ความสุขใจทั้งจากการได้รับและการให้

ศิริ
วันนี้ผู้เขียนสุขใจมาก ๆ เป็นความสุขที่ได้รับรู้สิ่งที่อยากรู้และสมหวังในสิ่งที่อยากรู้ อีกทั้งยังได้บอกสิ่งที่รับรู้ให้กับคนอื่น ๆ ด้วย และต้องขอบคุณท่านเอื้อ ที่ท่านได้ผ่านเข้ามาในจังหวะที่ผู้เขียนอยากรู้อยู่พอเหมาะพอดี ...

อันที่จริงเรื่องที่ผู้เขียนไม่รู้ แต่คงมีคนอื่น ๆ รับรู้กันเยอะแยะไป เพียงแต่ผู้เขียนและบางคนเท่านั้นที่อาจไม่ทราบ...

วันเสาร์ที่ผ่านมาผู้เขียนเข้าไปใน website ของมหาวิทยาลัยเรา อีกทั้งเข้าไปยังหน่วยงานสำนักวิจัยและพัฒนา อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ผู้เขียนกำลังสนใจเรื่องข่าวสารด้านการวิจัยเป็นพิเศษก็ได้...

มีรายละเอียดมากมายไม่ว่าจะเป็นแหล่งทุน ข่าวสาร แบบฟอร์มต่างๆ มากมาย แต่ผู้เขียนสะดุดตากับ เงินรางวัลเผยแพร่งานวิจัย เลยเข้าไปดูรายละเอียด ....

อันที่จริงก็ไม่ได้งกหรือหวังเงินอะไร (แต่ถ้าได้ก็ดี อะไรประมาณนั้น)ผู้เขียนมีผลงานตีพิมพ์เมื่อเดือนพ.ค. - มิ.ย. ที่ผ่านมาในวารสารสงขลานครินทร์ เพราะงานวิจัยก็เป็นอีกหนึ่งงานที่ผู้เขียนรักน้อยกว่างาน routine นิดเดียวเอง ทำเพราะอยากทำเป็นงานวิจัยเล็ก ๆ ที่ตอบสนองความอยากรู้ของตัวเองและตั้งใจว่าจะพยายามทำอย่างสม่ำเสมอ และส่วนใหญ่ก็ไม่เคยได้ขอทุนอะไร ...

เข้าเรื่องดีกว่า อ่านทำความเข้าใจกับรางวัลเผยแพร่ผลงาน ก็คือจะให้เงินค่าตอบแทนกับบุคลากรที่มีผลงานตีพิมพ์ในวารสารต่าง ๆ ที่ตีพิมพ์ไม่เกิน 12 เดือน โดยผู้ที่ขอเป็นชื่อแรกหรือเป็น correspondant ...

เอ๊ะ ! ความเข้าใจจะถูกมั๊ยหนอ ? หรือออกจะตีความเข้าข้างตัวเอง ลองถามพี่นุชกับพี่วรรณี ก็ไม่มีใครยักทราบ ถามท่านผู้รู้ดีกว่า คิดว่า อ.นุวิท ต้องรู้แน่ ๆ แต่เผอิญช่วงนี้อาจารย์ ไม่ค่อยทำวิจัยก็เลยไม่ทราบเช่นกัน ไม่เป็นไร โทรไปตามเบอร์ของมหาลัยก็ได้ ปรากฏพี่ที่ทำเรื่องประชุมทั้งวันอีก.....

ทำใจแล้วล่ะ ยังไงก็ไม่รู้แน่ เผอิญจริง ๆ ช่วงบ่ายท่านเอื้อเดินเข้ามาพอดี ผู้เขียนเลยถือโอกาสถามซะเลย ซึ่งท่านก็ให้คำตอบเป็นไปตามคาดค่ะ และท่านเอื้อก็ได้ขอรับมาแล้ว (ระดับ inter ซะด้วย)

หลังจากทราบแน่ชัดแล้วผู้เขียนได้บอกทั้งคุณวรรณี ซึ่งมีผลงานตีพิมพ์เมื่อกันยาปีที่แล้ว และของพี่ดาเมื่อตุลาปีที่แล้ว  ซึ่งก็ใกล้จะหมดเวลาไป 

วันนี้ผู้เขียนจึงมีความสุขซึ่งเป็นความสุขที่ผู้เขียนได้เขียนไว้ตั้งแต่บรรทัดแรก เป็นความสุขที่เกิดทั้งจากการให้และได้รับค่ะ หลังจากเตรียมเอกสาร Xerox ทั้งของตัวเอง พี่วรรณี และพี่ดาแล้ว งานนี้ผู้เขียนบอกกับพี่ปนัดดาว่าขอแค่ 500 เองค่ะ (แหะ แหะ เงียบแบบไม่มีเสียงตอบรับค่ะ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเรื่องราว...เล่าสู่กันฟัง

คำสำคัญ (Tags)#วิจัย#ความสุข#การให้#การได้รับ#ผลงานตีพิมพ์#รางวัลเผยแพร่ผลงาน

หมายเลขบันทึก: 46945, เขียน: 28 Aug 2006 @ 21:06 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:44 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

nidnoi
เขียนเมื่อ 
สำหรับเรื่องนี้...ลองถามคุณสุคนธ์และคุณจินตนาดูสิคะ   รับรองว่าได้เรื่อง (รู้เรื่อง)  แน่ๆค่ะ....ชัวร์
ขอบคุณค่ะ พี่ nidnoi อันที่จริงตัวเองทราบจากคุณเอื้อแล้วค่ะ แต่เมื่อวานผู้เขียนใช้คอมพิวเตอร์ที่บ้านเขียนค่ะ ปรากฏว่าไม่มีแถบเครื่องมือ แต่ด้วยความที่อยากเขียน เลยใช้วิธีลอก ภาษาโปรแกรมจากบันทึกอื่น ๆ  ใช้วิธี copy & paste & cut ไปมา เลยหายไป 2 -3 ย่อหน้าแน๊ะค่ะ แล้วด้วยความที่ดึกมากไม่ได้ตรวจสอบค่ะ พี่โอ๋มาบอกตอนเช้านี้นี่เอง ว่าผู้เขียนเขียนไม่ clear