ปกติแล้ววันหยุดพิเศษต่างๆไม่ว่าจะเป็นวันพ่อแห่งชาติ วันแม่แห่งชาติ หรือวันปิยะมหาราช ดิฉันจะไปร่วมพิธีฯกับทางอำเภอไม่เคยขาด แต่วันพ่อปีนี้ร่างกายเกิดประท้วงขึ้นมาเนื่องจากพักผ่อนน้อยติดต่อกันมาหลายเดือน จึงไม่สามารถไปร่วมพิธีสำคัญนี้ได้ จึงได้แต่จดจ่ออยู่หน้าจอโทรทัศน์เพื่อรอชมพระบารมีค่ะ 

 

      เมื่อถึงเวลาที่พระองค์ท่านเสด็จ แค่ได้เห็นพระพักตร์ที่ผ่องใส น้ำตาก็ซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกตื้อๆอย่างบอกไม่ถูก อยากให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นปรารถนาให้พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินได้อย่างคล่องแคล่ว และแวะทักทายราษฎรได้อย่างปกติ ยิ่งเมื่อเห็นสีหน้า เห็นความตั้งใจของผู้ที่ไปรอรับเสด็จแล้ว ยิ่งสะกดสายตาดิฉันให้จ้องอยู่หน้าจอโทรทัศน์จนพระองค์ท่านเสด็จกลับค่ะ

 

      ขอนำภาพแห่งความประทับใจบางส่วนมาให้ทุกท่านได้ชมกันอีกรอบหนึ่งนะคะ ภาพเหล่านี้คงเป็นคำตอบได้ว่า "พวกเรารักพระเจ้าอยู่หัว" มากเพียงใด

 

     ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

      ด้านล่างนี้เป็นภาพของพลังมวลชนที่ร่วมแสดงความจงรักภักดีค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ดิฉันเห็นหลายท่านเช็ดน้ำตาและก้มลงกราบ คงไม่ต้องอธิบายถึงความรู้สึกนะคะ แล้วท่านล่ะ "รักในหลวง"หรือเปล่า?