เหลือบมองริมคลองข้างบ้าน วันที่21 พ.ย.54 น้ำปริ่มตลิ่ง สีดำ คล้ำ เริ่มรู้สึกต้องทำอะไรสักอย่าง จัดเสื้อผ้าเท่าที่จะหิ้วไหว ดูความเรียบร้อยในบ้าน แต่ไม่ได้ดึงปลั๊กออก มีตู้เย็นเจ้าปัญหาอยู่ 2 ตู้ แต่ก็ตัดใจออกจากบ้านมาเมื่อ 22 พ.ย.54 แวะดูปั้มที่ชั้นล่างชาวชุมชนเคหะและช่างกำลังปั้มน้ำออกจากท่อ ออกไปอยู่โรงแรม 5 วันช่วงปิดยาว เพราะไม่รู้จะไปไหน สุดท้ายน้องน้ำก็มาจริงๆ และท่าทางเธอจะมาอยู่นานมากเพราะถึงขนาดประชาชนออกมาขู่จะเปิดช่องทางให้น้องเดินผ่านไป น้องก็ไม่ไปขออยู่ต่อ......จะดูน้ำใจน้องว่าจะอยู่กับพี่อีกนานไหม...พี่ไม่เป็นไรหรอก แค่ถูกอะไรกัดก็ไม่รู้ เป็นตุ่มหนอง 3 จุด ทายาแก้คัน กับเพรดนิโซโลน แล้วก็ยังไม่หาย
24วันแล้ว ไฟจะถูกตัดหรือเปล่าไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าบ้านเน่าแค่ไหน เพราะไม่กล้าเข้าไปเยี่ยมน้องน้ำ กลัวขาเน่า นอนหลับๆ ตื่นๆ น้องน้ำเสียอีกนอนนิ่งสบายใจไปเลย ไม่สนใจว่าเครื่องบินจะจมน้ำนานแค่ไหน...เมื่อไรพี่จะได้กลับ กระชับพื้นที่หน้าบ้านพี่หน้าตาเฉย............ด้วยรักจากพี่
