...ร้อยเรียงเรื่องราว...
กระซิบผ่านทะเลดาว...ให้เธอรับรู้
คิดถึงรู้ไหม...แม้ห่างไกลเกินเฝ้าดู
ทุกลมหายใจที่มีอยู่..อยากให้รู้..เป็นของเธอ
ฝากรักทั้งหัวใจ
ผ่านฟากฟ้าไกล...ไปให้เธอเสมอ
ห่างไกลสุดปลายฟ้า...และรู้ว่าไม่อาจพบเจอ
ยังคิดถึงเสมอ...มีเพียงเธอในใจ
ร้อยรักผ่านบทกลอน
ฝากคำอ้อนวอน...ขอเธออย่าหวั่นไหว
ฟ้ากั้นเราห่าง..ระยะทางดูเหมือนไกล
เพียงรักมั่นในใจ...ก็เหมือนไม่ห่างกัน
กิ่งไผ่...ใบหลิว
ค่ะคิดถึง สบายดีนะคะ
เพราะครับ
...
เฮ้ พวกเรามาทางนี้
บันทึกดีบันทึกหวาน
บทกลอนหอมละลาน
กลิ่มหอมผ่านจมูกดม
...
ปี๊ด ปี๊ด ;)...
ทุกทุกถ้อยร้อยเรียงเพียงทอรุ้ง
โยงข้ามคุ้งโค้งฟ้ามาเสกฝัน
ทั้งที่ไกลแสนไกลเหมือนใกล้กัน
คำยืนยันว่าคิดถึงซ่านบึ้งทรวง
คิดถึง...รู้ไหม
คิด......ทวนวันย้อนมา น้ำตาไหล
ถึง......ใครที่เคยชื่นชิด เฝ้ารอ
รู้.......ทั้งรู้เธอผู้ไม่ เคยง้อ
ไหม...เส้นบางทอถักไว้ ซับน้ำตา...
คิดถึง...
มาดูความคิดถึงตัวเป็นๆ ครับผม
ยามค่ำคืนที่ท้องฟ้าปลอดโปร่ง
มองขึ้นไปเห็นดวงดาวที่คุ้นเคยหลายดวง
ทำให้ความเคร่งเครียดที่สะสมมาตลอดวันจางหาย
หวนรำลึกถึงวันเวลาเก่า ๆ ครั้งเยาว์วัย
หลายเรื่องอยากให้ย้อนกลับ หลายเรื่องไม่อยากให้เกิดซ้ำ
แต่..มันผ่านไปแล้ว มีแต่ชีวิตปัจจุบันที่ต้องดำเนินต่อไป
ความคิดถึง....นี่ช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร
..."ยามอยู่ชุ่มชื่นใจ
...ยามห่างไกล...อาลัยเหลือ"
คิดถึงค่ะ สุขีส่งท้ายปีเก่า
รู้ค่ะ