ห้าโมงเย็นวันอังคารที่ ๖ ธ.ค. ๕๔ ผมขับรถออกจากอาคาร เอสเอ็ม สนามเป้า เลี้ยวขวาไปทางอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ มุ่งหน้าไปสู่โรงแรม สยามซิตี เพื่อร่วมงานแสดงความยินดีกับท่านอธิการบดีปิยะสกล สกลสัตยาทร ในโอกาสครบวาระอธิการบดีด้วยผลงานยอดเยี่ยม ไร้เทียมทาน
รถผ่านอนุสาวรีย์ฉลุยอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้ผมคิดว่าน่าจะไปถึง โรงแรมสยามซิตีภายในสิบห้านาที แต่ผมคิดผิด
เพราะผมติดอยู่ที่เลนซ้ายสุดก่อนถึงซอยรางน้ำถึงครึ่งชั่วโมง และเป็นที่มาของการเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ “รถตู้จลาจล”
บริเวณนั้นเป็นย่านการค้าและมีซอย มีรถตู้แล่นตามกันมาจากซอย เป็นขบวน ออกมาแล้วก็วนออกเลนกลางนิดหน่อยแล้ววนเข้าเลนซ้าย จุกกัน เพื่อจะวกเข้าไปอีกซอยหนึ่ง บางคันก็จะวกเข้าซอยรางน้ำ รถเหล่านี้ยังไม่มีผู้โดยสาร มีป้ายบอกเส้นทางหลากหลายเส้นทาง
รถตู้เหล่านี้ขวางถนนเกะกะเต็มบริเวณ ๒ - ๓ เลนซ้ายของถนน พญาไทช่วงนั้น
หลังจากสังเกตเหตุการณ์อยู่สักเกือบครึ่งชั่วโมงผมก็รู้แกว หลบออกเลนขวาสุดก็หลุดออกมาจากจลาจลรถตู้ และเข้าใจว่ารถ เหล่านี้มีจำนวนมากจนไม่มีที่จอด จึงใช้วิธีวนระหว่างซอยกับถนน พญาไท วนเรื่อยไปจนกว่าจะถึงคิวรถของตนออก
ไม่ทราบว่าข้อสันนิษฐานของผมถูกต้องหรือไม่ เอามาเล่าไว้ เพื่อให้ท่านผู้อ่านบันทึกนี้ระมัดระวังอย่างหลงเข้าไปติดกับจลาจลรถตู้ตรงบริเวณนั้น หลังผ่านอนุสาวรีย์ชัยให้ขับเลนขวาสุดจนกว่าจะผ่านปากซอย รางน้ำจึงค่อยปัดเข้าเลนซ้าย จึงจะปลอดภัย
วิจารณ์ พานิช
๗ ธ.ค. ๕๔
