หนูน้อยคนหนึ่งถามพ่อว่า "พ่อฮับ  การเมืองคืออะไรฮับ"

คุณพ่อใจดีตอบว่า "พ่ออธิบายง่ายๆ อย่างนี้ดีกว่า คือ

พ่อเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัว หนูต้องเรียกพ่อว่า ทุนนิยม

ส่วนแม่เป็นคนจัดการเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ก็ต้องเรียกแม่ว่ารัฐบาล

เราสองคนมีหน้าที่ดูแลความต้องการของลูก เพราะฉะนั้น เราจะเรียกลูกว่า ประชาชน

ส่วนพี่เลี้ยงของหนูเรามองว่าเธอเป็น ชนชั้นผู้ชั้นแรงงาน

สำหรับน้องชายของลูก  เราจะเรียกเขาว่า อนาคต

เอาละ  ลองเก็บไปคิดดูว่าหนูเขาใจหรือเปล่า

คืนนั้นหนูน้อยเข้านอนพลางคิดถึงคำพูดของคนเป็นพ่อ

กลางดึกพ่อหนูได้ยินเสียงน้องร้องจ้า

ย่องเข้าไปดูเห็นอึกองโตเต็มผ้าอ้อม

พ่อหนูเดินไปห้องพ่อแม่ แต่กลับเจอมามี้นอนกรนคร่อกฟี้

เดินไปห้องพี่เลี้ยง ปรากฏว่าประตูติดล็อก  เขย่งมองในรูกุญแจ
ก็เห็นภาพบิดากำลังเล่นจ้ำจี้กับพี่เลี้ยงเข้าเต็มตา

หนูน้อยเลยล้มเลิกความพยายาม

แล้วกลับไปนอนคลุมโปงตามเดิม

เช้าวันต่อมาหนูน้อยเดินไปหาพ่อบอกเสียงขรึมว่า

"พ่อครับ  ตอนนี้ผมเข้าใจคอนเซ็ปต์การเมืองแล้วละครับ"

" เหรอลูก ไหนบอกพ่อซิ ลูกคิดว่าการเมืองคืออะไร"

คุณพ่อตัวดีซักไซ้

คุณลูกตอบฉะฉาน  "การเมืองก็เป็นเรื่องประมาณว่า

ขณะที่ทุนนิยมกำลังกดขี่ผู้ชนชั้นใช้แรงงาน

รัฐบาลก็หลับคุดคู้ไม่รู้ไม่เห็น

ด้านประชาชนก็ถูกละเลยไม่ได้รับความสนใจ

ส่วนอนาคตก็จมอยู่ในกองขี้ไงครับ"