เมื่อความตายมาตามยามถึงตน สุขกมลถึงตอนก่อนปิดตา
ทุกความตายมีน้ำตา

ทุกความตายมีน้ำตาเรื่องน่าคิด
เร่งเตือนจิตเตือนใจใฝ่กุศล
เมื่อความตายมาตามยามถึงตน
สุขกมลถึงตอนก่อนหลับตา
หากไม่เตรียมถือตัวมัวต่อต้าน
หลงในกาลเล่นกลเป็นคนกล้า
เพื่อเลี้ยงชีพรีบร้อนก่อนเวลา
มีศรัทธาหลงทิศผิดหลักธรรม
ค่อยค่อยมองความจริงสิ่งที่เห็น
ชีพลำเค็ญขุกคามยามเช้าค่ำ
แก่เจ็บตายได้เห็นเป็นประจำ
คือลำนำชีวิตพินิจดู
เกิดเริ่มต้นทั้งทีมีเป้าหมาย
ถึงสุดท้ายตายก็เมียงมาเคียงคู่
เริ่มหัวเราะหลังแล้วมาน้ำตาพรู
ทั้งที่รู้พบแล้วพรากต้องจากลา
เกิดทุกทีดีใจไฉนเล่า
ตายแล้วเราร่ำร้องหมองหนักหนา
พระให้ตรองมองให้เห็นความเป็นมา
เกิดมีค่าเท่าตายคล้ายคล้ายกัน
ใจร่มเย็นเห็นความจริงสิ่งประเสริฐ
มีผลเลิศเกิดปัญญาพาสร้างสรรค์
เกิดแล้วตายเกิดแล้วตายไปทุกวัน
ปล่อยทุกขั้นงดงามไปตามจริง

โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
..แผ่นดิน..แห้ง..เหิด หาย..คล้ายน้ำตา พสุธา...น้ำ..ท่วมล้น.ราวน้ำล้นพ้นเบ้าตา...ความตายของแผ่นดิน..น้ำ..น้ำตาล้นฟ้าเจ้าแม่คงคา....
ทุกวงจรชีวิตต้องปิดม่าน
ต้องก้าวผ่านความจริงอันยิ่งใหญ่
เกิดแล้วแก่ เจ็บและตาย ทุกรายไป
ไม่มีใคร หลีกพ้นสักคนเดียว
มีการเกิดไม่ว่าคนไม่ว่าสัตว์
แล้วค่อยค่อยแก่
ค่อยค่อยเจ็บ
แล้วค่อยค่อยตายไป
ขอบคุณคะอาจารย์
ทุกความตายมีน้ำตา..
เคยมีคนถกว่า "ตายดี" มีจริงหรือ
หาก ตายดี หมายถึง ความตายที่ไม่มีใครเสียใจ คงไม่ใช่
ภาพสะท้อน กลอนให้แง่คิด ขอบคุณค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะ
มาเรียนรู้อีกคนค่ะ
เป็นบทกลอนที่สอนให้ทุกคนได้....หยุดคิด
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นของที่ทุกคนต้องพบ
จะเร็วหรือช้า....อยู่ที่ผลกรรมของเราค่ะ
เรียนท่านอาจารย์
เฮ้อ แต่งยังไงก็ไม่คล้องจอง สมองมีน้อยค่ะอาจารย์
ขอบคุณสำหรับข้อคิดคำคม
ที่มาแต่งสีสรรพ์ไว้ที่นี่
อาจารย์เคยบอกผมว่าจะอยู่จนถึงอายุ 90 ปี
แต่แปลกจัง....ทำไมวันนี้อาจารย์ถึงรำพึงถึงความตายอย่างเป็นเรื่องเป็นราวไปได้
กาลเวลายังเหลืออีกยาวไกล.....อย่าเพิ่งถอดใจนะครับอาจารย์ คิคิคิ
อาจารย์ ครับ ผมกำลังลูกประ จะฝากไปให้อาจารญปลูกในสวน ไม้ประเนื้อสวย ลูกก็กินอร่อย กินของของกินเล่น กินเป็นของหวาน กินกับข้าว ล้วนเข้าเรื่องได้ทั้งหมดคือลูกประ
ติดตามอ่านบทความของอาจารย์ที่ให้ข้อคิดดี ๆ เสมอ
ขอบคุณมากนะครับ