ตราบใดที่ยังมีคนคิดดีทำดีและพูดดีอยู่ในสังคม

รวมภาพการเยี่ยมลูกศิษย์ในหน้าที่อาจารย์นิเทศวิชาเอกสายสังคมศึกษาของยูมิเองละ  สำหรับเทอมที่ 2 ปี 2554 นี้  เริ่มต้นที่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยยามเช้า ๆ สายฝนพรำ ๆ ทั่วเมืองหาดใหญ่ 

วันวานที่ผ่านแล้วช่วงนี้มีสายฝนตกมากับรถติดอันยาวเหยียด  ผมฝ่าสายฝนอันเย็นฉ่ำไปตามหน้าที่รับผิดชอบนั้น  ไปพบครูพี่เลี้ยงที่สาลวนอยู่กับงานจำเจ  ท่านกุลีกุจอหาน้ำมาให้ดื่มหากล้วยน้ำว้าจากสวนเอามาให้ทานคุยกันไปต้อนรับแขกผู้มาเยือนได้คุยกันฉันมิตร

        ในสังคมคนเราไปทางไหนก็พบแต่คน  ด้วยการเป็นผู้เรียนรู้มาดีมีมารยาททางสังคมพบกันยิ้มให้กันเพียงผ่านพบแม้ไม่รู้จักก็เหมือนรู้เข้าใจ  ด้วยหน้าที่ของครูผู้ยกจิตวิญญาณมนุษย์ให้สูงขึ้นด้วยธรรม 

 บรรดาลูกศิษย์ทั้งหลายผู้หวังเดินตามเส้นทางนี้ต่างทำงานสุดความสามารถอย่างน่าชื่นชม 

 ผมมีมุมคิดเสมอว่า  คนเดินในสายครูนี้ต้องสอนตนให้ได้ก่อนคือพยายามฝึกตนให้มากที่สุดเท่าที่ศักยภาพของตนเองจะก้าวไปให้ถึงจุดของภาวะความเป็นคุณครู

 

        การได้คุยกันกับครูพี่เลี้ยงของลูกศิษย์บางท่านก็ให้ฉุกคิดเหมือนกันท่านว่า...แผ่นดินนี้เหมือนให้อาชีพคุณครูอยู่อย่างจน ๆ สมณะนักบวชต้องมีร่างกายผอมโซ...ผมถามกลับว่า...เมื่อทุกปัญหามีทางแก้ไขได้มันขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการแล้ว...ในยุคใหม่นี้เราจะแก้ไขคำสาบนี้ได้หรือไม่ละ

...ผมยังเชื่อว่าทุกอย่างมีหนทางออกเสมอ  ตราบใดที่ยังมีคนคิดดีทำดีและพูดดีอยู่ในสังคม  หรือตราบใดแผ่นดินนี้ยังมีคนดีมีศีลธรรมอยู่ความยุติธรรมยังคงมีอยู่

 

        อย่างน้อยได้เห็นความตั้งใจของบรรดาลูกศิษย์ที่เดินบนถนนสายครูรุ่นใหม่นี้ตั้งใจทำงานในหน้าที่  เพราะการลงพื้นที่ไปเยี่ยมให้กำลังใจแด่คุณครูปฏิบัติการสอนจริงในสถานที่มีการเรียนการสอนจริงคือ ใน โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย  มีลูกศิษย์ทำหน้าที่อยู่ 3 คน  ในโรงเรียน มอ. วิทยานุสรณ์ มีลูกศิษย์ทำหน้าที่อยู่ 2 คน  ในโรงเรียนบ้านคลองหวะมีลูกศิษย์ทำหน้าที่อยู่ 1 คน  ในโรงเรียนหาดใหญ่เจริญราษฎร์พิทยา  มีลูกศิษย์ทำหน้าที่อยู่ 3 คน  และในโรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์  มีลูกศิษย์ทำหน้าที่อยู่ 3 คน รวมแล้วในเทอม 2 ปี 2554 นี้ผมดูแลลูกศิษย์ทำหน้าที่คุณครู 12 คน  คนทำงานย่อมมีอุปสรรคบ้างเป็นธรรมดา  ท้อได้แต่อย่าถอยนะ  เดินไปทีละก้าวไม่นานช้าเราก็ถึงเส้นชัยเองนั้นแล.