วันนี้ผู้เขียนได้มีโอกาสติดตามไปนั่งเป็น observer พี่พันธ์ทิพย์ต้อนรับคณะดูงานที่มาจาก Bhutan จำนวน 10 ท่าน น่าเสียดายที่เจ้าชายจิกมี ไม่ได้เสด็จมาด้วย  ไม่เช่นนั้น .......อ๊ะๆ รู้นะว่าคิดอะไรอยู่ ปัญหาที่มักจะเกิดขึ้นกับผู้เขียนทุกครั้ง เวลามีชาวต่างชาติมาดูงาน ของกลุ่มงานแนะแนวฯ และมักจะมาตอนที่พี่พันธ์ทิพย์ หรือน้องจรูญศรี ไม่อยู่ซะด้วย...... ปวดท้อง อยากเข้าห้องน้ำบ่อยๆ (โดยไม่จำเป็น)  หรือจะเดินไป-เดินมา (อาการเสือติดจั่นน่ะ)   เป็นอาการเกิดขึ้นกับดิฉันทุกครั้ง เมื่อได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ Present ซึ่งครั้ง ผู้เขียนต้อง Present เรื่อง nutrition counseling ต่อจากพี่พันธ์ทิพย์ ด้วยค่ะ

            ยิ่งกลัว.....ยิ่งเจอ ( ต่างชาตินะ ไม่ใช่ผี ) บางช่วงจะมากันบ่อยมาก บางวันเช้าคณะ ตอนบ่ายก็อีกคณะนึง  เมื่อก่อน ( หมายถึงไม่ใช่ตอนนี้)  ผู้เขียนกลัวการต้อนรับต่างชาติมาก ถึงขนาดเข้าไปอยู่ในห้องน้ำแล้วรอให้เขาไปก่อนก็มี .......รู้สึกแย่ ไม่ดีเลยกับสิ่งที่ทำแบบนั้น ....และไม่อยากทำอีก

                เมื่อความคิดเปลี่ยน....วิธีก็เปลี่ยนตาม จริงๆแล้วคนใกล้ชิด ลูก และสามีจะชอบเรื่องภาษาอังกฤษมากๆ ซึ่งจะมีผลอย่างมากต่อทัศนคติในเรื่องนี้ .....ไม่เช่นนั้น สงสัยว่าคงจะอาการหนักกว่านี้แน่ๆเลยค่ะ

                บอกตัวเองบ่อยๆ ว่าต้องทำได้ และต้องทำให้ได้    ผู้เขียนเริ่มด้วยการทบทวนภาษาอังกฤษ (เรียนมาก็หลาย course แล้วยัง ??. ) เอามาเลือกที่ตรงกับการงาน.....หลังจากนั้นจะเขียนออกมาเป็นภาษาอังกฤษ ใน version ของตัวเองก่อน.......เมื่อพอใจแล้ว ก็จะท่อง (ถนัดอยู่แล้วเรื่องท่องน่ะ) .....เมื่อจำเค้าโครงที่จะ Present ได้แล้ว..... ทีนี้จะค่อยๆสอดแทรกรายละเอียดของเนื้อหาที่เราต้องการจะขยายความเข้าไปค่ะ

                                ยากส์.....ทุกที กับการควบคุมความรู้สึกตื่นเต้น เมื่อต้องพูดต่อหน้าหลายๆคน (ต่างชาติอีกต่างหาก) แล้วที่อุตส่าห์ท่องมาอย่างดี....ก็พลันหายไป เมื่อเจอสายตาหลายๆคู่เข้า !!! (พยายามอยู่ค่ะ)   

                ทีนี้ละก็ นึกอะไรได้ก็พูดไป....เป็นคำตอบสุดท้าย  อย่างน้อย ที่ได้ท่องมา ก็ช่วยให้ผู้เขียนนึกได้เร็วขึ้น ตั้งเยอะแน่ะ 5555. .