๔๐. การบ้านที่ครูไม่รับ


ครูในดวงใจ เป็นผู้ให้ความเป็น ฅ.ฅน

         วิชาที่ฝังรอย เรียงราย ลงรากลึก บนเส้นสายความจำ อย่างไม่รู้ลืมเลือน ในคราวเป็นนักเรียนเกษตร " แม่โจ้ "  เห็นจะไม่เกิน วิชา “ ข้าว “ ที่ชื่อสั้นๆ  แต่การเรียนรู้ไม่สั้น เหมือนชื่อ.. พบกันชั่วโมงแรก  

                               

อาจารย์สุรัตน์ มงคลไชยสิทธิ์ ผู้สอน เกริ่นให้ทราบถึงกรอบและขอบเขต ที่จะศึกษาเล่าเรียนกัน โดยแยกเป็น ๒ ภาค  

          ภาคแรกเป็นเรื่องของทฤษฎี  ว่ากันตั้งแต่ประวัติ/ประเภทของข้าว สัณฐานและอนุกรมวิธานของข้าว การปลูก-การดูแลรักษา การแปรรูป / การตลาด  และสิ่งสำคัญที่ทุกคนจะต้องจดจำเป็นภาษาอังกฤษให้ได้ อย่างขึ้นใจ ก็คือ ส่วนประกอบและรูปลักษณ์ทุกส่วนของข้าว หรือที่เรียกกันว่า “ สัณฐานและอนุกรมวิธาน “ การท่องจำ อันดับ(Order)ของแมลง ทั้ง ๒๔  Order เพื่อเป็นพื้นฐานในการจัดหมวดหมู่ของแมลงศัตรูข้าวและเป็นพื้นฐานเรียนวิชากีฎวิทยา ในอนาคต..

         ส่วนภาคที่ ๒ ที่เป็นเรื่องของการปฎิบัติ ทุกคนจะต้องทำ ต้องปฎิบัติ ก็คือ

             เรื่องแรก  ทุกคนจะต้องทำนาด้วยตนเอง คนละ ๑ งาน หรือ ๑๐๐ ตารางวา  โดยให้อุปกรณ์ทำนา เพียงจอบกับมีดเพียงเท่านั้น  ทุกคนจะต้องถากหญ้า ขุดดินด้วยจอบหนัก ๓.๕ ปอนด์แทนการไถ เมื่อขุดเสร็จ ให้เอาน้ำเข้า  เหยียบย่ำทำเทือก ด้วยเท้าทั้ง ๒ ข้าง  ปักดำ(รับกล้าจากแปลงรวม)  ดูแลรักษา จนกระทั่ง เก็บเกี่ยว ห้ามจ้างโดยเด็ดขาด...

          เรื่องที่ ๒ ก็คือ  ทุกคนจะต้องไปหาวัชพืชมาส่ง คนละ ๑ ชนิด เพื่อนำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ อย่างไม่ซ้ำชนิดกัน     ผมเองจับฉลากได้ วัชพืชที่ชื่อว่า  ผักเต่า หรือผักตับเต่า ซึ่งเป็นวัชพืชน้ำ ครับ 

       

             พอวันหยุด ผมก็เดินเที่ยวท่อง ตามร่องและคูคลอง เป็นนกกระยางโทน ที่หากบเขียดปูปลากิน  เวลาผ่านไป ๒ วัน ก็ยังหาไม่ได้..แสงแดด ก็แผดเผา ผิวให้ดำ จนมืดมิด เหลือความขาวทิ้งไว้ที่ปลาย ฟ.ฟันเท่านั้น  .

  แต่เหมือนโชคช่วยครับ    ผมได้พบพี่ “ วิบูลย์ บุตรเต “พี่รุ่นเก๋า ลายคราม

                               

ที่กระท่อมท้ายสวนลำไย ข้างคอกหมู  จึงรีบขอคำแนะนำ ถึงหน้าตา/รูปร่างและแหล่งของผักตับเต่า ที่พอจะเก็บมาส่งครูบาอาจารย์ได้…..

        “พี่รู้จักแต่ ผักเต่าเล็ก ผักเต่าใหญ่  ผักเต่าดอกเหลือง ..และก็ๆๆ ผักเต่าบก “ พี่วิบูลย์ บุตรเต บอกผมอย่างยิ้มๆ  พร้อมกับถามผมต่อว่า 

              “ แล้ว.. ดมได้รับมอบหมายหาผักเต่าชนิดไหนล่ะ “   เมื่อได้ยินพี่วิบูลย์ถาม ก็ชื่นชมพี่ อยู่ในใจว่า พี่ช่างเป็นคนที่รอบรู้และละเอียดรอบคอบ เสียนี่กระไร

              “ โอ้ ..ไม่ทราบชนิดจริงๆ ครับพี่  อาจารย์บอกให้หาแต่ผักตับเต่า  คงเลือกเอาชนิดใดชนิดหนึ่งมั๊ง   ผมตอบพี่บูลย์ไป อย่างไม่มั่นใจตนเองนัก

             “ นี่ถ้าเจออาจารย์ ก็ลองสอบถามท่านดูน๊ะ..จะได้ไม่ผิดพลาด “ พี่ที่แสนดีให้คำแนะนำ

     แล้วผม ก็เดินจากพี่วิบูลย์มา  เพื่อลิ้มรสกาแฟของลุงช่วย  ที่ Co-op Bar ซึ่งอยู่หน้าบ้านของอาจารย์ผู้สอน เพื่อดับความร้อนของอากาศ  ได้พบกับอาจารย์ผู้สอน..จึงเดินรี่เข้าไปถามอาจารย์ว่า จะให้ผมเลือกหา..ผักตับเต่าชนิดไหน..ส่งครับ...

       “ แล้วเธอว่า  มันมีกี่ชนิดล่ะ “  แหนะ.. อาจารย์กลับมาย้อนถามผม .. เหมือนจะลองภูมิ  คนมีครูอย่างผม..รึจะยอม..จึงยืดอก ตอบอาจารย์ อย่างมั่นอกมั่นใจ ตามที่พี่ครูวิบูลย์ บุตรเต บอกทันที....

      “ เท่าที่ผมทราบ ก็มี ผักเต่าเล็ก เต่าใหญ่ เต่าดอกเหลือง และก็ผัก...เต่าบกครับ “ พอผมพูดจบ  อาจารย์ก้มมองผม ลอดแว่น...พร้อมกับพูดว่า “ เธอไปรู้มาจากไหน ?? “

      ผมชัก จะไม่ค่อยแน่ใจตนเองเสียแล้วละว่า  ผมพูดผิดอะไรไปหรือเปล่า..ก่อนที่จะตอบอาจารย์ไป อย่างอ้อมแอ้มว่า....” พี่วิบูลย์ บุตรเต .. บอกและแนะนำผมมาครับ "

       อาจารย์ยิ้มอย่างเมตตา ก่อนที่จะพูดด้วยเสียงอันดังว่า  “ ไอ้ ๓ อย่างแรก เธอเจออย่างไหน ก็เลือกเก็บเอามา ๑ อย่าง  ส่วนผัก.เต่าบกของวิบูลย์เขา ....เอาไว้หาหลังจากเธอ มีงาน มีการทำก็แล้วกัน  เมื่อพบแล้ว.. จะส่งข่าวให้ครูทราบก็น่าจะพอ ไม่ต้องเก็บตัวอย่างเอามาส่งครูหรอก  “  พูดเสร็จ ท่านก็เดินจากไป ในขณะที่ผมยังงง..อยู่ไม่หาย

       

        จึงนำมาบันทึกไว้  โดยหวังว่า..คงจะช่วยให้จิตมันแจ่มใส .. ท่ามกลางความทุกข์ร้อนที่เกิดจากมหาอุทกภัยครั้งใหญ่ ...ผมหวังไว้อย่างนั้นจริงๆ ครับ.. ไม่ได้โม้..

      

                                               

                                                     สามสัก

                                              ๑๕ พ.ย.๒๕๕๔

คำสำคัญ (Tags): #ครูในดวงใจผม
หมายเลขบันทึก: 468289เขียนเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2011 15:34 น. ()แก้ไขเมื่อ 10 กันยายน 2012 11:01 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (30)

ยอดเยี่ยมมาก เห็นภาพเลย

สวัสดีค่ะ

เรียนรู้ไปอย่างสนุกสนานกับการบรรยายเลยค่ะ

มีดอกไม้ (จันทร์กระจ่างฟ้า)มาขอบคุณด้วย

ขอบคุณเรื่องเล่าที่เป็นแรงบันดาลใจดีๆเช่นนี้ค่ะ.. สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่าลงมือทำเองค่ะ

  • ขอบคุณ คุณสุขพล อินตาพรม(อ้วน) ที่กรุณาแวะเวียนเข้ามาทักทายครับ

 

  • ขอบพระคุณคุณณัฐรดามากครับ สำหรับดอกไม้สวยๆ
  • ดีใจและขอบคุณม๊ากพี่นงนาทมากครับ ที่กรุณาแวะเวียนเข้ามาให้กำลังใจ

สวัสดีค่ะ

อยู่เชียงใหม่มาตั้งหลายสิบปี ยังไม่รู้จักเลย

ไปตลาดคงต้องถามแม่ค้าแล้วๆเอามาทำอะไรได้บ้าง

สรุปแล้วได้ตับเต่าชนิดไหนไปส่งอาจารย์ค่ะ

 

  • ขอบพระคุณพี่กานดามากครับ ที่แวะเวียนเยี่ยมยามถามไถ่..
  • ตามธรรมชาติ ก็ยังพอมีให้เห็นครับ
  • แต่ในปัจจุบัน จะเห็นมาก ตามตู้เลี้ยงปลาบางชนิด
  • ส่วนที่ผมหาไปส่งอาจารย์ เป็นตับเต่าใบเล็ก พบหลังวัดวิเวก...ครับ

บันทึกนี้น่ารักจังเลย

อ่านบันทึกแล้วได้รอยยิ้ม (^_^)

ขอสารภาพว่า ไม่รู้จักสัก "ตับเต่า" เลยค่ะ 555 แต่ดูจากภาพที่ท่านสามสักนำมาประกอบแล้ว คิดว่าน่าจะเคยผ่านตา เพียงแต่ไม่เคยทำความรู้จักกับเค้าค่ะ

ขอบคุณสำหรับบันทึกน่ารักๆ นะคะ

  • ขอบคุณค่ะอ่านไปยิ้มไปค่ะ
  • แล้วผักเต่าบกก็ยังหาไม่ได้อาจารย์ก็รอเก้อสิคะ

เฉลยหน่อยซิคะ

ได้หัวเราะก๊ากแน่ ๆ เลย...นะค้า

  • ขอบพระคุณท่านภาพสวยๆและกำลังใจจากท่านอาจารย์โสภณ เปียสนิทมากครับ
  • น่ารักเฉพาะแต่บันทึกหรือครับ..คุณPOO
  • ดีใจ ชื่นใจมาก.. หากบันทึกนี้ จะทำให้คุณหมอดาว Blue Starยิ้มและมีความสุขครับ
  • ขอบพระคุณม๊ากมาก ..สำหรับกำลังใจจาก คุณหมอสุภัทรา  และคุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา มากครับ
  • ส่วนคำเฉลย..อาจารย์ท่านสั่งห้ามเปิดเผย ..เป็นความลับจริงๆ..5555
  • 

        ***... ความรู้รอบเอวมีน้อยจัง...ไม่กล้าเดาคำตอบเลยอ้ะ...อิอิอิ.! ***


                                       

ลองๆสังเกตุดู ธรรมชาติมักจัดสรรให้มีคู่เพื่อทดแทน

ผักตับเต่าเอาเข้าจริงมีหลายชนิด

ตะไคร้ ก็มีมากกว่าสาม

ข่าก็มีมากกว่าสาม

ขมิ้นที่รู้ก็มีสอง

เกลือมีสาม

น้ำนี้ก็มีหลาย

ยิ่งข้าวยิ่งมีมากกว่ามาก

หันกลับมาดูร่างกาย ตัวเรา ส่วนมากมีสอง

ครู(ผู้นำทางศาสนา) เคยสอนไว้ว่า" มีหนึ่งใช้น้อย มีสองใช้มาก" หู ตา จมูก แขน ขา ใช้ให้มาก ปากใจ อวัยวะเพศ ใช้ให้น้อยหรือใช้อย่างระวัง เพราะมีอันเดียว เสียแล้วไม่มีข้างซ้ายข้างขวามามาใช้แทน

  • อาจารย์สั่งไว้ว่า ห้ามทายและห้ามเดาครับ ท่านอาจารย์ K.Pually..555
  • ขอบคุณมากครับ คุณแว่นธรรมทอง
  • ขอบพระคุณ ท่านพี่วอญ่ามากครับ ที่กรุณาให้ข้อคิด ..เพิ่มเติมครับ

๕ ๕ ๕ ท่านสามสัก ... ก็คนบันทึก น่ารัก สำหรับ คนที่บ้าน แล้วไงค่ะ อิ อิ

ว้าว เพิ่งทราบว่า มี วิชา ข้าว ด้วย .. วิชานี้ น่ารัก อีกแล้วค่ะ อยากกลับไปเรียนอีกจัง

นึกถึง ครูในดวงใจ เป็นวิชา คณิตฯ กะ อังกฤษ อ้อ มีภาษาไทย พุทธศาสนา โตย

อ้อ ยังมี วิชา วิทย์ เรื่องดวงดาว , วิชาสังคม ประวัติศาสตร์ วิชากฏหมาย อีกเล่า

เอาสรุปว่า ประทับใจคุณครูหลายวิชา เพราะว่า ... สุขสันต์วันเสาร์ อิ่มอร่อยข้าว นะคะ

กตัญญูต่อครูบาอาจารย์

  • ขอบพระคุณคุณPooากครับ..ที่แวะเวียนมาให้กำลังใจ
  • คนที่จะอยู่บ้าน..ต้องน่ารักเสมอและตลอดไป..แต่ที่อยู่ใกล้เหมือนอยู่ไกล ที่อยู่ไกลเหมือนอยู่ใกล้...อนิจจัง....งงๆๆๆ.น๊อ
  • ขอบคุณ คุณวินัยมากครับ ที่กรุณาช่วยหารูปของอาจารย์ในดวงใจ..ที่ยังดู..หนุ่มหล่อเหลา..มาให้ ขอบคุณจริงๆครับ

ภาพอาจารย์สุรัตน์อีกภาพครับ

คุณอุดม จำตำราเล่มนี้ได้มั๊ย

  • ขอย้อนคุยกับคุณPOO ให้หายสงสัย..ถึงคนที่อยู่ในบ้านผม..
  • บอกไม่ได้ครับ..เป็นความลับ
  • ผมรู้จักแต่ผักตะพาบ..ส่วนผักเต่า..ของพี่วิบูลย์ที่บอกผม..ไม่เคยเห็นจริงๆน๊ะ..คุณPOO
  • อาจารย์ใหญ่วินัย ช่างไปค้นไปคว้า เอามาจากกรุไหนนี่..ขอบคุณๆ
  • หนังสือรุ่นนี้ เป็นหนังสือข้าวรุ่นแรก..เป็นเอกสารโรเนียว ใช้กระดาษ สีฟางข้าวโรเนียวแล้วเอาเย็บรวมเล่ม..
  • และเป็นหนังสือต้นฉบับ ที่พิมพ์..ออกมาใช้อีกหลายรุ่น..
  • อาจารย์วินัย..กรุณากรุณาตั้งพิพิธภัณฑ์ของเก่าได้เลยครับ 

หนังสือเล่มนี้ยังเก็บเอาไว้เป็นที่ระลึก ซึ่งเป็นตำราเรื่องข้าวเล่มแรกของเรา ส่วนเนื้อในเป็นสีฟางหมดแล้วครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี