"คนชอบอ่าน ชอบใช้ห้องสมุด" ประจำวันที่ 27 ธันวาคม 2554

สถานการณ์ของอนาคต กับประเทศต่าง ๆ ในประเทศอาเซียน ที่เรียกว่า "ประชาคมอาเซียน" ที่ประเทศต่าง ๆ ในอาเซียน จะรวมกันทางด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม การเคลื่อนไปมาหากันระหว่างนานาประเทศ จะเกิดขึ้นในอนาคต คือ พ.ศ.2558 ดังนั้นการเรียนรู้ภาษา จึงมีความจำเป็น และสำคัญที่จะใช้เป็นช่องทางในการสื่อสาร ซึ่งกันและกัน การเรียนรู้วิถีชีวิต วัฒนธรรม และการดำเนินชีวิต จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง

ในคอลัมม์ "อาหารสมอง" ที่เขียน โดย ดร.วีรกร ตรีเศศ ที่ให้ข้อมูลเรื่องเกี่ยวกับหยก ในชื่อเรื่องประจำสัปดาห์ว่า "ราคาหยกพุ่งสูงกว่าทอง" แต่ที่อยากนำมาเล่าที่เป็นข้อมูลเสริมในส่วน "เครื่องเคียงอาหารสมอง" ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับต้นไม้ประจำชาติของประเทศอาเซียน ในแต่ละประเทศ ซึ่งน่าสนใจ และอยากนำมาเล่าเผยแผ่ต่อเพื่อประโยชน์ต่อการเตรียมความพร้อมของนักเรียน สู่ความเป็นประชาคมอาเซียนอีกวิธีการหนึ่ง

บรูไนดารุสลาม ใช้ "ดอกซิมเปอร์" เป็นสัญลักษณ์ ซึ่งสามารถหาดูได้จากธนบัตรฉบับละ 1 ดอลลาร์ ของบรูไน

กัมพูชาใช้ดอกไม้ที่เราคุ้นชินกันเป็นอย่างดี คือ "ดอกลำดวน"

อินโดนีเซีย ใช้ดอก "กล้วยไม้ราตรี" ที่บานได้ 2-6 เดือน เป็นดอกไม้ประจำชาติ

สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ใช้ "ดอกลั่นทมหรือลีลาวดี"

มาเลเซียใช้ดอก "บุหงารายา" หรือชบามาเลย์

พม่า ใช้ดอก "ประดู่" เป็นสัญลักษณ์

ฟิลิปปินส์ ประเทศที่มีวัฒนธรรมและศาสนาค่อนข้างต่างไปจากเอเซีย ใช้ดอกไม้กลีบบาง "พุดแก้ว" แทนความบริสุทธิ์เรียบง่าย

ส่วนสิงคโปร์ใช้ "แวนด้า มิสโจเคียม" ดอกกล้วยไม้ลูกผสมสีม่วงอ่อน รูปลักษณ์สวยงาม ลำต้นสามารถสูงได้เท่าคน

สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามใช้ "ดอกบัว" เป็นดอกไม้ประจำชาติ

สำหรับประเทศไทย ใช้ดอก "ราชพฤกษ์" หรือที่รู้จักกันอย่างดีในชื่อ "ดอกคูน" ซึ่งมีสีเหลือง

สำหรับสัญลักษณ์ประจำ "ประชาคมอาเซียน" คือ สิบรวงข้าวสีเหลืองมัดรวมกันเป็นหนึ่งฟ่อน ซึ่งแสดงถึงมิตรภาพแห่งความเป็นน้ำหนึ่งนำใจเดียวกันของทั้ง 10 ประเทศสมาชิก [ที่มา : วีรกร ตรีเศศ, "อาหารสมอง : ราคาหยกพุ่งสูงกว่าทอง" ใน มติชนสุดสัปดาห์, ที่ 30 ธ.ค.2554-5 ม.ค.2555 ปีที่ 32 ฉบับที่ 1637หน้า 50.]