"แผ่วเพียงจะผจงจะเผลอใจ"

ฉันรักเธอ
เหมือนละเมออยู่ในม่านสายหมอกหม่น
ปรารถนาสารพันจะคั้นค้น
จะดั้นด้นหาเธอที่เป็นจริง

- ลำนำเพลงขลุ่ยผิว -

ให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี
เท่านี้ไม่ถึงแม้กึ่งก้อย
หมดคำหมดความจำร่ำร้อย
รูปรอยอารมณ์แห่งความรัก

- สีสัน-พรรณไม้ (2) -

ให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี
เท่าที่ชีพนี้จะมีได้
มีใจก็จะให้หัวใจ
ไม่มีก็จะให้เท่าที่มี

ตรงนั้นน้ำค้างระยางระยับ
วูบวับกลอกแก้วกระจายสี
ค่อยหยดค่อยหยาดยินดี
ตรงที่เธอปรารถนาปอง

เป็นเพื่อนดื่มด่ำกับความคิด
เป็นมิตรสนิทเมื่อเธอหม่นหมอง
เป็นร่มรายรับประคับประคอง
เป็นพรมลาดรองรับเท้าเธอ

ทั้งหมดทั้งนั้นที่ฉันมี
ยินดีมอบให้เธอเสมอ
บางสิ่งที่ใจเธอใฝ่เธอ
คือสิ่งเลิศเลอที่ฉันมี

- สีสัน-พรรณไม้ (1) -

ไม่เคยเอ่ย "รัก" เลยสักคำ
เพราะรักเธอมากล้ำเกินคำไข

- เธอผู้เป็นที่รัก -

หนังสือ "ให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี"

รวมกวีนิพนธ์ของ "เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์"

เมื่อ พ.ศ.๒๕๔๖

......................................................................................................................................................................

ให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี ...

เป็นบทกวีชุดที่สาม "แผ่วเพียงจะผจงจะเผลอใจ" รวมบทกวีนิพนธ์ของ "เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์" ตีพิมพ์ พ.ศ.๒๕๔๖

...

ให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี
ความภักดีของฉันที่มีให้
ก่อเป็นร่างสร้างเป็นรักคือสายใย
เพียงรักเธอมากไป...เท่านั้นเอง

...

(แอบแต่งต่อเองครับ;)...

บุญรักษา ครับ ;)...

......................................................................................................................................................................