ไม่ว่านกหรือคนต่างก็มีข้อดีให้ชื่นใจเสมอ หากมองหาให้เห็น ไม่มีใครที่จะมีแต่ด้านลบเสมอไป แม้แต่ตัวร้ายในหนัง ในละครต่างๆ ก็มีส่วนดีจนคนดูแอบให้กำลังใจ ให้คะแนนสงสาร แอบลุ้นให้เขาก็ลงเอยด้วยดีเช่นกัน

แดดอ่อนๆ กับสายลมเย็นๆ ของต้นฤดูหนาว เชิญชวนให้ฉันลงไปเดินเล่นในยามเช้าวันนี้ แล้วสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นนกสีน้ำตาลปนเทาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนกิ่งไม้ริมทางเดินใกล้บ้าน ฉันรีบวิ่งกลับขึ้นไปเอากล้องถ่ายรูป โชคดีที่ตอนกลับมานกตัวนั้นยังอยู่ที่เดิม ก็เลยเก็บภาพมาฝากค่ะ...

หน้าตาหล่อเหลาคมคายเชียวค่ะ นกตัวนี้...

มองซ้าย...

 

มองขวา...

 

มองหน้า...

 

มองข้าง...

 

อีกมุมหนึ่ง...

ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจว่าเป็นนกชื่อเสียงเรียงนามใด พอกลับมาดูชัดๆ ถึงรู้ว่าเขาคือนกอีเสือหลังเทา (Grey-backed Shrike (Lanius tephronotus)) ข้อมูลจาก wiki บอกว่าเขาคือนกนักล่าตัวฉกรรจ์เลยค่ะ เขาชอบจับกิ่งไม้อยู่ตัวเดียวอย่างสงบนิ่ง คอยจ้องมองหาเหยื่ออย่างพวกแมลงปีกแข็ง ตั๊กแตน กบ เขียด จิ้งเหลน กิ้งก่า หนู รวมถึงนกขนาดเดียวกัน

เขาจะใช้ปากที่งุ้มคมฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้นๆ กิน คงเพราะเหตุนี้ถึงได้ชื่อว่า นกอีเสือ

และเพราะกรงเล็บที่ไม่แข็งแรงเท่าไหร่ พอจับเหยื่อแล้วเขาก็มักจะเอาเหยื่อเสียบไว้ตามกิ่งไม้ เพื่อตุนเอาไว้สำหรับในมื้อต่อไป และถือเป็นการแสดงความสามารถเพื่อดึงดูดความสนใจของสาวๆ อีกด้วย

ตอนที่ฉันไปยืนถ่ายภาพอยู่นั้น เขาคงกำลังรอจับเหยื่ออยู่ มิน่าถึงหันซ้าย มองขวาอยู่ตลอดเวลา

ว่ากันว่านกอีเสือมีส่วนช่วยลดประชากรของแมลงศัตรูพืชตามท้องไร่ท้องนา ให้แก่เกษตรกรได้ดีเยี่ยม

ถึงฉันจะรู้สึกผิดหวังนิดหน่อยที่รู้ว่าเขาคือใคร เพราะอ่านดูแล้วเขาออกจะโหดน่าดู แต่ทว่าเจ้าอีเสือตัวนี้ก็มีข้อดีไม่น้อยเหมือนกัน เขาก็มีส่วนรักษาสมดุลของธรรรมชาติเอาไว้

ไม่ว่านกหรือคนต่างก็มีข้อดีให้ชื่นใจเสมอ หากมองหาให้เห็น ไม่มีใครที่จะมีแต่ด้านลบเสมอไป

แม้แต่ตัวร้ายในหนัง ในละครต่างๆ ก็มีส่วนดีจนคนดูแอบให้กำลังใจ ให้คะแนนสงสาร แอบลุ้นให้เขาก็ลงเอยด้วยดีเช่นกัน

โดยเฉพาะตัวร้ายที่หน้าตาน่ารักเหมือนอีเสือตัวนี้....