วันจันทร์ที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๕๔ วันนี้เป็นวันหยุดชดเชยรัฐธรรมนูญ มหาวิทยาลัยหยุดทำการ แต่ผมก็ไม่ได้หยุดทำการด้วย มีแผนการจะเข้าไปตรวจงานนักศึกษาต่อ แต่ก็ออกจากบ้านประมาณบ่ายสามโมงเย็นแล้ว ระหว่างขี่รถไปเรื่อย ๆ นึกอยู่ในใจว่า อยากแวะวัดอุโมงค์ เชียงใหม่ที่อยู่ระหว่างทาง กล้องก็ติดตัวมา แสงก็กำลังลดระดับลง เราน่าจะได้เห็นช่องแสงที่ลอดจากต้นไม้ใบไม้บ้าง

ว่าแล้วก็เลี้ยวซ้ายเข้าทางเข้าวัดอุโมงค์ทันที จอดรถไว้ที่ลานจอดรถตรงข้ามร้านหนังสือธรรมเลย แล้วอาศัยเดินเข้าไปเรื่อย ๆ เลี้ยวซ้ายแลขวาหาแสง-เงาที่พอจะบันทึกภาพเก็บไว้ได้ ใช้สายตาและความรู้สึกสะกิดกล้องเอา

 

 

 

Large_watu-mongeverning_01

ภาพที่ ๑ ... ก่อนเดินเข้าไปก็พบ "เจ้าขาว" ผู้เป็นมิตรกำลังเลียทำความสะอาดขนอยู่ ผมเห็นแสงตกลงที่ตัวมันพอจึงได้บันทึกภาพเก็บเอาไว้ พร้อมกับตะโกนทักทาย "สวัสดี" สายตามันเป็นหมาใจดีครับ ;)...

 

 

 

Large_watu-mongevening_02

ภาพที่ ๒ ... ระหว่างเดินผ่านสวนป่าสมุนไพร เห็นใบไม้ต้องแสงพอดี

 

 

 

Large_watu-mongevening_03

ภาพที่ ๓ ... ซูมเข้าไปใกล้อีก เพื่อจะได้เห็นลวดลายของใบไม้ที่ต้องแสง

 

 

 

Large_watu-mongevening_04

ภาพที่ ๔ ... ใกล้ ๆ กันก็มีแมงมุมตัวใหญ่กำลังทำรังอยู่ ธรรมชาติสร้างสรรค์สีของมันมาก ;)...

 

 

 

Large_watu-mongevening_05

ภาพที่ ๕ ... แสง-เงา กระทบปฎิมากรรมปูนปั้นนูนต่ำที่ทางวัดอุโมงค์ได้หล่อขึ้น

 

 

 

Large_watu-mongevening_06

ภาพที่ ๖ ... ดวงอาทิตย์เริ่มต่ำลง สาดผ่านเสาธรรมจักรกลางลานธรรมหน้าอุโมงค์ ความรู้สึกคือ ร่มเย็นและสงบใจเหลือเกิน ครับ

 

 

 

Large_watu-mongevening_07

ภาพที่ ๗ ... หนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังเดินกลับ ทิ้งร่องรอยความคิดไว้ให้ผมในหลายแง่มุม ผมมาคนเดียว เค้ามาสองคน อีกแง่คิดถึงคำว่า "การแต่งกายโดยสำรวม"พึงมี

 

 

 

Large_watu-mongevening_08

ภาพที่ ๘ ... แสง-เงายังคงกระทบพื้น มีเงาของต้นไม้ ใบไม้ ให้เราได้มองเห็น

 

 

 

Large_watu-mongevening_09

ภาพที่ ๙ ... ขยับมานิด แสง-เงาเต็มลานกว้าง ท่ามกลางใบไม้ที่หมดอายุขัยร่วงหล่นตามความเป็นไปของมัน

 

 

 

Large_watu-mongevening_10

ภาพที่ ๑๑ ... พุทธกริยาของท่านดูอ่อนโยนและนุ่มนวลเหลือเกินครับ ลองสังเกตพระพักตร์ท่านสิครับ

 

 

 

Large_watu-mongevening_11

ภาพที่ ๑๑ ... แสง-เงายังคงทำหน้าที่ของตนอย่างแข็งขัน ความรู้สึกถึงความสงบเย็นก็ยังเกิดขึ้น

 

 

 

Large_watu-mongevening_12

ภาพที่ ๑๒ ... ภาพนี้ผมยอมถ่ายย้อนแสง สังเกตเห็นแฟร์เกิดขึ้นในภาพนะครับ แต่แสงนี้ทำให้ดูเป็นภาพที่อัศจรรย์มากขึ้นใช่ไหมครับ ;)...

 

 

 

Large_watu-mongevening_13

ภาพที่ ๑๓ ... นี่คือเศียรพระที่ใหญ่ที่สุดในวัดอุโมงค์ เชียงใหม่นี้นะครับ มีคนมาบันทึกภาพไปทำโปสการ์ดเยอะเหมือนกันครับ เหมือนเอกลักษณ์กลาย ๆ ของที่นี่ด้วยครับ

 

 

 

Large_watu-mongevening_14

ภาพที่ ๑๔ ... มีแผ่นป้ายอธิบายถึงที่มาของเศียรพระพุทธรูปและหินสลักที่ชำรุเหล่านี้ด้วยครับ

 

 

เศียรพระพุทธรูปสกุลช่างพะเยา

เศียรพระพุทธรูปและหินสลักเหล่านี้ สร้างขึ้นโดยช่างสกุลพะเยา ประมาณ พ.ศ.๑๗๕๐ - ๒๑๐๐

เจ้าชื่น สิโรรส และศรัทธาวัดอุโมงค์ ได้ทยอยนำมาจากวัดร้างในพะเยา เมื่อประมาณปี พ.ศ.๒๕๑๑ - ๒๕๒๓

 

 

 

Large_watu-mongevening_15

ภาพที่ ๑๕ ... แสงเริ่มน้อยลง

 

 

 

Large_watu-mongevening_16

ภาพที่ ๑๖ ... พระพุทธรูปองค์นี้มีผู้นำจีวรสงฆ์มาคลุมตัวท่านเอาไว้ ท่านดูสงบมาก คิดถึงตอนพระพุทธองค์ "ตรัสรู้"

 

 

 

Large_watu-mongevening_17

ภาพที่ ๑๗ ... แสง-เงาอีกมุมนะครับ

 

 

 

Large_watu-mongevening_18

ภาพที่ ๑๘ ... มุมภาพนี้ชอบเป็นการส่วนตัวครับ ด้านหน้าเป็นเศียรพระองค์ใหญ่ ด้านหลังเป็นเจดีย์เก่าสมัยสุโขทัย

 

 

 

Large_watu-mongevening_19

ภาพที่ ๑๙ ... อีกมุมหนึ่ง เราจะเห็นความชำรุดทรุดโทรมของพระพุทธรูปนะครับ 

 

 

 

Large_watu-mongevening_20

ภาพที่ ๒๐ ... องค์นี้ก็งามมากครับ ยังคงสมบูรณ์อยู่ ท่านนั่งสมาธิท่ามกลางพระพุทธรูปอีกสององค์ที่เหลือเพียงลำตัว

 

 

 

Large_watu-mongevening_21

ภาพที่ ๒๑ ... แสงสุดท้ายเดินทางมาถึงแล้วครับ พร้อมควันไฟของการเผาใบไม้แห้ง ทำให้ฉากหลังขาวมาก

 

 

ถึงตรงนี้ ผมก็เริ่มเดินกลับไปยังลานจอดรถ ผ่านพ้นไปประมาณ ๓๐ นาที รู้สึกดีใจที่มาทันแสงสุดท้ายที่ตัวเองอยากบันทึกภาพไว้นานแล้วครับ และรู้สึกถึงความสงบ เย็น ทำให้จิตเรานิ่งมากขึ้น เหมือนมาเติมพลังใจให้แข็งแรงมากขึ้นครับ และก็อยากจะส่งพลังใจนี้ไปยังกัลยาณมิตรทุกท่านด้วยนะครับ

 

ก่อนจบบันทึกนี้ อยากถามกัลยาณมิตรผู้ผ่านทางเข้ามาว่า...

 

"ท่านชอบแสง-เงาของภาพไหนบ้างครับ และ

 หากชอบ ภาพนั้น คือ ภาพไหนบ้างหนอ?"

 

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...