ตำแหน่งวิชาการ ผ่านผลงานวิชาการรับใช้สังคมไทย ใกล้ความจริงเข้าไปอีกเปลาะหนึ่ง

วิชาการสายรับใช้สังคมไทย  : 39. การขับเคลื่อนโดย สกอ., วช., และ สคช.

วันที่ ๑๔ พ.ย. ๕๔ ผมมีความสุขมาก จากการไปร่วมประชุมปรึกษาหารือ ๓ หน่วยงาน คือ สกอ. (ท่านรองฯ พินิติ), วช. (ท่านเลขาธิการ ศ. นพ. สุทธิพร และท่านรองเลขาฯ ทั้งสอง), และสถาบันคลังสมอง ของชาติ (สคช. - ผู้อำนวยการ ศ. ดร. ปิยะวัติ บุญ-หลง)  ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิจำนวนหนึ่ง    เพื่อหารือเรื่องการตี คุณค่าของงานวิชาการ ในแนวใหม่ (Scholarship Reconsidered) ที่ใจกว้างขึ้น   ให้การยอมรับผลงานวิชาการหลาก หลายแบบขึ้น   เพื่อหาทางส่งเสริมให้มีการทำงานวิชาการรับใช้สังคมไทยมากขึ้น จริงจังขึ้น เป็นระบบยิ่งขึ้น

มีการพูดถึงเป้าหมายปฏิรูปแนวทางเข้าสู่ตำแหน่งวิชาการ   จาก “การขอ” เป็น “การมอบ”    โดยมีกลไกศึกษาผลงาน นำมาผ่านกระบวนการ peer review / impact review   แล้วมอบตำแหน่งวิชาการให้

ผมตีความว่า จะมีการกำหนดเกณฑ์ประเมินคุณค่าของผลงานวิชาการแบบประยุกต์ใช้ความรู้ หรือ translational research   และกำหนดวิธีการให้การยอมรับ ให้คุณค่า ให้ผลตอบแทนทางวิชาการ แก่เจ้าของผลงาน

ในต่างประเทศ ก็มีกระแสเคลื่อนไหวเพื่อขยายฐานการยอมรับผลงานวิชาการ ดังในหนังสือ Scholarship Reconsidered : Priorities of the Professoriate  และในบทความนี้    

ตกลงกันว่าจะมีความร่วมมือ ๓ หน่วยงาน   คือ สกอ., วช. และ สคช. เพื่อขับเคลื่อนการปฏิรูปแนวทาง เข้าสู่ตำแหน่งวิชาการ   ให้ครอบคลุมผลงานด้านการรับใช้ชุมชน   โดยใช้การวิจัยเป็นเครื่องมือของการขับเคลื่อน    โดย สคช. รับทุนวิจัยจาก วช. และ สกอ. ดำเนินการ    ใช้ข้อมูลผลงานวิจัยรับใช้สังคมที่มีอยู่แล้ว และถือได้ว่ามีคุณภาพสูง เป็นหลักฐานสำหรับคิดเกณฑ์ตีคุณค่าทางวิชาการของผลงานวิชาการรับใช้สังคมไทย    โดยมีเป้าหมายว่า ในกระบวนการวิจัยนี้ จะมีตัวอย่างบุคคลที่เข้าสู่ตำแหน่งทางวิชาการผ่านกระบวนการใหม่นี้

นอกจากนั้น สกว. ยังมีโครงการคล้ายๆ กัน เพื่อหาตัวอย่างผลงานวิจัยในพื้นที่ หรือผลงานวิจัยแบบประยุกต์ที่มีผลกระทบต่อสังคมสูง    เอามาคิดเกณฑ์คุณภาพทางวิชาการ    เพื่อนำไปสู่การมอบตำแหน่งวิชาการ    โดยมี ผศ. พัชริน ดำรงกิตติกุล, รศ. ดร. อาวรณ์, ผศ. ดร. อินทิรา ซาฮีร์ เป็นทีมงาน

ตำแหน่งวิชาการ ผ่านผลงานวิชาการรับใช้สังคมไทย ใกล้ความจริงเข้าไปอีกเปลาะหนึ่ง

วิจารณ์ พานิช

๑๔ พ.ย. ​๕๔