จากการที่ในรุ่นนี้นั้นมีสมาชิกที่เหลือน้อยแถมกระท่อนกระแท่นอีก ก็ค่อยๆพากันทำกิจกรรมในส่วนเวลากลางวันกันไปเรื่อยทีละนิดทีละหน่อย จนมาถึงวันนี้ภาระกิจในการต่อเติมศาลา 3-4 ก็สำเร็จลงไปแล้วก็เรียกว่าใช้งานได้แล้วจะเหลือก็แต่งานเก็บในส่วนห้องเก็บของและสำนักงานนิดหน่อยและก็ในส่วนตาข่ายหลังศาลา
เพราะรวมกำลังคนมาทำงานนี้เหมือนยุทธศาสตร์ที่ว่ารวมกำลังเข้าตีในจุดแข็ง พาสมาชิกทำงานเก็บก่อนแล้วค่อยมามุงหลังคาคนก็จะว่าไม่เห็นมุงหลังคาสักทีทำอะไรอยู่ก็เลยพากันมุงเร่งทำสองวันเสร็จให้คนได้มาใช้ประโยชน์ได้ส่วนงานเก็บอื่นค่อยว่ากันอีกที
ในสมาชิกนั้นเมื่องานเริ่มสำเร็จสิ่งที่จะได้เห็นกันทุกรุ่นคือเสียงหัวเราะหน้าตายิ้มแย้มคำพูดชมตัวเองว่าก็ทำได้เหมือนกัน(หาคนมาชมไม่ได้ชมตัวเองดีกว่า)
ก็เป็นสิ่งหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงที่ช่วยสร้างมี สัมมาอาชีวะให้แก่สมาชิกเป็นนิสัยอย่างน้อยได้ลงมือกระทำนิดๆหน่อยๆเป็นนิสัยติดตัวไปจนวันออกไปใช้ชีวิตก็ยังดี
แต่น้อยคนที่จะรู้บางคนเป็นญาติโยมมาวันเป็นคนที่ว่าตนเองสำคัญต่อวัดแต่สิ่งที่เขาได้ทำน้้นสรรค์สร้างซึ่งประโยชน์ให้โอกาศกันได้ใช้ประโยชน์หรือตัดโอกาสแก่งแย่งซึ่งกันและกันอย่างน้อยสมาชิกเหล่านี้เวลาต้องร่วมแรงร่วมใจกันมันก็ยังเป็นหนึ่งเดียวกันได้
ความสำเร็จในวันนี้อาจเป็นเรื่องเล็กน้อยในสายตาหลายๆคนแต่มันอาจกลายเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่แก่ชีวิตหนึ่งชีวิต,ครอบครัวหนึ่งในสังคมนี้ก็ได้
ความสำเร็จในวันนี้
ความสำเร็จจากคุณค่าที่มีในตัว
ความสำเร็จจากคนที่ดูไม่มีค่า
ฮ่า...ฮ่า
ชื่นชมอย่างมากเลยเจ้าค่ะ...^^...ตอนเช้าไปยังไม่มีอะไรแต่พอตอนเย็นทุกอย่างเรียบร้อย...
แม้มีหกคนแต่เป็นหกคนที่มีพลังที่ยิ่งใหญ่มากเลยค่ะ