ขอบคุณแรงบันดาลใจ จากใจมอบสู่ใจ

  ....จากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงในช่วงนี้หลายๆพื้นที่อากาศเย็น(หนาว)ไม่เว้นแม้แต่ในพื้นที่โคกมหัศจรรย์แห่งนี้.อยู่อำเภอก็เลยกลายเป็นจังหวัด(ไข้หวัด)

....หลายวันได้แต่นั่งมองหน้าจอโน๊ตบุ๊คในส่วนที่จะเขียนบันทึกของตัวเองเกี่ยวเนื่องข้อมูลของผักหวานป่า.

....ข้อมูลในหัว(ใจ)นั้นมี.และขึ้นรูปไว้แล้ว แต่อาการจากหวัดแห้งๆที่หายใจไม่ค่อยสะดวกพลอยทำให้ไม่มีแรงบันดาลใจที่จะลงมีเคาะแป้นพิมพ์เสียนี่.

....เมื่อวานนี้ลงมือปลุกแรงบันดาลใจตัวเอง(บังคับตัวเองให้ทานข้าวทานยา)ด้วยเมนูโปรดในฤดูหนาวด้วยรายการอาหาร"ผัดดอกสะเดาไฟแดง"พร้อมๆกับในใจก็รำพึง(กำหนด)ขอให้มีใครมาชวนพูดคุยซักถามเรื่องราวเกี่ยวกับผักหวานด้วยเถิด.(จะได้เกิดแรงบันดาลใจ ที่สำคัญข้อมูลที่อยู่ภายในใจมันจะหลั่งไหลออกมาเองโดยไม่ต้องนึกไม่ต้องเค้นอะไรมากมาย).

....เช้าวันนี้นั่งจิบกาแฟคุยกันกับพ่อผักหวาน("ข้อคิดชีวิตธรรมะเหตุแห่งกรรม"ตามปกติทุกวันก่อนลงงาน)เสียงโทรศัพท์บ้านดังเรียก!หลังรับสาย"มาแล้วแรงบันดาลใจของฉัน"(รำพึงนึกในใจ).

....วันนี้ท่านที่มาเยือน"อุฑยานผักหวานป่า"(สามีกับภรรยา) มาจากอำเภอประโคนชัย จัหวัดบุรีรัมย์ จากการสัมผัส "จิต"ภรรยาท่านเย็นมากนึกว่าเป็นพยายาบาล(ทราบภายหลังท่านทั้งสองเป็นอาจารย์).

....เนื่องจากเดินทางมาไกลยิ่งได้รับรู้ปัญหาของท่านที่พลาดหวังกับผักหวานป่า(ลงทุนปลูกผักหวานป่าไปเยอะกลับพลาดหวังในสิ่งที่หวัง)ส่งผลให้ต้นท้อแท้ ออกดอกงอกงามในใจ คำตอบในใจคงไม่เอาอีกแล้วกับผักหวานป่า.ยิ่งจัดให้เต็มภูมิที่ตัวข้าพเจ้าเองมีเกี่ยวกับผักหวานป่า(ย้อนตั้งแต่แรกเริ่มปฏิบัติจนถึงบัดนี้)"อิทธิบาท๔ ผักหวาน"

....สิ่งที่นำพาให้ท่านทั้งสองเดินทางมาถึงอุฑยานผักหวานป่า'๔๔แห่งนี้ได้ คือข้อมูลที่ข้าพเจ้านำเผยแพร่ในบันทึกของgotoknowแห่งนี้.ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจกับสิ่งที่ตั้งใจถ่ายทอดความรู้ที่มีที่ได้ทำมากับมือ อย่างน้อยได้ช่วยปลุกความหวัง ปลุกแรงบันดาลใจให้กับท่านทั้งสองที่มาวันนี้.

....ยิ่งได้ฟังแนวทางการวางแผนรองรับชีวิตหลังปลดเกษียณอายุราชการยิ่งทำให้หัวใจอยากช่วยให้ท่านทั้งสองได้เข้าใจให้ชัดเจนแจ่มแจ้งที่นี่กับผักหวานป่า.

....ข้าพเจ้าเองในความรู้สึกส่วนตัว กลับมองอาชีพข้าราชการ(ข้าของแผ่นดิน)ที่ซื่อสัตย์สุจริต ยิ่งน่าสงสารเพราะวันหนึ่งต้องหมดวาระจากหน้าที่ ได้มีเวลาสร้างความสุขส่วนตัวในบั้นปลาย. บางท่าน     กับบางสิ่ง ซึ่งความสุขจริงๆส่วนใหญ่ก็คือ"ธรรมชาติ"แต่ต้องมาเริ่มนับหนึ่ง(เริ่มต้น)ในวันอ่อนแรงกาย.

....ความรู้ที่ปฎิบัติมากับมือ วันนี้ที่ได้ถ่ายทอดให้กับท่านทั้งสองเปรียบเหมือนแสงไฟเล็กๆที่ทำให้หัวใจของอาจารย์ทั้งสองได้มีความหวังขึ้นมาอีกครั้งกับผักหวานป่า.

....จากการที่อาจารย์ทั้งสองได้สื่อความหวังออกมาจากใจ ทำให้ข้าพเจ้ารับรู้ได้ว่าท่านทั้งสองจะได้พบความสุขที่รออยู่หลังวัยปลดเกษียณแน่นอน.

....ความล้มเหลวกับการลงทุนปลูกผักหวานป่า"กิ่งตอน"ตายเรียบ หมดทุนทรัพย์จนท้อ ด้านประโยชน์นั้นคือการได้หายสงสัย(คาใจ)ผักหวานป่ายิ่งต้นโตยิ่งตายไว(ผักหวานป่า ตอนได้แต่ปลูกแล้วส่วนมากตายเรียบ) จะปลูกผักหวานป่าได้ผลสิ่งสำคัญอยู่ที่ใจ(ศึกษาเรียนรู้ทำความเข้าใจ) ไม่ใช่อยู่ที่ตัวเงินทุนทรัพย์(ใจร้อน)

....สุดท้ายสิ่งที่อุฑยานผักหวานป่าแห่งนี้เน้นย้ำกับทุกๆท่านที่มาเยี่ยมเยือน ในเจตนารมณ์ที่ตั้งใจเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับผักหวานป่า ตรงที่วิธีปลูก(ปลูกอย่างไรให้ได้ผล) ตรงที่รูปแบบปลูกผักหวานป่าสร้างป่า(ไม่ได้มีแต่ผักหวานป่าเพียงอย่างเดียว)

....ไม่ได้เน้นที่รายได้ ไม่ได้เน้นที่รูปแบบความสวยงามหรือพืชเชิงเดี่ยว(ภาพลวงตา)

....สุดท้ายคำขอบคุณที่ท่านได้มอบให้. ข้าพเจ้าเองก็ขอกราบขอบพระคุณอาจารย์ทั้งสองท่านที่มาช่วยปลุกแรงบันดาลใจ ความกระตือรือล้นในสภาวะอากาศที่หนาวๆ.

....ช่วยให้ธรรมจักรผักหวานในใจหมุนลิ่ว ได้เวลาเคาะแป้นพิมเติมข้อมูลอีกครั้ง....

***เพราะสูตรปลูกผักหวานป่าได้มาจาก"โอภาสนิมิต"ที่หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ให้กับคุณโอภาส***

***"สิ่งที่เห็นในใจใช่แล้ว" "ค้นพบแล้วทำได้แล้วให้ทานความรู้นั้น" "ยิ่งให้ยิ่งเยอะ"***

***3ประโยคแต่ใช้เวลา(ทำ)ตามหาสิบกว่าปี กว่าจะมีวันนี้กับสูตรปลูกผักหวานป่าที่ประหยัดที่สุด***

           

                 ผักหวานป่าอายุย่างเข้าสู่ปีที่6 ที่ไหนก็อยู่ได้(โตไว)ถ้ามีต้นตะขบเป็นแม่นม