ท่านจะไม่ถูกตัดสิน

อย่าตัดสินผู้อื่น แล้วท่านจะไม่ถูกตัดสิน 

ซึ่งเป็นคำสอนที่ตรงข้ามกับวิสัยของเรามนุษย์
เรามักชอบตัดสินผู้อื่นตลอดเวลา
เพียงแค่เราเห็นคนมาวัดสาย
คำตัดสินยาวเหยียดก็ชักแถวออกมาจากสมองเรา

“อีกแล้ว... ยัยนี่สายประจำ”
“แหม! มาวัดทั้งที มาให้ทันๆหน่อยก็ไม่ได้”
“สงสัยเมื่อคืนดูบอลดึก เลยตื่นสาย”

เราตัดสินหน้าตาเฉย
ตัดสินทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าอะไรคือเหตุผลที่แท้จริง
ตัดสินทั้งๆที่ไม่ใช่หน้าที่ของเรา

อย่าลืมซิว่า ... “หน้าที่พิพากษาตัดสินเป็นของพระเจ้า”
แล้วเราเป็นใครกัน .. “จึงบังอาจแย่งหน้าที่ของพระเจ้า”

“อย่าตัดสินผู้อื่น แล้วท่านจะไม่ถูกตัดสิน”
อย่าตัดสินผู้อื่น แต่จงยอมรับเข้าอย่างที่เขาเป็น
ไม่ใช่พยายามบังคับให้เขาเป็นตามอย่างที่เราอยากให้เป็น
เพราะพระเจ้าเองยังไม่เคยทำเช่นนี้กับเราเลย

พระองค์เคารพในเอกลักษณ์ และเสรีภาพของเราเสมอ
พระองค์รักเราอย่างที่เป็นเรานี่แหละ
แม้เราจะมีอะไรในชีวิตที่ขาดๆ เกินๆ อยู่
แต่พระองค์ยังมองข้าม ไปยังความน่ารักของเราจนได้

เราเองก็ควรทำเช่นนี้กับผู้อื่น
คือมองข้ามความขาดๆเกินๆของเขา
มองทะลุไปยังความน่ารักที่ซ่อนอยู่ในตัวเขา
แทนที่เราจะเคร่งครัดกับคนอื่น
เราควรเคร่งครัดกับตัวเราเอง และใจกว้างกับคนอื่นดีกว่า