บ้าน ...เก็บข้าวของใส่ กระเป๋า...... ปวดหัวมาก.....(กินยาแก้ปวด 2 เม็ด) .... คุยกับครอบครัวและบอกลูกสาวว่า ... “คุณแม่ + ปะป๋า”... ต้องขึ้นไปเชียงใหม่..... ลูกบอกว่า “แม่จ๋า”… ตั๋วเครื่องบิน ... “ไม่มีเลย” .... มีการจัดที่ยิ่งใหญ่ “พืชสวนโลก...เฉลิมพระเกียรติ” ที่เชียงรายและเชียงใหม่....สุดท้ายก็ไปถึง...ด้วยรถตู้ .. 8 ชั่วโมงกว่าๆ ถึงเชียงใหม่ ...... ท่าน.อจ. หมอ ภรรยาของคุณลุง (รศ. พญ. บุญสม ชัยมงคล แฝนคุณลุง) ... ร้องไห้....จนไม่มีน้ำตา..ไปแล้ว....

....และ...ผู้เขียนเคยได้ยิน..พระท่านเทศว่า...  ปิยานํ อทสฺสนํ ทุกฺขํ: ..... “การพลัดพรากจากสิ่งที่เรารัก เป็นทุกข์”

 

      ... มา ปิเยหิ สมาคญฺฉิ
      อปฺปิเยหิ กุทาจนํ
      ปิยานํ อทสฺสนํ ทุกฺขํ
      อปฺปิยานญฺจ ทสฺสนํ ....ฯลฯ


      ... อย่าติดอยู่...ในสิ่งที่เรารัก...หรือ...ไม่รัก
      การพลัดพรากจากสิ่งที่เรารัก...เป็นทุกข์
      การพบ .... เห็นแต่สิ่งที่ไม่รัก... ก็เป็นทุกข์

 

     Be not attached to the beloved
       And never with the unbeloved.
       Not to meet the beloved is painful
       As also to meet with the unbeloved.

 

  ... ตสฺมา ปิยํ น กยิราถ
   ปิยาปาโย หิ ปาปโก
   คนฺถา เตสํ น วิชฺชนฺติ
   เยสํ นตฺถิ ปิยาปิยํ ฯลฯ....


..เพราะฉะนั้น... ไม่ควรรักสิ่งใด ..
เพราะ...พลัดพรากจากของรัก... “เป็นทุกข์”
ผู้ที่ “หมด” ความรักและความไม่รัก..แล้ว
เครื่องผูกพัน...ก็พลอย..หมด..ไปด้วย

 

Separation from the beloved is painful.
There are no bonds for those
To whom nothing is dear or not dear.  ….

 

   ...เปมโต ชายเต โสโก
   เปมโต ชายเต ภยํ
   เปมโต วิปฺปมุตฺตสฺส
   นตฺถิ โสโก กุโต ภยํ ฯลฯ


      ….ที่ใดมีความรัก...ที่นั่น... มีโศก
      ที่ใด.... มีความรัก ... ที่นั่น... มีภัย
      เมื่อ....ไม่มีความรัก.....เสียแล้ว
       .....โศก ภัย ก็ไม่มี….


      …. From love springs grief,
      From love spring fear;
      For him who is free from love
      There is neither grief nor fear.

 

เพื่อนๆชาว .... GotoKnow …. ท่าน... "เคยพลัดจากสิ่ง...อันเป็นที่รักและเคารพหรือไม????  …. ท่านรู้สึก.....อย่างไรบ้างคะ????


   .....ก็...ความพลัดพรากจากสิ่งที่รัก.....ก็เป็นทุกข์....เป็นไฉน....ความไม่ประสบ…ความไม่พรั่งพร้อม…ความไม่ร่วม...ความไม่ระคน… ด้วย “รูป-เสียง-กลิ่น-รส”  โผฏฐัพพะ...อันน่าปรารถนา...น่าใคร่...น่าพอใจ...หรือด้วยบุคคล....ผู้ปรารถนา...ประโยชน์...ปรารถนาสิ่งที่เกื้อกูล...ปรารถนาความผาสุก... ปรารถนาความเกษมจาก...โยคะ คือ มารดา บิดา พี่ชาย น้องชาย พี่หญิง น้องหญิง มิตร อมาตย์หรือ..ญาติสายโลหิต...ซึ่งมีแก่ผู้นั้น ...  อันนี้เรียกว่า   “ความพลัดพรากจากสิ่งที่รักก็...เป็นทุกข์”   (จาก...พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๐  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒ ทีฆนิกาย มหาวรรค)


...และเคยมีผู้กล่าวไว้ว่า

 

     They’ try to tell us, we’re too young

     Too young to really be in love

    They say that love’s  a word

    A word  we’ve  only heard

    But can't  begin to know the meaning of

   

      And yet we're not, too young to know

     This love will last though years may go

     And then, someday they  may recall

    We are not too young at all.

 

                         ขอบคุณคะ ที่อ่านบทความค่ะ

 

 

 


 



 





 

                

 

 


               

    

       

 


                      

 

                          ขอให้คุณลุง "ไปสู่สัมปรายภพ" ด้วยนะคะ